ตำนานผี:ท้าวมัจุราช

ในยุคสมัยที่ไม่มีใครสามารถหลีกหนีจากความตายได้ ทุกชีวิตล้วนมีเส้นทางที่ต้องเดินไปสู่จุดสิ้นสุดของมัน ท้าวมัจุราชผู้เป็นเจ้าแห่งโลกใต้พิภพ สถานที่ที่ไม่ว่าใครจะยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ไม่สามารถหลีกหนีไปได้ เขาคือผู้ตัดสินชะตากรรมของวิญญาณทุกดวงที่หลุดพ้นจากร่างกายและล่องลอยเข้าสู่ภพหลังความตาย

ท้าวมัจุราชถูกกล่าวขานว่าไม่เคยแสดงอารมณ์หรือความเห็นใจต่อวิญญาณใดๆ เขามีดวงตาที่มืดมิดและแหลมคม คอยมองการกระทำทั้งหมดของมนุษย์อย่างไม่คลาดสายตา เสียงของเขาดังไปถึงทุกมุมโลกใต้พิภพเมื่อถึงเวลาที่วิญญาณต้องถูกพิจารณา ทุกคนที่มาเผชิญหน้ากับท้าวมัจุราชจะรู้สึกถึงความเยือกเย็นที่แผ่ไปทั่วร่างกาย

วันหนึ่ง วิญญาณของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ "อาทิตย์" ที่เพิ่งเสียชีวิตได้เดินทางมายังโลกหลังความตาย เมื่อเขาก้าวเข้ามาในห้องพิจารณาของท้าวมัจุราช ทุกอย่างรอบตัวมืดมิดและเต็มไปด้วยความเงียบงัน อาทิตย์รู้สึกถึงน้ำหนักของความตายที่มองไม่เห็นซึ่งลอยอยู่ในอากาศ

ท้าวมัจุราชนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ทำจากหินดำและมีโซ่ทองคำห่อหุ้มอยู่ทั่ว ตัวเขามีรูปร่างสูงใหญ่ สวมเสื้อคลุมสีดำที่คลุมทับร่างจนเกือบจะปิดบังหน้าตาของเขา ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีแดงคล้ายเพลิงที่กำลังไหม้ ขณะที่อาทิตย์ยืนอยู่ตรงหน้าท้าวมัจุราช ความรู้สึกที่เขามีก็คือการถูกมองไปจนถึงจิตใจของเขา

"เจ้าคืออาทิตย์" ท้าวมัจุราชถามด้วยเสียงที่หนักแน่นและทุ้มต่ำ "วิญญาณของเจ้ามาถึงแล้ว ข้าจะตัดสินชะตากรรมของเจ้าตามกรรมที่เจ้าทำในชีวิตก่อนตาย"

อาทิตย์รู้สึกกลัว แต่ก็พยายามตั้งสติและตอบด้วยเสียงที่ค่อนข้างสะท้อนออกมาจากภายในใจของเขา "ใช่... ข้าคืออาทิตย์ ข้าทำผิดหลายครั้งในชีวิต ข้าขอโทษ"

ท้าวมัจุราชไม่ตอบ แต่หันไปเปิดหนังสือเล่มหนึ่งที่มีหน้ากระดาษที่ดูเหมือนจะไม่มีวันหมด เขากล่าวอย่างเย็นชา "ในหนังสือนี้บันทึกทุกกรรมของเจ้าที่ได้ทำไว้... เจ้าคิดว่าเจ้าจะได้รับการอภัยหรือไม่?"

อดีตของอาทิตย์ นั้น

อาทิตย์เป็นชายหนุ่มที่เกิดในครอบครัวร่ำรวยในยุคโบราณ ด้วยฐานะและอำนาจที่เขาได้รับมาตั้งแต่กำเนิด อาทิตย์เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ล้อมรอบด้วยความสะดวกสบาย เขาเคยคิดว่าทุกสิ่งในชีวิตเป็นสิทธิ์ของเขา ทำให้เขากลายเป็นคนหยิ่งทะนง เอาแต่ใจ และไม่คำนึงถึงผลกระทบที่การกระทำของเขามีต่อผู้อื่น

