เปิดตำนาน "เณรคำ" เณรลึกลับ ตบะแก่กล้า อายุยืนมานับพันปี ศิษย์หลวงปู่เทพโลกอุดร - สำเร็จลุน! เพราะความศักดิ์สิทธิ์ จึงมักมีผู้แอบอ้างชื่อ!!

ความลี้ลับมหัศจรรย์ในพระพุทธศาสนานั้นเป็นสิ่งที่ยังคงปรากฏอยู่ทุกยุคทุกสมัย ท้าทายความเชื่อตามหลักวิทยาศาสตร์ของคนยุคปัจจุบัน หากแต่ปาฏิหาริย์ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาตินั้นมักปรากฏเป็นเหตุการณ์เฉพาะตัว บุคคล ที่ทางพระเรียกว่า “ปัจจัตตัง” เท่านั้น และหนึ่งในเรื่องราวหลากร้อยหลายพันเรื่องปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นภายใต้ร่มเงาแห่งพระพุทธศาสนานั้น เรื่องของ คุรุหรือครูผู้วิเศษในโลกเรานี้มี ๕ ท่านคือ ๑ หลวงปู่เทพโลกอุดร ๒ บรมครูพู่พู่อ่อง ๓ มหาอวตารบาบาจี(ฮินดู) ๔ สำเร็จลุน ๕ หลวงปู่สรวงเทวดาเดินดิน หากใครได้พบหนึ่งในสี่ท่านนี้และได้ร่ำเรียนวิชากับท่านบุคคลผู้นั้นจะเป็น ผู้วิเศษ มีอภิญญาเป็นอมตะไม่มีวันตาย เมื่อข้าพเจ้าได้ฟังดังนั้นแล้วก็ศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม จนทราบว่าแท้จริงแล้วคุรุผู้วิเศษของโลกนั้นมีมากกว่า ๕ ท่าน อย่างในจีนนั้นจะมีเรื่องราวของเซียนทั้ง ๘ ที่ถือว่าเป็นยอดบรมครู เซียนทั้ง ๘ มักนิยมแปลงร่างเป็นกระยาจกเข็ญใจ มีพฤติกรรมเที่ยวขอทาน หากพบใครใจบุญมีวาสนาถึงจะสั่งสอนให้ได้รับความเป็นเซียน ผู้สำเร็จเป็นเซียนก็มีฤทธิ์และมีอายุยืนนานผิดคนธรรมดาสามัญ นับเป็นเรื่องหนึ่งที่อยู่ในกระแสแห่งความสนใจของพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแวดวงนักปฏิบัติกรรมฐาน

             สำหรับเรื่อง ราวของหลวงปู่โลกอุดรเป็นเรื่องที่เล่าลือเป็นเวลานานกว่า ๖๐ ปีที่ผ่านมา มีเรื่องราวประสบการณ์ของผู้ที่ได้พบเจอ อาทิเช่นได้ใส่บาตร ได้พบในนิมิต ได้ฟังหลวงปู่เทศนาสั่งสอน อย่างใดอย่างหนึ่งมาโดยตลอด โดยระบุว่า หลวงปู่โลกอุดร เป็นพระภิกษุลี้ลับไปมาไร้ร่องรอย ปรากฏกายได้ทุกรูปแบบ ทรงซึ่งอภิญญาสูงสุด มีอายุยืนนานหลายร้อยหลายพันปีมาแล้ว ไม่อาจคำนวณนับได้แม้แต่ชื่อเรียกท่านเองก็เป็นเพียงชื่อสมมุติเท่านั้น ไม่มีใครรู้จักนามท่านจริงๆ ว่าคือใคร

แต่นอกเหนือ ตำนานของ “บรมครู” ผู้ลึกลับที่เป็นเล่าขานแล้ว ยังมีเรื่องของ “เณรน้อย” หรือ พระหนุ่ม ที่ได้ร่ำเรียนกับ “บรมครูหลวงปู่เทพโลกอุดร” จนเกิดฤทธิ์อภิญญา อายุยืนยาวเช่นกัน ซึ่งอาจเรียกได้ว่า เป็นคู่ “อาจารย์ – ศิษย์ ที่อายุยืนยาว”

ย้อนไปเมื่อ 70-80 ปี ในลุ่มน้ำโขง “ภูเขาควาย” สปป.ลาว เทือกเขาสูงชันเต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับภูผีพนาค ในวงการพระธุดงค์สายปฏิบัติจะรู้กัน ภูเขาควายนั้น เปรียบเสมือน “มหาลัยสงฆ์สายพระป่า” และหาเหตุผลอ้างอิงได้ ลองค้นดูชีวิตประวัติพระเกจิชื่อดังตั้งแต่ หลวงปู่มั่น หลวงปู่ฝั้น ฯลฯ หลายองค์ที่ล่วงลับ “ล้วนแต่ผ่านภูเขาควาย” มาทั้งนั้น

