เช็ค 4 ข้อ คุณเป็น"เพื่อนแท้"ให้ตัวเองได้หรือยัง ?

เช็ค 4 ข้อ คุณเป็น "เพื่อนแท้" ให้ตัวเองได้หรือยัง ?

เป็นเพื่อนแท้ให้กับคนทั้งโลก แต่....ตัวเองล่ะ ?

คำนิยามของ "เพื่อนแท้" คืออะไร ?

• เพื่อนแท้ไม่ทิ้งกันเวลาเยิน
• เพื่อนแท้ยอมรับข้อดีข้อเสียของกันและกันเสมอ
• เพื่อนแม้มักจะกอดหรือจับมือเราเวลาร้องให้...ไม่ต้องพูดก็ได้...แค่แกอยู่ตรงนั้นก็พอ
• เพื่อนแท้ต้องกล้าที่จะเตือนกันแบบตรง ๆ แต่ไม่ซ้ำเติม ไม่หนี รับสายเสมอ

แล้วตัวเราเองล่ะ สามารถเป็น "เพื่อนแท้" ให้กับตัวเราเองได้รึยัง

1. คุณ "ยอมรับ"ตัวเองตอนเยินได้แค่ไหน คุณยังโทษตัวเองอยู่มั้ย ?

เราไม่เคยทอดทิ้งตัวเราเองเวลาที่เราแย่ เราพร้อมที่จะเข้าอกเข้าใจตัวเองและให้อภัยตัวเอง มองทุกเรื่องตามความจริง ทุกอย่างมีเวลาและจังหวะของมัน ปัญหาเรามีได้ทุกวัน วันนี้แก้ไปแล้ว พรุ่งนี้ก็มีปัญหาเข้ามาใหม่ ค่อย ๆ แก้ปัญหาไป บางเรื่องต้องค่อย ๆ ตั้งเป้าตามความเป็นจริง ดีขึ้นนิดหน่อยก็ถือว่าคืบหน้า ต้องหมั่นให้กำลังใจตัวเอง 

2.คุณเป็น "อ้อมกอด" หรือ "ฟูก" ให้ตัวเองเวลาพลาดไหม ?

เราได้ยอมรับตัวเราเอง ให้ข้อจำกัดกับความผิดพลาด ความเสียใจ ความผิดหวัง รวมถึงความพยายามอย่างดีที่สุดที่เราทำได้แล้วหรือยัง อยากให้ลองเอากระจกมาส่งดูตัวเองว่าเรากำลังเอาตัวเองไปวัดกับใครอยู่หรือเปล่า ? ลองเอามาส่องใจของคุณดู และยอมรับตัวเองในวันนี้ เพราะถ้าเราไม่ยอมรับตัวเราเองก่อนแล้วใครเขาจะมายอมรับในตัวของเรา

ในโลกที่เบลอไปหมดแล้ว ใครเป็นใคร ยืนหยัดให้ตัวเอง = ยอมรับตัวเองก่อน

3.คุณไม่ "ทอดทิ้ง" ตัวเองเวลาลำบาก ไม่หนีหายสแตนบายเสมอ

คุณได้ดอกตัวเองเวลาที่คุณย่ำแย่ ให้เวลา ให้โอกาสตัวเองเสมอ ไม่บีบคั้น ให้เบรคตัวเอง ใจดีกับตัวเองบ้าง "ปล่อยให้ตัวเองผิดพลาดเถอะ" ยกโทษให้ตัวเองพลาดบ้างก็เป็นเรื่องขำๆไว้จำเล่นๆในอนาคต อย่าตีตราอะไรตัวเองเยอะเกิน นี้ก็แค่เส้นทางหนึ่งที่เราเรียนรู้ ชื่นชมและขอบคุณตัวเอง เก่งแล้วน้า อดทนมาได้ตั้งนานทั้ง ๆ ที่ทุกอย่างมันไม่ง่ายเลย

4.คุณ "กล้า" เตือนตัวเองให้ตาสว่าง แต่ไม่ใช่ซ้ำเติม

ความดิ่งบางครั้งเกิดจากการคิดวน ซ้ำแล้วซ้ำอีก ตอกย้ำเรื่องเดิม ๆ จนเกิดเป็นอาการเสียเซลฟ์ เสียความมั่นใจจากคำพูด และการเปรียบเทียบของคนอื่น หยุดการเปรียบเทียบจากโลก Social นั่นก็แค่เสี้ยวหนึ่งของคนอื่น เราไม่รู้ว่าเบื้องหลังการแต่ภาพ การดันยอดไลค์ของเขาเป็นอย่างไร

เราคือเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดของตัวเราเอง ทำยังไงก็ไม่ดีหากเรามัวแต่ใช้มาตรวัดจากคนอื่น เมื่อเราผิดพลาดแล้วต้องกล้าที่จะเตือนสติยอมรับตัวของเราเอง เราต้องเมตตาตัวเองให้เรียนรู้และไม่ลงโทษตัวเอง บอกตัวเองเสมอว่าแค่นี้เธอเก่งมากแล้ว อย่าคาดหวังกับตัวเองเยอะเกินไป ที่ผ่านมาก็เก่งมาก ๆแล้ว

เป็นอย่างไรกันบ้างคะ เราได้ทบทวนตัวเองหรือยังว่าเราได้เป็น "เพื่อนแท้" ให้กับตัวของเราเองกันรึเปล่า