สถานที่สำคัญ 7 แห่ง ในประเทศไทย ที่ถูกยกให้เป็นแหล่งมรดกโลก

รายชื่อสถานที่สำคัญในประเทศไทย
ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลก


นครประวัติศาสตร์ พระนครศรีอยุธยา
(Historic City of Ayutthaya)
ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 1991 หรือ พ.ศ. 2534
มีขอบเขตเนื้อที่ 1,810 ไร่ ที่นี่เป็นศูนย์กลางของอาณาจักรอยุธยา
ซึ่งมี กรุงศรีอยุธยา เป็นราชธานีโบราณ โดยในปัจจุบัน ซากปรักหักพังของสิ่งก่อสร้างต่างๆ
ทั้ง พระปรางค์ และอารามขนาดใหญ่ แสดงถึงความงดงาม และความเจริญรุ่งเรืองในอดีต
ของอาณาจักรอยุธยาได้เป็นอย่างดี ที่นี่มีโบราณสถานสำคัญมากมาย ทั้งพระราชวังโบราณ
วัดเก่าแก่ สวน หมู่บ้าน และอื่นๆ ทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
โดยยูเนสโก เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม เมื่อปี ค.ศ.1991
ภายใต้ชื่อ "นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาและเมืองบริวาร"

เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร
(Historic Town of Sukhothai and Associated Historic Towns)
ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 1991 หรือ พ.ศ. 2534 ครอบคลุมพื้นที่
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ศรีสัชนาลัย และกำแพงเพชร
โดยเป็นเมืองหลวงโบราณของไทยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14
ซึ่งมีสิ่งก่อสร้างจำนวนมาก ที่แสดงถึงจุดเริ่มต้นของสถาปัตยกรรมไทย
ในอดีตอาณาจักรสุโขทัยเคยเป็นราชธานี ที่มีความเจริญรุ่งเรือง มีสถานที่สำคัญ
ทั้งพระราชวัง ศาสนสถาน โบราณสถาน โดยมีคูเมือง กำแพงเมือง
และประตูเมืองโบราณล้อมรอบอยู่ โบราณสถานสำคัญที่น่าสนใจก็คือ
วัดมหาธาตุ วัดชนะสงคราม พระราชวังในสมัยสุโขทัย
วัดศรีสวาย วัดศรีชุม วัดช้างรอบ และอื่นๆ อีกมากมาย

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง
(Thungyai-Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuaries)
ได้รับการขึ้นขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 1991 หรือ พ.ศ. 2534
เป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติแห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุม
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร และ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง
ภายในเขตจังหวัดอุทัยธานี ตาก และกาญจนบุรี โดยมีพื้นที่ครอบคลุมถึง 622,200 เฮกตาร์
อีกทั้งที่นี่ยังเป็นพื้นที่อนุรักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรอินโดจีนอีกด้วย
ซึ่งประกอบด้วยผืนป่าเกือบทุกประเภท ที่มีในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ทำให้ที่นี่เป็นบ้านของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ 77% (โดยเฉพาะช้างและเสือ)
นกขนาดใหญ่ 50% และสัตว์มีกระดูกสันหลังบก 33% ที่พบในภูมิภาคนี้

แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง
(Ban Chiang Archaeological Site)
ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ.1992 หรือ พ.ศ.2535
ตั้งอยู่ที่ ตำบลบ้านเชียง อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
โดยที่นี่เป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทยเลยทีเดียว
เนื่องจากมีการค้นพบว่า บริเวณนี้เคยเป็นที่อยู่อาศัยและที่ฝังศพของคนก่อนประวัติศาสตร์
คือ ยุคโลหะ เมื่อราวๆ 5,000 กว่าปีมาแล้ว ทำให้ทางยูเนสโก
ขึ้นทะเบียนที่นี่เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ.1992 โดยจัดเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม

กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่
(Dong Phayayen-Khao Yai Forest Complex)
ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ.2005 หรือ พ.ศ.2548
เป็นผืนป่าตะวันออกที่มีพื้นที่รวมราวๆ 6,155 ตารางกิโลเมตร
ซึ่งประกอบด้วยอุทยานแห่งชาติ 4 แห่ง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอีก 1 แห่ง
ครอบคลุมพื้นที่ถึง 6 จังหวัด คือ นครราชสีมา สระบุรี นครนายก ปราจีนบุรี สระแก้ว และบุรีรัมย์

กลุ่มป่าแก่งกระจาน
(Kaeng Krachan Forest Complex)
ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ.2021 หรือ พ.ศ.2564
กลุ่มป่าแก่งกระจาน (Kaeng Krachan Forest Complex) แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
ที่เพิ่งขึ้นทะเบียนมรดกโลกในเดือน กรกฎาคม 2564 ที่ผ่านมา
โดยเป็นแหล่งมรดกโลกแหล่งที่ 6 ของประเทศไทย ที่นี่มีพื้นที่ถึง 4,089 ตารางกิโลเมตร
ครอบคลุมพื้นที่ป่าอนุรักษ์ 4 แห่ง คือ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่น้ำภาชี
อุทยานแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติไทยประจัน อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน
และอุทยานแห่งชาติกุยบุรี ในหลายจังหวัดทั้ง ราชบุรี เพชรบุรี และประจวบคีรีขันธ์

อุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ
(Si Thep Historical Park)
ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2566
เป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศไทย อยู่ห่างจากอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ประมาณ 130 กิโลเมตร ภายใต้การดูแลของกรมศิลปากร
กระทรวงวัฒนธรรม ตั้งอยู่บนที่ราบห่างจากแม่น้ำป่าสัก ไปทางทิศตะวันออก
ราว 4 กิโลเมตร ในอำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล
ประมาณ 60 - 80 เมตร ครอบคลุมโบราณสถานในเมืองเก่าศรีเทพ
พื้นที่ราว 4.7 ตารางกิโลเมตร (ราว 2,900 ไร่)