วัยเด็กที่ไร้ความกังวล

อาทิตย์เป็นลูกชายคนเดียวของขุนนางผู้มีอำนาจในราชสำนัก ด้วยการถูกเลี้ยงดูแบบปรนเปรอ เขาได้รับสิ่งที่ต้องการเสมอ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สิน อาหารเลิศรส หรือความรักจากครอบครัว แต่ในขณะเดียวกัน เขากลับไม่ได้รับการสอนเรื่องคุณธรรมและการรับผิดชอบต่อสังคม ทำให้อาทิตย์เชื่อว่าทุกสิ่งในโลกนี้มีไว้เพื่อเขาเพียงผู้เดียว

วัยหนุ่มผู้ทะเยอทะยาน

เมื่อเติบโตขึ้น อาทิตย์กลายเป็นชายหนุ่มรูปงามที่มีเสน่ห์และความฉลาด แต่ความทะเยอทะยานและความหยิ่งทะนงของเขาทำให้เขาใช้ชีวิตอย่างไม่สนใจใคร อาทิตย์กลายเป็นคนที่ชอบใช้อำนาจบังคับผู้อื่นเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

เขาเคยใช้ความหล่อและคำหวานหลอกลวงหญิงสาวเพื่อความสนุกโดยไม่มีความจริงใจ และทิ้งพวกเธอเมื่อหมดความสนใจ นอกจากนี้ อาทิตย์ยังเป็นคนที่ไม่เคารพผู้ใต้บังคับบัญชา ชอบใช้อำนาจข่มขู่และทำให้คนอื่นต้องหวาดกลัว

การกระทำที่นำไปสู่กรรมหนัก

ในวันหนึ่ง อาทิตย์ต้องการขยายอำนาจของตัวเอง เขาสั่งยึดพื้นที่ทำกินของชาวบ้าน เพื่อสร้างคฤหาสน์ส่วนตัว แม้ชาวบ้านจะคัดค้านและขอร้องเขาให้เมตตา แต่เขาก็เพิกเฉย และยังสั่งให้คนของเขาขับไล่พวกชาวบ้านอย่างรุนแรง ชาวบ้านหลายคนเสียชีวิตจากความอดอยากและความทุกข์ยากที่เกิดขึ้นจากคำสั่งของเขา

นอกจากนี้ อาทิตย์ยังมีส่วนในการทรยศเพื่อนสนิทของตัวเองเพื่อรักษาผลประโยชน์ส่วนตัว เขาขายความลับของเพื่อนให้กับศัตรู ทำให้เพื่อนคนนั้นถูกจับและเสียชีวิตในที่สุด

บั้นปลายชีวิตที่มืดมน

แม้ว่าอาทิตย์จะประสบความสำเร็จในด้านทรัพย์สินและอำนาจ แต่เขากลับไม่สามารถหลีกหนีจากผลกรรมที่เกิดจากการกระทำของเขาได้ เมื่อเขาอายุมากขึ้น สุขภาพของเขาก็เริ่มทรุดโทรม ทรัพย์สินที่เขาสะสมเริ่มสูญหายจากการถูกคนใกล้ชิดทรยศ เช่นเดียวกับที่เขาเคยทรยศผู้อื่น

เมื่อถึงวาระสุดท้าย อาทิตย์เสียชีวิตอย่างเดียวดายและทุกข์ทรมาน ความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเคยทำผิดยังคงตามหลอกหลอนเขา แม้ในห้วงสุดท้ายของชีวิต 

อาทิตย์ทบทวนถึงชีวิตของตนเองในขณะที่ท้าวมัจุราชยังคงเงียบอยู่ เขาเคยทำผิดพลาดหลายครั้งในชีวิต บางครั้งเขารู้สึกโกรธและทำร้ายคนอื่น บางครั้งเขาละเลยความดีและทำตามความปรารถนาของตัวเอง ไม่เคยคิดถึงผลที่ตามมา แต่ในที่สุดเขาก็รู้สึกเสียใจและเริ่มสำนึกถึงความผิดของตนเอง 

"ข้าเคยทำร้ายคนอื่น ข้าเคยหลงผิดและทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง" อาทิตย์กล่าวอย่างอ่อนโยน "ข้าไม่สามารถย้อนเวลากลับไปได้ แต่ข้าต้องการให้ความผิดที่ข้าทำมันหมดไป ข้าขอโทษจากใจจริง"

ท้าวมัจุราชยืนอยู่บนบัลลังก์ของเขา ดวงตาของเขามีแสงสีแดงเจิดจ้า ที่เหมือนกับดวงไฟที่ไหม้ไหม้ทั่วโลกใต้พิภพ ทุกคำพูดของเขาดังก้องในอากาศ "เจ้าคิดว่าคำขอโทษของเจ้าจะเพียงพอหรือ? เจ้าคิดว่าแค่การกล่าวคำขอโทษจากใจจริงจะสามารถชดเชยการทำร้ายผู้อื่นได้หรือ?"

