วัดเทียนฮกเก๋ง (Thian Hock Keng Temple) เป็นวัดทางพุทธศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในสิงคโปร์

เทียนฮกเก๋ง (จีน: 天福宮; พินอิน: Tiānfú Gōng; เป่อฮู้: Thian-hok-keng หรือ Tianfu Temple, แปลว่า "พระราชวังแห่งความสุขสวรรค์") เป็นวัดที่สร้างขึ้นเพื่อบูชา "มาจู่" เทพธิดาแห่งท้องทะเลของชาวจีน ตั้งอยู่ในประเทศสิงคโปร์ วัดนี้เป็นวัดที่เก่าแก่ และสำคัญที่สุดของชาวฮกเกี้ยน (ฮกโล) ในประเทศ นอกจากนี้ ยังมีศาลเจ้าที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งเป็นศาลพุทธสำหรับบูชา "กวนอิม" พระโพธิสัตว์แห่งความเมตตาในพุทธศาสนามหายาน เทียนฮกเก๋ง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1973

ประวัติ

วัดแห่งนี้ เริ่มต้นจากการเป็นศาลเจ้าเล็ก ๆ ที่สร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 1821–1822 ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลเดิม เพื่อรับใช้ชุมชนชาวฮกเกี้ยนในท้องถิ่น นักเดินเรือและผู้อพยพ มักมาสักการะเทพธิดามาจู่ ที่ศาลเจ้าแห่งนี้ เพื่อขอบคุณสำหรับการเดินทางทางทะเลที่ปลอดภัย มายังสิงคโปร์ วัดตั้งอยู่บนถนนเทลกไอย์เยอร์ (Telok Ayer Street) ซึ่งเดิมเป็นแนวชายฝั่งทะเล ก่อนที่จะมีการถมที่ดิน ในช่วงปี ค.ศ. 1880 

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1839 วัดได้รับการบูรณะใหม่ ด้วยเงินบริจาคจากชุมชน โดยเงินบริจาคจำนวนมากที่สุดมาจากตันต็อกเส็ง (Tan Tock Seng) นักธุรกิจชาวฮกเกี้ยน วัสดุก่อสร้างวัด และรูปปั้นมาจู่ ถูกนำเข้ามาจากประเทศจีน โดยรูปปั้น ถูกประดิษฐานในศาลหลักของวัด ในปี ค.ศ. 1840 วัสดุบางส่วน เช่น หินสำหรับเสา ไม้ และกระเบื้อง ได้รับการรีไซเคิลจากเรือขนส่งสินค้า ชุมชนชาวอินเดียจากถนนชูเลีย (Chulia Street) ก็มีส่วนร่วมในการก่อสร้างวัดด้วย มีการสร้างรูปปั้นชายชาวอินเดีย ที่ดูเหมือนกำลังพยุงคานที่เพดาน ในปีกขวาของวัด เพื่อระลึกถึง และแสดงความขอบคุณ สำหรับความช่วยเหลือของพวกเขา วัดสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1842 ด้วยงบประมาณ 30,000 เหรียญสเปน 

ในปี ค.ศ. 1840 สมาคมฮกเกี้ยนฮ่วยก้วน (Hokkien Huay Kuan) ซึ่งรับใช้ชุมชนชาวฮกเกี้ยนได้ก่อตั้งขึ้น ในเขตวัดเทียนฮกเก๋ง ในปี ค.ศ. 1849 มีการเพิ่มเจดีย์ชุงเวิ่น (Chung Wen Pagoda) และประตูชงบุญ (Chong Boon Gate) ทางด้านขวาของวัดหลัก ต่อมาในปี ค.ศ. 1906 วัดได้รับการปรับปรุงใหม่ โดยมีการเพิ่มองค์ประกอบ "แบบตะวันตก" เช่น ประตูเหล็กดัดจากเมืองกลาสโกว์ และกระเบื้องปูผนัง ในปี ค.ศ. 1907 จักรพรรดิกวงซว ได้นำม้วนคัมภีร์และแผ่นป้าย ถวายให้กับวัด เจดีย์ชงฮก (Chong Hock Pavilion) ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1913 และเคยใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนสตรีชงฮก (Chong Hock Girls’ School) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในวัด

