[รีวิวหนังญี่ปุ่น] Even if this love disappears tonight คืนฝัน ก่อนฉันลืมเธอ

ใครชอบฟังมากกว่า ดูรีวิวจัดเต็มที่นี่



Even if this love disappears tonight คืนฝันก่อนฉันลืมเธอ
(A-/A)
.
.
เวลาไปเทศกาลหนังปูซาน คนจำนวนไม่น้อยก็มักโดนตกด้วยหนังสายเทศกาล สายรางวัล แต่ทว่ารอบนี้ หนังที่ตกเราได้เต็มๆจนเสียน้ำตาในระดับที่แมสเปียกชุ่มฉ่ำ และยกให้เป็นหนึ่งในความประทับใจที่สุดของหนังที่ได้ดูมาในเทศกาลหนังปูซานประจำปีนี้ นั่นก็คือหนังรักญี่ปุ่นเรื่องนี้นี่เอง Even if this love disappears tonight ซึ่งแน่นอนว่าเป็นหนังแมส (เปียก) คนรอบข้างที่ดูด้วยกันก็น้ำตาไหลไปตามๆกัน
.
แม้จะเป็นเรื่องราวที่มีตัวละครนำมีอาการความจำเสื่อม
และค่อยๆสูญเสียความทรงจำตั้งแต่อายุยังน้อย
แต่นี่ไม่ใช่หนังที่มาลงลึกเรื่องอัลไซเมอร์
.
นี่คือหนังรักที่ว่าด้วยตัวละครหนุ่มแสนดีอย่าง โทรุ
ที่ได้ไปสารภาพรักหลอกๆตามคำหว่านล้อมของเพื่อนร่วมห้องกับ ฮิโนะ มาโอริ ซึ่งมาโอริยอมตกลงเป็นแฟนด้วย ตราบเท่าที่เขาไม่ได้คิดเกินเลยหรือตกหลุมรักเธอจริงๆ
.
เพราะเธอเองรู้ตัวว่า เธอจะค่อยๆสูญเสียความทรงจำช้าๆ
ในขณะที่โทรุ เมื่อถลำเข้ามาในความสัมพันธ์
กลายเป็นเขาที่ต้องมาดูแลมาโอริอย่างใกล้ชิด
เขาเองจะห้ามใจไม่ให้ตัวเองรู้สึกกับอีกฝ่ายได้จริงๆไหม
หรือจริงๆเขาเองก็ตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรก
.
ส่วนเธอ หากความทรงจำที่เกี่ยวกับโทรุทั้งหมดหายไป
หัวใจของเธอจะยังมีความรักหลงเหลือในนั้นบ้างหรือเปล่า
.
.

.
นี่คือหนังระดับมาสเตอร์พีซ จากฝีมือผู้กำกับ มิกิ ทาคาฮิโระ ที่เคยทำหนังรักขึ้นหิ้งอย่าง Tomorrow I will date with yesterday's you รวมถึง Kids on the slope, Your Eyes Tell
.
บทภาพยนตร์จาก สึกิคาวะ โช ที่เคยเขียนบท "ตับอ่อนของเธอ ขอฉันเถอะนะ" หนังรักในดวงใจอีกเรื่องที่ทำเอาเสียน้ำตาชนิดที่เรียกว่าเขื่อนแตก และยกขึ้นหิ้งไว้อีกเรื่อง
.
คาเมดะ เซย์จิ ผู้ประพันธ์เพลงในหนังรักอบอุ่นหัวใจแห่งปีอย่าง ITO ก็มาทำดนตรีให้เรื่องนี้เช่นกัน
.
และหนังยังมีผู้เขียนบทอีกคนเป็นผู้หญิง มัตสึโมโตะ ฮามะ
ที่เคยเขียน The End of the pale hour มาร่วมเขียนด้วย ซึ่งเรื่องนั้นหนังdeep&dramaยังไง เรื่องนี้ก็รับประกันความดราม่า emotional แน่นอน
.
.
.
แม้เราจะยังต่อไม่ค่อยติดกับหนังตั้งแต่แรก แถมแอบผิดหวังในช่วงกลางๆ ที่อุตส่าห์ได้คนทำงานเบื้องหลังหนังระดับขึ้นหิ้งหลายเรื่องมารวมตัวกัน ทำไมมันยังไม่เจออะไรที่อิมแพคเราจังๆซะที แต่ก่อนที่เราจะด่วนตัดสิน เราก็เจอคำพูดไม่กี่คำ ประโยคไม่กี่ประโยคในหนัง ราวกับปล่อยหมัดใส่ กระแทกใจจนหลังจากนั้นเป็นต้นไป ก็นั่งน้ำตาไหลไม่หยุดตลอดเรื่อง พร้อมคารวะเลย ยอมใจในความเก่งของคนเขียนบท ของการกำกับ รวมถึงเสน่ห์และความน่ารักของพระเอก นางเอก และเพื่อนนางเอก ที่มีโมเม้นท์ดีๆหลายจุดให้เราได้ดื่มด่ำ ซาบซึ้ง และรำลึกถึงความสวยงามของชีวิต แม้กาลเวลาล่วงเลยผ่าน และความทรงจำจะไม่เป็นเช่นเดิม
.
.
.
แต่ท้ายที่สุด ความทรงจำที่ซ่อนไว้ส่วนลึก
จะค่อยๆนำพาเราไปพบเจอกับคนในความทรงจำของเรา
ในทางใดทางนึงเอง
.
.
ขอแนะนำไว้อีกเรื่อง และแนะนำให้พกทิชชู่เข้าไปด้วย
ไม่งั้นแมสเปียกละจะหาว่าไม่เตือน หนังจะเข้าไทยสัปดาห์นี้แล้ว วันที่ 17 พย.
เฝ้ารอมากๆ ต้องไปดูอีกแน่นอน