นิสัยที่ "ชาวอินโทรเวิร์ต" ควร "หยุด" เพื่อให้เข้าสังคมได้ง่ายขึ้น

จริง ๆ การเป็นอินโทรเวิร์ตก็ไม่ได้ผิดอะไร เราอาจจะไม่ได้มีเอเนอร์จี้ล้นเหลือเวลาอยู่กับคนเยอะ ๆ แต่เราก็ยังมีข้อดีอื่น ๆ ของเรา 

อย่างไรก็ตาม ยังมีชาวอินโทรเวิร์ตหลายคนที่เมื่อทำแบบทดสอบพบว่าตนเองเป็นอินโทรเวิร์ต ก็มักจะเริ่มทำนิสัยแบบ "อินโทรเวิร์ตจ๋า" จนทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าหา แต่ถ้าเรายังอยากเป็นอินโทรเวิร์ตที่ไม่ต้องโดดเดี่ยวเกินไปนัก นี่คือนิสัยที่ชาวอินโทรเวิร์ตควรหยุด

ท่าทางแบบ"ไม่ต้องมาสนใจฉันเลย"

จริง ๆ การเป็นคนขี้อายไม่ใช่เรื่องผิด บางครั้งที่เราต้องไปในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคยและเจอคนที่ไม่คุ้นหน้า จะเป็นคนเงียบก็ไม่ได้ผิดอะไร แต่หากมีใครเข้ามาทัก อย่าทำทีเหมือนรำคาญหรือไม่สนใจ ส่งยิ้มให้คนคนนั้นบ้างก็ได้ 

ถามคำตอบคำ

เสวนากับคนอื่น ๆ บ้าง ถ้ามีคนมาถามว่าสบายดีไหม แทนที่จะตอบว่า ก็ดี อย่างเดียว ลองถามเขากลับไปบ้างว่า แล้วเขาสบายดีไหม

บอกว่าโอเคทั้งที่รู้สึกไม่โอเค

ชาวอินโทรเวิร์ตหลายคนมักจะไม่ชอบเปิดเผยความรู้สึกให้ใครเห็น แต่เชื่อเถอะว่าคนส่วนใหญ่คอยสังเกตและรับรู้ความรู้สึกของคนอื่น ดังนั้นเมื่อคุณมีเรื่องไม่สบายใจ เหนื่อย ไม่อยากให้ใครมายุ่ง ก็บอกเขาตรง ๆ เถอะ ดีกว่าพูดส่ง ๆ ว่า สบายดี แต่ในใจกลับอึดอัด การทำแบบนั้นจะยิ่งสร้างกำแพงระหว่างกันมากขึ้น ถ้าใครอยากชวนคุณคุยแต่คุณกำลังเหนื่อยและไม่อยากคุยกับใคร แทนที่จะฝืนคุยแบบตอบส่ง ๆ ลองบอกเขาไปตรง ๆ ว่า "วันนี้เหนื่อยมากเลย ขอพักสักแป๊บก่อนแล้วกันนะ" ดูก่อน 

มายด์เซ็ทแบบ "ฉันไม่อยากรบกวนใคร" 

ความเกรงใจเป็นเรื่องที่ดี แต่เกรงใจมากไปก็จะยิ่งทำให้เราหลุดจากวงโคจรของคนอื่น ๆ ได้เหมือนกัน บางทีอาจมีบางวันที่คุณมีเรื่องอยากขะคุยกับคนอื่น แต่ความเป็นอินโทรเวิร์ตก็บอกคุณว่า "เกรงใจจัง" แล้วก็ไม่ได้คุยสักที แบบนี้คุณก็จะยิ่งเลือนหายไปจากสายตาของเพื่อน ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ 

การคิดว่า "แค่ฟังก็พอแล้ว"

เหมือนกับความเกรงใจ การเป็นผู้ฟังที่ดีก็เป้นเรื่องที่ควรทำ แต่บางครั้งคนอื่น ๆ ก็ต้องการความคิดเห็นของคุณด้วย อย่าให้ความอินโทรเวิร์ตมาขวางคุณจากการแสดงความเห็น บางทีความเห็นคุณอาจจะมีค่ามาก ๆ ในการทำงานบางอย่างก็ได้ 

การคิดว่าที่บางที่ไม่ใช่ที่ทางของเรา

ไม่ไปกินเลี้ยงรุ่น ไม่ไปงานรวมญาติ ไม่ไปทานมื้อเย็นกับเพื่อนร่วมงาน เพราะเอาแต่คิดว่าเรามันอินโทรเวิร์ต ไปด้วยคนเขาคงไม่สนุก ความคิดนี้ควรเลิก เพราะบางทีเพื่อน ๆ ญาติ ๆ และทุก ๆ คนก็อาจจะอยากให้เรามาร่วมจอยด้วยมาก ๆ และเราเองก็อาจจะสนุกกับการกิยเลี้ยงและงานสังคมทั้งหลายด้วยก็ได้ ไม่ลองก็ไม่รู้ 

คิดว่าตัวเองเป็นคนแปลก

"ฉันขี้อายเกินไป" "เข้ากับคนอื่นไม่ได้หรอก" "ไม่มีใครเข้าใจฉัน" เป็นมายด์เซ็ทที่ควรหยุด เพราะไม่เพียงแต่เรากำลังด้อยค่าหรือกีดกันตัวเองออกจากการมีเพื่อนแล้ว เรายังเดาใจคนอื่นด้วยว่าเขาต้องไม่ชอบเรา ทั้งที่คนอื่น ๆ ก็ต้องเผชิญช่วงเวลาที่รู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจและแปลกแยกจากทุกคนเช่นเดียวกัน ลองเปิดใจให้คนอื่นบ้าง คุณอาจจะเจอเพื่อนรู้ใจที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กันก็ได้

การคิดว่า "เงียบไว้แหละดี" 

การเงียบมากเกินไป มีอะไรก็ไม่ยอมพูดออกมา บางครั้งอาจทำให้ตัวคุณเองถูกเอารักเอาเปรียบ เสียโอกาส โดนคนอื่นเข้าใจผิด ๆ ก็ไม่มีโอกาสได้แก้ตัว โดนคนมองข้ามแล้วก็คิดว่าเพราะเรามันแปลก แต่ที่จริงอาจเพราะคุณเงียบจนทำให้ตัวเองไม่มีตัวตนไปเองก็ได้ 

แนวคิดที่ว่า "อยู่แบบนี้ก็ดีแล้ว"

ชาวอินโทรเวิร์ตหลายคนพลาดเวิร์คชอปดี ๆ คลาสเรียนสนุก ๆ งานอีเว้นท์ที่ให้ความรู้มากมาย เพียงเพราะไม่กล้าไปเจอคนแปลกหน้า ไม่กล้าไปในที่ที่คนเยอะ ๆ และปลอบใจตัวเองว่า อยู่แบบนี้ก็ดีแล้ว แต่คุณจะพัฒนาตัวเองไม่ได้เลยถ้าเอาแต่คิดแบบนี้เพื่อเลี่ยงการไปเจอผู้คน ดังนั้นควรเปลี่ยนเป็นคิดว่า เราต้องพัฒนาตัวเองมากยิ่งขึ้น เพื่อให้ความมุ่งมั่นในการพัฒนาตัวเองนี้เป็นกุญแจที่จะพาให้เราเปิดประตูไปพบเจอคนอื่น ๆ บ้าง