วัดได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในปี ค.ศ. 1973 และมีการบูรณะครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1998 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2000 โดยใช้งบประมาณ 2.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ การบูรณะครั้งนี้ ได้รับรางวัลชมเชยจาก ยูเนสโกเอเชียแปซิฟิก ด้านการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม (UNESCO Asia-Pacific Awards for Cultural Heritage Conservation) ในปี ค.ศ. 2001

สถาปัตยกรรม

เทียนฮกเก๋ง ตั้งอยู่บนพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีการออกแบบแบบจีนดั้งเดิม ที่กลุ่มอาคารหรือศาลาต่าง ๆ ล้อมรอบลานกลาง วัดมีผังโครงสร้างที่มาตรฐานของวัดจีน โดยประกอบด้วยสามโถง ได้แก่ โถงทางเข้า โถงหลัก และโถงหลัง วัดสร้างขึ้นตามสไตล์สถาปัตยกรรมวัด ที่พบทั่วไปในมณฑลฝูเจี้ยน ตัวโถงหลัก เป็นโครงสร้างคานไม้ชั้นเดียว มีคานรองรับหลังคาที่โค้งงอและชายคากว้าง หลังคาของโถงทางเข้าและโถงหลัก มีการตกแต่งด้วยมังกร และลวดลายอื่น ๆ 

โถงทางเข้า

โถงทางเข้า มีประตูหลักหนึ่งประตู และประตูด้านข้างสองประตู โดยมีธรณีประตูยกสูงด้านหน้า ประตูด้านข้างตกแต่งด้วยกระเบื้องสีลวดลายยูงทอง ดอกกุหลาบ และสัญลักษณ์สวัสดิกะทางพุทธศาสนา ซึ่งสื่อถึงความโชคดี ความเป็นนิรันดร์ และความเป็นอมตะ หน้าประตูมีสิงโตหินและทวารบาล ซึ่งเป็นผู้พิทักษ์ ตามความเชื่อของวัดลัทธิเต๋า 

โถงทางเข้านำไปสู่ลานกลาง โดยมีโถงหลักของวัด ที่ประดิษฐานศาลเจ้ามาจู่ อยู่ทางด้านหน้า บริเวณด้านข้างทั้งสองของวัด มีเจดีย์ฐานแปดเหลี่ยม – เจดีย์ด้านซ้ายเป็นศาลเจ้าขงจื๊อ ส่วนเจดีย์ด้านขวา เป็นที่ประดิษฐานแผ่นป้ายบรรพบุรุษของชาวฮกเกี้ยน ผู้ก่อตั้งวัด ด้านหลังโถงหลักมีลานเล็ก ๆ ที่มีแท่นบูชาเล็ก ๆ อุทิศให้กับกวนอิม ทางเดินด้านข้างทั้งสองของวัด นำไปยังเขตที่พักพระสงฆ์ 

การบูชา

เทพเจ้าหลักที่บูชาในวัดคือ "มาจู่" (媽祖婆, "หม่าโจ่วปอ" ในภาษาถิ่น) ผู้ซึ่งเป็นหญิงทรงเจ้าจากฝูเจี้ยน ในศตวรรษที่ 10 ซึ่งได้รับการเทิดทูน เป็นเทพธิดาแห่งท้องทะเล ผู้อพยพในยุคแรกของสิงคโปร์ มักมาสักการะมาจู่ เพื่อขอบคุณ สำหรับการเดินทางข้ามทะเลอย่างปลอดภัยจากจีน ในปัจจุบัน ผู้ศรัทธา มาวัดเพื่อสวดมนต์ขอความสงบสุข การปกป้องคุ้มครอง และสุขภาพที่ดี 

ศาลเจ้าเล็ก ๆ ที่อุทิศให้กับกวนอิม เทพธิดาแห่งความเมตตา ตั้งอยู่ด้านหลัง นอกจากนี้ยังมีเทพเจ้าอื่น ๆ ที่บูชาในวัด เช่น เทพแห่งการแพทย์และสุขภาพ (保生大帝, เป่าเซิงต้าตี้), ขงเซิงตี้จวิน (關聖帝君) ซึ่งบูชาเพื่อการปกป้องทางจิตวิญญาณ, เจ้าเมือง (城隍爺, เฉิงหวงเย่) และเทพเจ้าขงจื๊อ