อาทิตย์รู้สึกตัวแข็งทื่อ เมื่อคำถามนั้นกระแทกเข้าไปในใจของเขา ความผิดที่เขาทำยังคงอยู่ในจิตใจเขาเสมอ เขารู้ดีว่าคำขอโทษไม่สามารถลบล้างได้ แต่ความหวังที่เขามีคือลึกในใจ... เขากล่าวอย่างอ่อนโยน "ข้าขอโทษ ข้ารับผิด ข้าจะชดใช้กรรมให้เต็มที่"

ท้าวมัจุราชพยักหน้าเบาๆ และเสียงกระหึ่มจากท้องฟ้าผ่าผ่านทั่วทุกมุมห้อง "คำขอโทษจะไม่เพียงพอในที่นี้ เจ้าคิดว่าความผิดของเจ้าจะได้รับการอภัยจากเพียงคำพูดหรือ? ไม่มีใครในโลกนี้ที่จะหนีพ้นการลงโทษได้—แม้แต่เจ้าก็เช่นกัน"

จากนั้น มือของท้าวมัจุราชก็ยกขึ้น พื้นห้องพิจารณาเริ่มแยกออกเป็นรอยแยกลึกและผุดขึ้นจากนั้นเป็นสายธารของความมืดที่ไม่สามารถมองเห็นก้นบึ้ง เสียงของเงามืดที่เหมือนกับการกระซิบของความตายดังขึ้นในอากาศ

"เจ้าจะต้องได้รับการลงโทษที่ไม่เพียงพอสำหรับการทำร้ายผู้คนในชีวิตที่ผ่านมา และครั้งนี้ เจ้าจะได้รู้ว่ากรรมไม่เคยยอมอภัยให้ใคร"

ทันใดนั้น ร่างของเงามืดปรากฏขึ้นเป็นก้อนหมอกดำที่เคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็ว มันยืดขยายออกมาเป็นการเผชิญหน้าของอาทิตย์กับรูปแบบของความผิดที่เขาเคยทำ—มันค่อยๆ โอบล้อมตัวเขาและกัดกร่อนวิญญาณของเขาด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจหนี

"เจ้าจะต้องติดอยู่ในนี้ตลอดไป... ไม่มีวันหลุดพ้นจากการชดใช้กรรมที่เจ้าทำในชีวิตที่ผ่านมา" เสียงของท้าวมัจุราชดังขึ้นอีกครั้ง เขายืนมองดูทุกการเคลื่อนไหวของอาทิตย์ที่เริ่มดิ้นรนและร้องขอความช่วยเหลือ

อาทิตย์รู้สึกเหมือนร่างกายของเขาถูกเผาไหม้จากภายใน มีแสงไฟเผาใจเขาให้สุกใส ร่างของเขาเริ่มแยกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับว่ามีความเจ็บปวดจากทุกการกระทำที่เขาทำในอดีตเข้ามาสู่จิตใจของเขา ไม่มีที่ไหนที่เขาจะหนีไปได้ ทั่วทั้งร่างกายเขากำลังถูกความทุกข์ทรมานจากกรรมกัดกิน เขาล้มลงในน้ำที่ขุ่นมัวและมืดดำเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ไม่มีที่สิ้นสุด

"ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อชดใช้ ข้าไม่ต้องการทนทุกข์เช่นนี้!" เขาร้องขอ

ท้าวมัจุราชหันมามองด้วยแววตาที่ไร้ความรู้สึก "เจ้าคิดว่าแค่การทนทุกข์จะสามารถลบล้างกรรมได้? เจ้าจะต้องทนทุกข์ไปจนกว่าจะเรียนรู้ว่าความเจ็บปวดที่เจ้าทำให้คนอื่นนั้นไม่มีที่สิ้นสุด และเจ้าจะต้องรู้สึกถึงมันในทุกขั้นตอนที่เจ้าก้าวไป"