ตามตำนานหนึ่งในจำนวนนั้นก็คือ “หลวงปู่เณรคำ” แม้กระทั่ง หลวงปู่คำคะนิง เกจิสายปฏิบัติที่มรณภาพไปแล้ว และหลวงปู่เกลี้ยง วัดโนนเกด จ.ศรีสะเกษ ตลอดจนสมเด็จลุนสุดยอดเกจิชื่อดังฝัง สปป.ลาว หลวงปู่สรวง ก็ล้วนได้กล่าวถึงเณรคำร่วมเดินธุดงค์ ด้วยกันบนภูเขาควาย

ถึงแม้เณรคำ จะเป็นเณรอายุราว 20 ปี แต่พระเกจิเหล่านี้นั่งทางในจะรู้ด้วยญานว่า เณรคำ มีอายุราว 120 ปี คือเป็นพระไม่แก่

สอดรับกับเรื่องชาวบ้านฝั่ง สปป.ลาว พาลูกสาวอายุ 14-15 ปี ออกมาใส่บาตรกับหลวงปู่เณรคำ ต่อมา เณรคำ ก็หายไป วันหนึ่งลูกสาวอายุ 14-15 ในวันนั้นต่อมาอายุ 70 ปี ออกมาใส่บาตรเขาจำได้ว่าเป็นเณรที่เขาใส่บาตร แต่เณรคำกลับยังไม่แก่ จึงกลายเป็นตำนานที่รู้กันในลุ่มน้ำโขงใน...หลังจากนั้นก็ไม่มีใครเคยเห็นเณรคำอีกเลย

“เณรคำ” คือ  หน่อพระโพธิสัตว์ที่บำเพ็ญบารมี เป็นพระหนุ่มผู้ฝึกอภิญญาเก่งมาก มีตบะสูง ทว่ายึดติดในการฝึกมาก เพลิดเพลินอยู่ฤทธิ์อภิญญา จึงส่งผลให้ยังไม่หลุดพ้น ยังคงอยู่บนโลก และจรไปมายังร่างของ "พระหนุ่มๆ"หรือ "เณร" ที่ชอบฝึกวิชา  อภิญญา โดยที่สังขารนี้อาจไม่รู้ตัวก็ได้ และที่สำคัญคือ "เป็นจิตวิญญาณเก่าแก่ ที่ยังไม่มีใครโปรดได้" จึงอยู่มานานและจรผ่านใช้ร่างสังขารแล้วสังขารเล่าไปๆ มาๆ ทำให้พระหลายรูปมีประวัติคล้ายๆ กัน เช่น ธุดงค์ตั้งแต่ยังเป็นเณร มีอาจารย์เก่งวิชาอาคมดูแล

เล่ากันว่า “เณรคำ” มี"อาจารย์คือหลวงปู่เทพโลกอุดร" ดังนั้น ท่านจึงมีสายธรรมต่อมาจากหลวงปู่เทพโลกอุดร เป็นพันๆ หมื่นๆ ท่าน ซึ่งมีบุญบารมีไม่เท่ากัน ท่านเหล่านี้ ได้ตั้งปณิธานบำเพ็ญ พุทธภูมิแล้ว ได้บุญวาสนาร่วมกับสายหลวงปู่เทพโลกอุดรส่วนที่ดูแลพระโพธิสัตว์ จึงบำเพ็ญบารมีในสายนี้ฯ

ดังนั้น เณรคำ จึงมีอายุมากเหมือน “หลวงปู่”เมื่อเทียบกับมนุษย์โลกปกติ แต่สำหรับสายหลวงปู่เทพโลกอุดรนี้ ท่านเหมือนสามเณรเท่านั้นเอง เหมือนเทวดาที่มีอายุได้ ๕,๐๐๐ ปี ช่วง ๑,๐๐๐  ปีแรกก็ยังเทียบได้กับเด็ก แต่โลก มนุษย์นั้น ๑,๐๐๐ ปี คือ "หลวงปู่แล้ว"

แต่ในบางตำนานก็เล่าถึงเณรสองรูป  รูปแรกเณรแก้ว  รูปสองเณรคำ  สองรูปนี้เป็นศิษย์สมเด็จลุน  ประเทศลาว ซึ่งเป็นพระที่ทรงอภิญญา มีปฏิปทาทางพระโพธิสัตว์ หวังพุทธภูมิเป็นเบื้องหน้าคือ ท่านไม่ได้หวังเอานิพพานในปัจจุบันชาติ แต่ท่านหวังจะสำเร็จเป็นพระสัพพัญญูสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในภายภาคหน้า ประวัติความเป็นมาของท่านลี้ลับยิ่งนัก บางคนเชื่อว่าท่านมีอายุยืนยาวมานานนับพันปี การตายของท่านนับเป็นการตายหลอกๆ เท่านั้น มีความเชื่อกันว่าท่านมีตัวยาอายุวัฒนะ ที่ทานเข้าไปแล้วจะมีอายุขัยยาวนาน ได้ถึง ๓ พันปี ซึ่งเมื่อสิ้นสมเด็จลุน (ตายหลอกๆ) เณรคำก็หายไปพร้อมกับคัมภีร์คาถาอาคม  คนอีสานและคนลาว รอการกลับมาของเณรคำ