รีวิวหนังสือ มนุษย์เป็นสัตว์สังคม(แค่บางวันก็พอ)

ฟังดูเหมือนคนที่ไม่ยี่หระกับการเข้าสังคมและความเป็นไปของคนรอบข้าง ทั้งที่สิ่งเหล่านี้มีผลกระทบกับความสัมพันธ์ รวมถึงการทำงานร่วมกันอีกด้วย แต่สาย Introvert อย่างเรารู้ตัวเองดีว่าการฝืนทำตัวให้เข้ากับสังคม ยอมทำตามบางอย่างเพื่อให้คนอื่นพอใจ...ก็ยังไม่อาจได้รับการยอมรับอย่างแท้จริง

Jam นามแฝงของผู้แต่งหนังสือ จะมาถ่ายทอดแนวคิดของคนที่เข้าสังคมแค่เท่าที่จำเป็นก็พอ จะได้ไม่ต้องฝืนตัวเองจนอึดอัด ไม่เป็นตัวของตัวเอง เพราะของอย่างนี้มันดูกันออก

ความรู้ความประทับใจที่ได้ภายในเล่ม

• ได้เรียนรู้ว่าบางครั้งคุณอาจจะรู้สึกเหมือน “ไม่มีที่ยืน...แต่ที่ยืนที่ว่า หมายถึงที่ไหนกันแน่....จริงๆ ที่ยืนของเรา ก็คือที่ที่ยอมรับตัวเราและขณะเดียวกันก็เป็นที่ที่เรายอมรับคนอื่นด้วย ดังนั้น ถ้าเราไม่ยอมรับคนอื่นและแม้แต่ตัวเองที่ยืนของเราจะลดน้อยลง

• ได้เรียนรู้ว่าถ้าจะหาความหมายการมีตัวตนอยู่ของตัวเอง การพิจารณาอย่างถี่ถ้วนว่าเราทำประโยชน์ต่อใคร หรือ เราทำอะไรได้บ้าง อาจช่วยให้เราค้นพบคำตอบได้

• ได้เรียนรู้ว่าถ้าสามารถยอมรับตัวเองและคนรอบข้างตามความเป็นจริงได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องแสวงหาที่ยืน เพราะเราสามารถเปลี่ยนสถานที่ที่อยู่ตอนนี้เป็นที่ยืนของเราเองได้

• ได้เรียนรู้ว่าความรู้สึกโดดเดี่ยวไม่เกี่ยวว่าจะมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือไม่ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเรามีสถานที่ที่ยอมรับตัวเราได้หรือไม่ต่างหาก ถ้าเราสามารถสร้างสถานที่เช่นนั้นได้ด้วยตัวเอง เราก็จะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเมื่ออยู่คนเดียว และถ้าสร้างความสัมพันธ์ในแบบที่ตัวเองสบายใจได้ เราก็จะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเมื่ออยู่คนเดียว

• ได้เรียนรู้ว่าเมื่อมีคนบอกว่าเราโดดเดี่ยวหรือเหงา เราจะพยายามสานสัมพันธ์กับผู้คนโดยไม่จำเป็นและแสวงหาที่ยืน ของตัวเองจากโลกภายนอก อีกทั้งยืน อยู่ในสถานการณ์ที่ที่ไม่เหมาะกับตัวเอง โดยคิดว่าดีกว่า อยู่คนเดียว ทำให้แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายก็ยังคงรู้สึกโดดเดี่ยว หรือรู้สึกไม่มีที่ยืนเป็นของตัวเอง"

• ได้เรียนรู้ว่าความรู้สึกอิจฉาใครสักคนมักเกิดขึ้นเมื่อเรามีเป้าหมายเดียวกับอีกฝ่าย ความรู้สึกอิจฉาเช่นนี้เชื่อมโยงกับความกระหาย ความสำเร็จ ดังนั้น ถ้าเราจะรู้สึกอิจฉาบ้าง ก็คงไม่เสียหายอะไร แม้การแสดงความรู้สึกอิจฉาอย่างโจ่งแจ้ง จะทำให้คนอื่นรู้สึกไม่ดี แต่ถ้าเราอิจฉาโดยไม่ให้ใครรู้ ก็จะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน ทั้งยังช่วยจุดประกายให้เราฮึดสู้ได้