จากนั้น ความเจ็บปวดเริ่มทวีคูณขึ้น ร่างของอาทิตย์เริ่มยุบตัวลงเหมือนการถูกกดทับด้วยหินพันกิโลกรัม มือของเขาขยับอย่างไร้แรง เขาพยายามดิ้นรนต่อสู้ แต่ทุกครั้งที่เขาพยายามขึ้นจากโคลนที่หนาแน่นขึ้น มันก็ยิ่งมีน้ำหนักที่ทับลงมาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จิตใจเขาเริ่มสลายไปทีละเล็กละน้อย เหมือนกับว่าเขาต้องเผชิญหน้ากับความผิดที่ไม่มีวันจบสิ้น

"เจ้าจะต้องทนทุกข์ไปจนกว่าจะสามารถเห็นผลของกรรมที่เจ้าทำ... จนกว่าความผิดทั้งหมดที่เจ้าทำจะถูกสะสางและชดใช้จนหมดสิ้น" ท้าวมัจุราชกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

อาทิตย์รู้สึกเหมือนกับว่าทุกห้วงเวลาของเขาคือความทรมานที่ไม่อาจจบลง เขาจะต้องจ่ายราคาสำหรับทุกความผิดที่เขาทำ และเขารู้ว่าไม่มีการหลีกเลี่ยงหรือหลบหนีจากการชดใช้กรรมในครั้งนี้

การลงโทษนั้นดำเนินไปเรื่อยๆ ทุกๆ นาทีที่ผ่านไปเขารู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ไม่สามารถหยุดได้ จิตใจของเขาเริ่มสับสนและเกือบจะสิ้นหวัง แต่ในที่สุดหลังจากที่เขาต้องทนทุกข์ในสภาพเช่นนั้นไปนานวัน ความมืดเริ่มหายไปทีละน้อย และเงามืดที่เคยกัดกร่อนเขาก็เริ่มสลายไป ท้าวมัจุราชยืนอยู่ข้างๆ อาทิตย์ 

ท้าวมัจุราชก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขายืนอยู่ข้างๆ อาทิตย์และกล่าวด้วยเสียงที่นุ่มนวลกว่าเดิม

"เจ้าทำสำเร็จแล้ว เจ้าสามารถชดใช้กรรมได้ และตอนนี้เจ้าสมควรได้รับโอกาสในการเริ่มต้นใหม่"

อาทิตย์รู้สึกเบาใจและรู้สึกถึงการปลดปล่อยจากการต่อสู้อันยาวนาน เขารู้ว่าแม้แต่ในโลกหลังความตาย ความทุกข์ทรมานจากการชดใช้กรรมเป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่เขาก็สามารถฟื้นฟูและเริ่มต้นใหม่จากความผิดในอดีตได้

ท้าวมัจุราชพยักหน้า "เจ้าจะได้รับโอกาสให้เกิดใหม่ในภพใหม่ แต่จำไว้ว่าการชดใช้กรรมไม่ได้หมายถึงการลืม แต่หมายถึงการทำให้ดีขึ้นด้วยการกระทำในทุกๆ ชีวิตที่เจ้าจะมี"

อาทิตย์พยักหน้าด้วยความเข้าใจ เขารู้สึกเหมือนได้รับการปลดปล่อยจากพันธนาการบางอย่างในใจ เขาจะเริ่มต้นใหม่... ชีวิตใหม่ที่เต็มไปด้วยการเรียนรู้และการทำความดี เพื่อชำระล้างผลกรรมที่เขาทำไว้ในอดีต

ก่อนที่เขาจะเดินจากไป ท้าวมัจุราชพูดขึ้นอีกครั้งในท่ามกลางความเงียบ "จงระลึกถึงคำพูดของข้า... และอย่าลืมว่า การทำดีไม่ใช่แค่การกระทำที่ง่าย แต่มันคือการพยายามอย่างไม่หยุดยั้งในการเปลี่ยนแปลงตัวเอง"

อาทิตย์เดินออกไปจากห้องพิจารณานั้นโดยเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น แม้ว่าเขาจะไม่สามารถย้อนเวลาไปแก้ไขสิ่งที่ทำผิดได้ แต่เขาได้เรียนรู้ว่าทุกการกระทำมีผล และการเริ่มต้นใหม่ในชีวิตนี้จะเป็นการพิสูจน์ตัวเองต่อหน้าท้าวมัจุราชในทุกๆ ชาติตลอดไป