สงครามอินโดจีน

        "สงครามอินโดจีน"ครั้งที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1946 ถึง 1954 เป็นการปะทะระหว่างกองทัพคอมมิวนิสต์จีนกับกองทัพอินโดนีเซียในพื้นที่แมนจูเรีย ซึ่งเป็นภาคตะวันออกของอินโดนีเซีย (ปัจจุบันเป็นประเทศอินโดนีเซีย) ซึ่งในช่วงเวลานั้นยังเป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์.

เนื่องจากเกิดความขัดแย้งระหว่างกองทัพอินโดนีเซียและกองทัพคอมมิวนิสต์จีนเกี่ยวกับการควบคุมพื้นที่แมนจูเรีย ซึ่งเป็นเขตชายแดนระหว่างทั้งสองประเทศ ในปี 1949 กองทัพคอมมิวนิสต์จีนกำลังแพร่กระจายอำนาจและความครอบงำมากขึ้นในภูมิภาค ซึ่งทำให้เกิดการชุมนุมและขบวนการปลดเกาะของกลุ่มกบฏอินโดนีเซียในพื้นที่แมนจูเรีย ซึ่งก่อให้เกิดการต่อสู้ระหว่างกองทัพคอมมิวนิสต์จีนและกบฏอินโดนีเซีย.

สงครามมีลักษณะการต่อสู้ระหว่างกองทัพทั้งสองอย่างแข็งขันและท้าทาย กองทัพคอมมิวนิสต์จีนนำโดยหัวหน้ากองทัพประชาธิปไตยจีน (Chinese People's Liberation Army) สหวัดจีนในขณะนั้น รวมถึงผู้บังคับบัญชาระดับสูงอย่างเสียงสำคัญ เช่น แม้วจีเซ็น (Mao Zedong) และเตงเฮ้ (Zhou Enlai) ในขณะที่กองทัพอินโดนีเซียนำโดยสุเรนโด (Suharto) ซึ่งในภายหลังกลายเป็นประธานาธิบดีอินโดนีเซีย.

        การสงครามเกิดขึ้นในระยะเวลาที่คอมมิวนิสต์จีนแย่งอำนาจในพื้นที่โดยรวม เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างกองทัพทั้งสอง สิ่งที่ขัดขวางไม่ให้การก้าวหน้าไปเร็วคือสภาพอากาศรั่วไหลของกองทัพจีน ทำให้การจัดการและส่งเสริมกองกำลังมีความยากลำบาก แม้กระนั้น กองทัพจีนก็สามารถควบคุมบางพื้นที่ได้ โดยเฉพาะในบริเวณทางทิศเหนือ.

        ในปี 1950 สหรัฐอเมริกาเข้ามาเสริมการสนับสนุนทางทหารและการจัดหาอาวุธให้แก่อินโดนีเซีย เนื่องจากความกังวลในเรื่องของการขยายอิทธิพลของคอมมิวนิสต์จีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถพูดได้ว่าสหรัฐมีบทบาทในการช่วยส่งเสริมให้สงครามสิ้นสุดลงในที่สุด

ในปี 1954 สงครามสิ้นสุดลงด้วยการนำเสนอข้อตกลงจากสหรัฐอเมริกา ทางอินโดนีเซียต้องยอมรับการควบคุมของจีนบนเกาะทิเมรา แต่สามารถควบคุมพื้นที่ที่เหลือในแมนจูเรีย นี่เป็นการตกลงที่ให้ความพึงพอใจแก่ทั้งสองฝ่าย และสิ้นสุดกาลเวลาของสงครามอินโดจีน.

        หลังจากสงครามสิ้นสุดลงในปี 1954 สถานการณ์ในพื้นที่แมนจูเรียเปลี่ยนแปลงไป โดยอินโดนีเซียได้รับการควบคุมบางส่วนของเกาะเมรา แต่เนื้อที่หลักๆ ยังคงอยู่ในอำนาจของตนเอง ส่วนเกาะทางทิศเหนือและตอนใต้ของแมนจูเรียยังอยู่ในอำนาจของจีนคอมมิวนิสต์ แต่เมื่อไม่นานหลังจากสงครามสิ้นสุดลง กลุ่มกบฏอินโดนีเซียในพื้นที่ใต้แมนจูเรียได้ถูกประกาศว่าเป็นกบฏในตำแหน่งทางการบริหารโดยสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเพิ่มความซับซ้อนในสถานการณ์ในพื้นที่.

ในที่สุด เมื่อปี 1962 จีนคอมมิวนิสต์ได้เริ่มการบุกเข้าทางทิศเหนือของแมนจูเรีย ซึ่งเป็นเขตแดนที่ถูกพิพากษาให้กับอินโดนีเซียจากเสียงคำตัดสินของเนเธอร์แลนด์ในปี 1949 การเข้าโจมตีนี้เป็นการเริ่มต้นสงครามต่อสู้อีกครั้งในพื้นที่ ซึ่งได้รับการตอบสนองจากอินโดนีเซียอย่างรุนแรง แต่กลุ่มกบฏใต้แมนจูเรียไม่ได้รับการสนับสนุนเช่นเดียวกับที่เคยเป็น ซึ่งทำให้จีนคอมมิวนิสต์สามารถควบคุมพื้นที่ดังกล่าวได้.

        การควบคุมและขั้นความขัดแย้งในพื้นที่แมนจูเรียยังคงอยู่ในช่วงต่างๆ ในระหว่างปี 1954 ถึงปัจจุบัน โดยปัจจุบันแมนจูเรียเป็นเขตแยกแยะระหว่างจีนคอมมิวนิสต์กับอินโดนีเซีย และยังคงเป็นเรื่องราวที่ส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศสองแห่งและเรื่องที่ยังคงดึงดูดความสนใจของสากล.