• ได้เรียนรู้ว่าวิธีคลายเครียด มีอยู่มากมาย เช่น การกินแบบไม่บันยะบันยัง การเล่นโซเชียล หรือ เกมเป็นเวลานาน ๆ แต่ถ้าทำสิ่งเหล่านี้จนถึงขั้นเป็นติด นอกจากจะไม่ช่วยคลายเครียดแล้ว ยังสร้างปัญหาใหม่ขึ้นมาแทนอีกด้วย ในเมื่อจะคลายเครียดทั้งที เลือกวิธีที่ส่งผลดีต่อสุขภาพอย่าง “ การฝึกกล้ามเนื้อ” หรือ “การเดินออกกำลังกายไม่ดีกว่าเหรอ

• ได้เรียนรู้ว่าทุกคนเป็นตัวเอกในชีวิตของตัวเอง แต่สำหรับแล้วเราเป็นแค่ตัวประกอบ เวลาเกิดเรื่องอะไรสักอย่างเกิดขึ้นกับคนรอบตัว ถ้าเราคิดว่าสาเหตุมาจากตัวเรา นั่นเท่ากับเราคิดว่า ทุกอย่างในโลก ขับเคลื่อนโดยมีเราเป็นศูนย์กลาง ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้คุณไม่จำเป็นต้องกังวลกับปัญหาที่ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับตัวเองอย่างไร แค่ทำตัวเป็นตัวประกอบที่เดินผ่านก็พอ

• ได้เรียนรู้ว่าเวลาใช้ห้องน้ำ เราต้องกดชักโครก เมื่อชำระล้างโถส้วมให้สะอาดในทำนองเดียวกัน เวลามีคนมาบ่นให้เราฟัง ถ้าเราไม่ชำระล้างคำพูดสกปรก ออกไปจากจิตใจทุกครั้งมันอาจจะสะสมอยู่ในจิตใจทุกครั้ง มันก็อาจจะสะสมอยู่ในใจจนเกิดปัญหาได้

• ได้เรียนรู้ว่าถ้าคุณกำลังอดทน กับการถูกใช้เป็นที่ระบายความเครียดอยู่ละก็ อย่าฝืน อดทนต่อไปเลยจะดีกว่า แม้แต่การยอมเป็นห้องน้ำชั่วคราว (รับฟังคำบ่นชั่วครั้งชั่วคราว)ก็ไม่จำเป็นเลย ถ้าถามว่าอยากสนิทสนมกับคนที่ใช้เราเป็นเหมือนห้องน้ำไหม...ก็คงไม่.... ใครอยากจะเป็นห้องน้ำกันละ

• ได้เรียนรู้ว่าเราต้องคิดว่า ตัวเราสามารถเปลี่ยนงานได้และตัดสินใจเลือกงานด้วยตัวเอง ถ้าเราคิดว่า ตัวเองเป็นฝ่ายถูกงาน เลือก เราจะกลุ้มใจกับความหมายของการมีตัวตนอยู่ของตัวเอง แต่ถ้าคิดว่าเราเป็นฝ่ายเลือกงาน มุมมองของเราจะเปลี่ยนจากฉันจำเป็นสำหรับงานนี้ หรือ เปล่า ” มาเป็น งานนี้จำเป็นสำหรับฉันหรือเปล่า” ความรู้สึกต่องานของเราก็จะผ่อนคลายขึ้น

สังคมกับตัวเราเป็นสิ่งที่ต้องอยู่ด้วยกัน แยกจากกันไม่ได้ เราเลือกที่จะอยู่ในสังคมช่วงหนึ่งและปลีกตัวออกจากสังคมช่วงหนึ่ง โดยมีจุดยืนและความคิดที่จะยังคงรักษาความเข้มแข็งทางจิตใจของเรา ไม่เอนเอียงไปกับคำพูดนินทาของคนอื่นมากเกินไป สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้ชาว Introvert อยู่รอดได้