แทะกินปูแดง ที่สุราษฏร์ธานี

 กลับทุกทีน่าจะปูร้องไห้  เพราะเตรียมตัวเตรียมใจสูญพันธุ์หาย

 แทะตั้งแต่ถึงบ้านจนสว่างพลัน  สุกไม่ทัน อร่อยกันเมามันจนจะกลายร่างเป็นปู

       ถ้าหากว่าเราเป็นปูคงจะนั่งร้องไห้ถ้ารู้ว่าเมื่อไหร่ที่เราจะไปสุราษ เพราะว่าทุกคร้้งที่ไปปูจะมารอเป็นขบวนกันเลยทีเดียว กินกันให้ยอมไปอีกข้าง อร่อยสด นั่งแทะเขาอ้วนแน่น 

   แต่ก่อนนั้นเป็นคนที่ไม่ชอบอาหารทะเล เพราะว่าทุกครั้งที่ทานนั้นจะทำให้เป็นผื่น จึงไม่ยอมที่จะทานอาหารทะเล แม้แต่ปูแดงก็เช่นกันไม่ได้ชิมสักครั้งหรือว่าจะราคาแพงหายากไหมตอนนั้นอยู่อีสาน เมื่อโตขึ้น เริ่มที่จะออกเดินทางไปไหนมาไหน จนได้ทดลองทานปูครั้งแรกที่ลาว ตอนนั้นไม่มีอะไรทานเพราะว่าเขาสั่งมาแต่ปู จึงได้ชิม แล้วอร่อยหน่ะสิ  จากนั้นละปูน่าจะร้องไห้ถ้าหากว่าเรากินปู

     ทริปนี้จะเรียกว่าทริปไปกินปูก็ได้เพราะว่าจริงแล้วไปดูประเพณีชักพระ ขบวนยาวเหยียด จะว่าไม่ได้นั่งรถนะ  นั่งเครื่องจ้า จะบอกว่าจองไว้ข้ามปีเลยทีเดียว เพราะว่าวางแผนไว้แล้วว่าตนเองจะว่าง พอถึงตอนนั้นว่างไม่ว่างไม่ว่างช่างมันไป

      มีที่ไหนลองคิดดู นั่งเครื่องบินมากินปู อลังการงานสร้างมาก จองไว้แล้วก็ต้องบิน  งานที่เราจะมาคืองานประเพณีชักพระที่สุราษฎร์ธานีมีที่นี่ที่เดียวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศก็ว่าได้ เพราะว่าดูตั้งแต่บ่ายโมงจนห้าโมงเย็นยังไม่หมด จนจากยืนต้องมานั่งดู  แต่ว่าคุ้มค่ามากครั้งหนึ่งในชีวิตความทรงจำที่นึกถึงเมื่อไหร่ก็ได้รอยยิ้ม

    แวะ สถานที่ท่องเที่ยวที่ไหนเราแวะไปกันหมดสถานที่แห่งนี้น่าจะเป็นไอ้ไข่  แวะไหว้หน่อยแม้ว่าจะไม่เคยให้โชคก็เถอะ คนเยอะมากและอาหารก็เยอะมากเช่นกัน เข้าไปทานอาหารเที่ยงกัน อร่อยมากเฉาก๊วย  ไม่ว่าจะไปไหนหันมาก็ถ่ายภาพกันหน่อยสักสองสามภาพ รอคนอื่นเขาแก้ที่บนไว้

    ถึงบ้านกันแล้วอาหารวางเรียงรายพร้อมทาน ทุกอย่างที่ชอบและไม่รู้ว่าจะทานอะไรเพราะว่ามันเยอะเกินจนต้องได้นั่งมองหน้ากัน เคยไหมที่อาหารมีจำนวนมากกว่าคนกิน เลยต้องนั่งดูจับกล้องขึ้นมาถ่าย น้ำหนักงวดนี้ไม่ต้องคิดเลย อ้วนแน่นอน

   ทุกครั้งที่ไปจะกลับมาด้วยของแถมนั่นคือน้ำหนักหอบกลับมาด้วย ใส่เสื้อผ้าแน่นอีก เพราะว่ากินทั้งวันตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงเข้านอน แม่บอกว่าเห็นทุกคนกินก็มีความสุข เลยต้องกินให้แม่ลั่นมีความสุข

     แทะปูกันเริ่มในรอบดึกเลยไม่เกรงใจท้องไส้  จากตอนแรกที่แกะปูไม่เป็นไม่ถึงสิบนาที ซากปูกองรอให้เก็บ  ปูนี้สดมากได้จากการไปหาเมื่อเช้ามืด จริงๆว่าจะออกไปหาด้วยในตอนเช้า แต่ว่าเช้าตีสองเลยขอนอนรอปูดีกว่า  ปูที่ออกไปหาที่ปากอ่าวอยู่ไม่ไกลจากบ้าน ขับเรือไปไม่นาน ได้มาอย่างเยอะตอนเช้าช่วยแกะ ไม่นานเจ้าปูก็มานอนรอในถาดใหญ่ 

      เดินสายในตอนเช้าพบพี่สาวให้ครบ เพราะว่าพี่สาวจะทำงานในเมือง มาทีไรไม่เจอกันมาหาถึงที่ทำงาน ร้านทองอย่างนั้นหรือเข้าไปสักเส้นไหม น่ารักมากทำอาหารอร่อยด้วย 

     คนนี้อีกคน แม่ครัวทำอาหารไม่น่าละอาหารที่บ้านอร่อยมาก  ออกมาทำงานตั้งแต่ตอนเช้า อบอุ่นเพราะว่าตอนนี้เริ่มแดดออกแล้ว 

     อีกคน รอบตลาดเลย ส่วนในชาเขียวนั้นจะบอกว่าอร่อยมากไม่ได้กินง่ายๆ นะต้องซื้อบนเครื่องแล้วหอบลงมาทานด้านล่างซึ่งจะมีขายไม่กี่แก้ว  อร่อยต้องหอบ 

    การเที่ยวแค่ออกจากบ้านที่ไกลกว่าสี่สิบกิโลก็เรียกว่าเที่ยวแล้ว จริงนี่มากว่าสี่สิบแน่เลยเป็นพันกิโล และได้มาเที่ยวกับคนที่เราสบายใจ การเดินทางที่ไม่ต้องคิดยุ่งเรื่องงานเพราะว่าอยู่ในช่วงให้กำไรชีวิตให้กับตนเองอยู่ ทำงานหนึ่งปีพักเที่ยวอีกหนึ่งปี เที่ยวให้พอแล้วกลับไปทำงานใหม่  ชีวิตของเรานั้นไม่ได้ยาวหรือมีอายุไปถึงหนึ่งร้อยปี ไม่แน่อีกไม่นานเราอาจจะไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว ใช้ชีวิตให้เต็มที่จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดายเวลาที่ผ่านมา