เทือกเขาหวู่ตัง (Wudang Mountains)

เทือกเขาหวู่ตัง (อักษรจีนตัวย่อ: 武当山; อักษรจีนตัวเต็ม: 武當山; พินอิน: Wǔdāng Shān) เป็นเทือกเขาที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน เป็นที่ตั้งของกลุ่มวัดและอารามลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียง ซึ่งเชื่อมโยงกับเทพเจ้าแห่งทิศเหนือ หรือ "เสวียนเทียนซั่งตี้" (Xuantian Shangdi) เทือกเขานี้มีชื่อเสียงในด้านการฝึกฝนไท่จี๋ฉวน (tai chi) และการปฏิบัติตามหลักลัทธิเต๋า โดยถือเป็นศูนย์กลางของลัทธิเต๋าที่เปรียบได้กับวัดเส้าหลิน (Shaolin Monastery) ซึ่งเป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนานิกายเซน เทือกเขาหวู่ตังยังถือเป็นหนึ่งใน “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ของลัทธิเต๋า” ในประเทศจีน และเป็นจุดหมายปลายทางสำคัญของผู้แสวงบุญตามหลักลัทธิเต๋า

อารามต่าง ๆ เช่น "สวนหวู่ตัง" (Wudang Garden) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1994 เนื่องจากมีความสำคัญทางศาสนาและมีความโดดเด่นด้านสถาปัตยกรรม

ภูมิศาสตร์

ในแผนที่ของจีน ชื่อ "หวู่ตังซาน" (武当山) ถูกใช้เรียกทั้ง *เทือกเขาทั้งหมด* ซึ่งทอดตัวยาวจากตะวันออกไปตะวันตกตามแนวชายขอบทางใต้ของแม่น้ำฮั่น (Han River) และพาดผ่านหลายเขตการปกครองระดับอำเภอของนครสือหยาน (Shiyan) และยังใช้เรียก *กลุ่มยอดเขาเฉพาะที่อยู่ในเขตซับดิสตริกต์หวู่ตังซาน (Wudangshan Subdistrict)* ของเมืองตานเจียงโข่ว (Danjiangkou) ในนครสือหยาน ซึ่งพื้นที่หลังนี้เอง เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย ในฐานะศูนย์กลางของลัทธิเต๋า

จากข้อมูลแผนที่ยุคปัจจุบัน ความสูงของยอดเขาที่สูงที่สุดในเขต "หวู่ตังซาน" ที่เป็นศูนย์กลางของลัทธิเต๋าอยู่ที่ประมาณ **1,612 เมตร** อย่างไรก็ตาม หากนับทั้งเทือกเขาหวู่ตังทั้งหมด ความสูงในพื้นที่อื่นอาจมีระดับที่สูงกว่านี้

นักวิชาการบางส่วนจัดให้เทือกเขาหวู่ตังเป็น "สาขาหนึ่ง" ของเทือกเขาต้าป้า (Daba Mountains) ซึ่งเป็นระบบเทือกเขาขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกของมณฑลหูเป่ย์ มณฑลส่านซี เทศบาลนครฉงชิ่ง และมณฑลเสฉวน

ประวัติศาสตร์ของเทือกเขาหวู่ตัง

ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา เทือกเขาหวู่ตัง เป็นที่รู้จักกันดีว่า เป็นศูนย์กลางสำคัญของลัทธิเต๋า โดยมีชื่อเสียงอย่างยิ่ง ในด้านศิลปะการต่อสู้ ตามแนวทางของลัทธิเต๋า หรือไท่จี๋ฉวน (tai chi)

สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งแรกที่ถูกสร้างขึ้นบนเทือกเขานี้คือ **วัดห้าพญามังกร (Five Dragons Temple)** ซึ่งถูกก่อสร้างขึ้นตามพระราชประสงค์ของ **จักรพรรดิไท่จงแห่งราชวงศ์ถัง** ในเวลาต่อมา มีการสร้างสิ่งปลูกสร้างเพิ่มเติมในช่วงราชวงศ์ซ่งและราชวงศ์หยวน ขณะที่ **สิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ที่สุดบนภูเขา**นั้นถูกสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง (คริสต์ศตวรรษที่ 14–17) เนื่องจาก **จักรพรรดิหย่งเล่อ** (Yongle Emperor) ทรงเชื่อว่าทรงได้รับความคุ้มครองจากเทพเป่ยตี้ หรือที่รู้จักในนาม "เสวียนเทียนซั่งตี้" (Xuantian Shangdi)

