อุบัติเหตุครั้งรุนแรงที่สุด ที่เคยเกิดขึ้นกับสายการบินแห่งชาติของไทย

Thai Airways International Flight 311
(การบินไทย เที่ยวบินที่ 311)
เป็นเหตุการณ์โศกนาฏกรรมการบินครั้งร้ายแรง ของสายการบินไทย
เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 1992 เวลา 12:45:26 นาฬิกา
ตามเวลาในประเทศเนปาล เป็นอุบัติเหตุเครื่องบินชนภูเขา
ขณะกำลังลดระดับเตรียมร่อนลงจอด ที่ท่าอากาศยานนานาชาติตรีภูวัน
(Tribhuvan International Airport) กรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล

เที่ยวบินที่ 311 เดินทางจากท่าอากาศยานดอนเมือง
ปลายทางที่กรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ด้วยเครื่องบิน แอร์บัส A310-304
รหัส HS-TID มีจำนวนผู้โดยสาร 99 คน ลูกเรือ 14 คน รวมทั้งหมด 113 คน

สาเหตุที่แท้จริงของการเกิดอุบัติเหตุมีสาเหตุมาจากหลายปัจจัยรวมกัน
ทั้งสภาพอากาศที่ไม่ดี รวมถึงหมอกหนาและทัศนวิสัยต่ำ นอกจากนี้
ยังมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นจากลูกเรือ รวมถึงการคำนวณระดับความสูงที่ไม่ถูกต้อง
และปัญหาการสื่อสารกับการควบคุมการจราจรทางอากาศ
รวมถึงในสมัยนั้นไม่มีเรดาห์ หอบังคับการไม่ทราบตำแหน่งของเครื่องบิน
การจะนำเครื่องบินลงจอดที่สนามบินแห่งนี้อาศัยการมองด้วยสายตา
และการวิทยุประสานงานตำแหน่งเป็นระยะๆเท่านั้น ในวันที่เกิดอุบัติเหตุ
เป็นวันที่สภาพอากาศปิด นักบินสามารถมองเห็นทัศนียภาพได้เพียงไม่กี่ร้อยเมตร
การนำเครื่องบินลงจอดจึงต้องอาศัยการประสานงานทางวิทยุเท่านั้น

อุบัติเหตุเครื่องบินตกของสายการบินไทย เที่ยวบินที่ 311
มีจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด 113 คน (ทั้งลำ)
ถือเป็นเหตุการณ์อุบัติเหตุครั้งรุนแรงที่สุด และมีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุด
ของสายการบินไทยมาจนถึงปัจจุบัน มากกว่าเหตุการณ์ที่เกิดกับ
'เที่ยวบินที่ 261' จากกรุงเทพไปสุราษฎร์ธานี ที่มีผู้เสียชีวิต 102 คน
จากผู้โดยสารทั้งหมด 143 คน เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 1998