7อุปนิสัยที่ทำให้ชีวิต(ไม่)ประสบความสำเร็จ

7 อุปนิสัยที่ทำให้ชีวิต(ไม่)ประสบความสำเร็จ

อุปนิสัยที่ 1 รีแอกทีฟ

โทษทุกอย่างไปที่เจ้านายห่วยๆ พ่อแม่ พันธุกรรม สามีหรือภรรยา แฟนหรือแฟนเก่า เศรษฐกิจ รัฐบาล หรืออย่างอื่น ทำตัวเป็นเหยื่อ ไม่รับผิดชอบชีวิตตัวเอง หิวก็กิน โกรธก็ตะโกน ถ้ามีคนพูดหยาบคายก็พูดหยาบคายกลับ ตอบสนองทุกอย่าง

อุปนิสัยที่ 2 เริ่มต้นด้วยการนั่งดูเฉยๆ

ไม่วางแผนล่วงหน้า ไม่ตั้งเป้าหมาย ไม่กังวลกับผลของการกระทำ ไปตามกระแส มีชีวิตอยู่กับปัจจุบันและปาร์ตี้เพราะพรุ่งนี้เราอาจตายก็ได้

อุปนิสัยที่ 3 ทำสิ่งสำคัญเป็นอย่างสุดท้าย

ผัดวันประกันพรุ่ง ทำสิ่งที่เร่งด่วนก่อน เช่น ตอบรับทุกครั้งที่มีคนกดออด เสียงเรียกเข้า และเสียงปิ๊บที่คุณได้ยิน คุณจะจัดการเรื่องสำคัญภายหลัง ไม่กังวลเกี่ยวกับการกระชับความสัมพันธ์ ยังไงพวกเขาก็เป็นของตาย จะออกกำลังกายทำไม สุขภาพของคุณยังแข็งแรง หาเวลาดูยูทูบแต่ละวันก็พอ

อุปนิสัยที่ 4 คิดเรื่องแพ้/ชนะ

มองชีวิตเป็นการแข่งขันอย่างเอาเป็นเอาตาย ทุกคนตั้งใจจะทำร้ายคุณ คุณจึงต้องลงมือก่อน ไม่ปล่อยให้คนอื่นประสบความสำเร็จ เพราะถ้าคนอื่นชนะคุณก็แพ้ หากดูเหมือนว่าคุณกำลังจะแพ้ ก็แค่ลากเจ้านั่นให้ล่มจมพร้อมกันไปด้วยเลย

อุปนิสัยที่ 5 พูดก่อนแล้วแสร้งทำเป็นฟัง

ฉันเกิดมาพร้อมกับปาก ดังนั้น จงใช้มัน พูดให้เยอะเข้าไว้ ให้ทุกคนเข้าใจมุมมองของคุณก่อน แล้วถ้าจำเป็นก็แสร้งตั้งใจฟังโดยพูดว่า "อ่าฮะ"ระหว่างฝันถึงอาหารกลางวันหรือถ้าคุณต้องการความคิดเห็นของอีกฝ่ายจริงๆ ก็ยัดเยียดความเห็นให้พวกเขาเสีย

อุปนิสัยที่ 6 ทำตัวเป็นเกาะ

เห็นคนอื่นพิลึก เพราะพวกเขาแตกต่างจากคุณทำไมต้องพยายามเข้ากับพวกเขาให้ได้เล่า การทำงานเป็นทีมถูกประเมินค่าสูงเกินไป ความร่วมมือทำให้ทุกอย่างช้าลง เก็บมันไปเสีย และเพราะคุณมีไอเดียที่ดีที่สุดเสมอ คุณจึงควรทำทุกอย่างด้วยตนเองดีกว่า จงทำตัวเป็นเกาะพิเศษส่วนตัว

อุปนิสัยที่ 7 ทำให้ตัวเองล้า

จะยุ่งกับการขับรถไปเติมน้ำมัน ยุ่งเกินกว่าที่จะหาเวลาเติมพลังให้ตัวเอง อย่าเรียนรู้สิ่งใหม่ หลีกเลี่ยงการออกกำลังกายเหมือนหนีโรคและเพื่อเห็นแก่สวรรค์ อยู่ให้ห่างจากหนังสือดี ธรรมชาติ ศิลปะ ดนตรี หรืออะไรก็ตามที่อาจสร้างแรงบันดาลใจให้คุณ เอาให้ล้าถึงที่สุดไปเลยเห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่อุปนิสัยที่เราต้องการ แต่บ่อยครั้ง เรากลับทำเพราะเราแทบไม่ต้องฝืน

7 อุปนิสัยข้างต้นเป็นเพียงกรอบเท่านั้น จากหนังสือ 7 อุปนิสัยพัฒนาสู่ผู้มีประสิทธิผลสูง โดย สตีเฟน โคเวย์ ได้เล่าถึงคำสอนพ่อในเรื่อง "อุปนิสัยใดสำคัญที่สุด" โดยพ่อได้สอนว่า

"อุปนิสัยที่ 2 เป็นอุปนิสัยสำคัญที่สุด เพราะถ้าไม่มีจดมุ่งหมายในชีวิต เราย่อมไม่มีอะไรเลย" หรือ

"อุปนิสัยที่ 6 เป็นอุปนิสัยขั้นสูงสุด เพราะ เมื่อฝึกอุปนิสัยอื่นๆ ทั้งหมด เราย่อมทำงานประสานกันได้" หรือ

"อุปนิสัยที่สำคัญที่สุดจนถึงตอบ อุปนิสัยที่ 1 เพราะก่อนจะตัดสินใจว่าเราเป็นผู้รับผิดชอบ เราย่อมฝึกฝนอุปนิสัยอื่นไม่ได้"

ในส่วนมุมมองของ สตีเฟน นั้น ได้ให้ความเห็นเรื่องนี้ว่า อุปนิสัยที่สำคัญที่สุดคืออุปนิสัยที่คุณทำได้ยากที่สุด แล้วคุณล่ะ คิดว่าอย่างไร??

ป.ล. เพื่อนๆ สามารถติดตามกระทู้อื่นๆ ได้ที่ https://page.postjung.com/n00kky