ในยุคราชวงศ์หมิง มีการก่อสร้าง **พระราชวัง 9 แห่ง อาราม 9 แห่ง สำนักชี 36 แห่ง และวัดอีก 72 แห่ง** บนพื้นที่ของเทือกเขา อย่างไรก็ตาม วัดและอารามต่าง ๆ ต้องได้รับการบูรณะอยู่เป็นระยะ และไม่ใช่ทุกแห่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่มาจนถึงปัจจุบัน โดยโครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ได้แก่:

สิ่งปลูกสร้างที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่:

* **พระราชวังหนานหยาง (Nanyang Palace)** สร้างขึ้นระหว่างปี 1285–1310 และขยายในปี 1312

* **นครต้องห้ามที่สร้างด้วยหินของพระราชวังไท่เหอ (Taihe Palace)** บนยอดเขา สร้างในปี 1419

* **วัดม่ออวิ๋น (Purple Cloud Temple)** สร้างในปี 1119–1126 ได้รับการบูรณะในปี 1413 และขยายในช่วงปี 1803–1820

ในปัจจุบัน ยังคงมี **สิ่งก่อสร้างโบราณหลงเหลืออยู่ 53 แห่ง**

เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2003 **พระราชวังอวี้เจิ้งกง (Yuzhengong Palace)** ซึ่งมีอายุ 600 ปีบนเทือกเขาหวู่ตัง ได้เกิดไฟไหม้และถูกเพลิงเผาวอด หลังจากเกิดอุบัติเหตุไฟไหม้โดยพนักงานของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้แห่งหนึ่ง ไฟได้เผาทำลายห้องทั้ง 3 ห้องที่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 200 ตารางเมตรจนเหลือแต่เถ้าถ่าน อย่างไรก็ตาม **รูปปั้นชุบทองของจางซานเฟิง (Zhang Sanfeng)** ซึ่งปกติประดิษฐานอยู่ในพระราชวังอวี้เจิ้งกงนั้น ได้ถูกย้ายออกไปยังอาคารอีกหลังหนึ่งก่อนเกิดเหตุเพลิงไหม้ จึงรอดพ้นจากการถูกทำลาย

ในปี ค.ศ. 1928 ระหว่างการจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แห่งชาติครั้งแรก ซึ่งจัดโดย **สถาบันกั๋วซู่กลาง (Central Guoshu Institute)** มีการแยกผู้เข้าร่วมออกเป็นสองสายคือ **สายวัดเส้าหลิน** และ **สายหวู่ตัง** โดยสไตล์ที่จัดอยู่ในกลุ่มหลังเรียกว่า **หวู่ตังฉวน (Wudangquan)** ซึ่งเน้นการฝึกฝนแบบเต๋าที่เรียกว่า **เน่ย์ตาน (neidan)** หรือ “การฝึกพลังภายใน” อย่างเข้มข้น ตัวอย่างศิลปะการต่อสู้ที่จัดอยู่ในกลุ่มหวู่ตังฉวน ได้แก่:

* **ไท่จี๋ฉวน (tai chi)**

* **ซิงอี้ฉวน (xingyiquan)**

* **ปาจี๋ฉวน (Bajiquan)**

* **ปากว้าจาง (baguazhang)**

ตามตำนานเล่าว่า ไท่จี๋ฉวนนั้นถูกสร้างขึ้นโดย **จางซานเฟิง** ฤๅษีและนักพรตลัทธิเต๋าผู้มีชื่อเสียง ซึ่งอาศัยอยู่ในเทือกเขาหวู่ตัง

ศิลปะการต่อสู้แบบหวู่ตัง ได้รับการปรับเปลี่ยนบางส่วน ให้เข้ากับโครงการส่งเสริมกีฬาและสุขภาพของสาธารณรัฐประชาชนจีน และในระหว่างวันที่ **28 ตุลาคม ถึง 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008** เทือกเขาหวู่ตังยังเป็นเจ้าภาพจัดงาน **เทศกาลวูซูโบราณนานาชาติ (Traditional Wushu Festival)** ครั้งที่ 3 ซึ่งจัดขึ้นทุกสองปีอีกด้วย