สนามบินเพียงแห่งเดียวของไทยที่ตั้งคร่อมอยู่ในพื้นที่สองจังหวัด

แม้ว่าการมีสนามบินให้พื้นที่เมืองต่างๆ
จะถือว่ามีความสำคัญมากต่อการท่องเที่ยว การขนส่งสินค้า
หรือการเดินทางของผู้คนทั่วไป ทำให้หลายๆเมืองมีความต้องการ
ที่จะสร้างสนามบินไว้ในเขตพื้นที่ของตัวเอง 
แต่การจะสร้างสนามบินขึ้นมานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
เพราะต้องผ่านขั้นตอนและอุปสรรคมากมายกว่าจะสามารถสร้างได้
โดยปัญหาที่สำคัญอย่างยิ่งอีกอย่างหนึ่ง คือเรื่องของ 'สภาพพื้นที่'
ที่อาจมีข้อจำกัดมากเกินจนไม่สามารถก่อสร้างได้

สนามบินหลายแห่งของไทยก็ถูกสร้างในพื้นที่ที่มีข้อจำกัดมาก
จึงทำให้กลายเป็นสนามบินที่มีเอกลักษณ์เฉพาะไม่เหมือนใคร
เช่นเดียวกับสนามบินแห่งนี้ที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของประเทศไทย

นี่คือ 'ท่าอากาศยานหัวหิน-ชะอำ หรือ สนามบินบ่อฝ้าย' 
เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม
และได้ประกาศท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2542
นอกจากนี้ท่าอากาศยานหัวหินยังเป็นที่ตั้งของศูนย์ฝึกการบิน สถาบันการบินพลเรือน
และ ศูนย์ฝนหลวงหัวหิน ซึ่งดูแลพื้นที่ภาคใต้ตอนบน

หัวทางวิ่งของท่าอากาศยานหัวหินด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะอยู่คร่อมทางรถไฟสายใต้
และถนนเพชรเกษม ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
ผู้ใช้เส้นทางเข้าตัวเมืองหัวหินจะต้องขับรถลอดผ่านอุโมงค์ใต้ทางวิ่งไป

สนามบินแห่งนี้ถือเป็นสนามบินเพียงแห่งเดียวของประเทศไทย
ที่ตั้งคร่อมอยู่ในพื้นที่ของ 2 จังหวัด
โดยพื้นที่ส่วนอาคารผู้โดยสาร ตั้งอยู่ในตำบลหัวหิน
อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
และรันเวย์ด้านหนึ่งอยู่ในเขตตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี

สนามบินแห่งนี้ถือเป็นสนามบินขนาดเล็กที่มีผู้ใช้บริการน้อย
แต่จะใช้ประโยชน์หลักในฐานะโรงเรียนฝึกการบิน โดยในปี 2563 
มีจำนวนเที่ยวบินทั้งหมด 341 เที่ยวบิน และผู้โดยสารทั้งหมด 30,863 คน