'Qing dynasty' ราชวงศ์สุดท้ายในประวัติศาสตร์ของแผ่นดินจีน

ราชวงศ์ชิง หรือ Qing dynasty (ค.ศ. 1644–1912)
เป็นราชวงศ์สุดท้ายของจีน ก่อตั้งโดยชาวแมนจูจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน
ราชวงศ์นี้สืบทอดต่อจากราชวงศ์หมิง หลังจากที่ชาวแมนจู
พิชิตปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 1644 และขยายดินแดนของจีนไปจนสุดขอบประวัติศาสตร์
ซึ่งรวมถึงไต้หวัน ทิเบต ซินเจียง และมองโกเลีย
ราชวงศ์ชิงยังคงรักษาระบบราชการแบบรวมอำนาจของจักรพรรดิไว้
แต่ได้ปรับเปลี่ยนนโยบายบางอย่าง เพื่อจัดการกับความหลากหลาย
ทางชาติพันธุ์และการควบคุมภูมิภาค

ในช่วงต้นและช่วงกลาง ราชวงศ์ชิงมีเสถียรภาพ การเติบโตทางเศรษฐกิจ
และความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา
ราชวงศ์ต้องเผชิญกับการกบฏภายใน การทุจริต และแรงกดดันที่เพิ่มมากขึ้น
จากมหาอำนาจจักรวรรดิตะวันตกและญี่ปุ่น เหตุการณ์สำคัญ ได้แก่ สงครามฝิ่น
สนธิสัญญาที่ไม่เท่าเทียมกัน และกบฏไท่ผิง

ราชวงศ์ชิงอ่อนแอลงในที่สุด นำไปสู่การปฏิวัติซินไฮ่ในปี 1911
ซึ่งเป็นการสิ้นสุดการปกครองแบบจักรพรรดิในจีนที่กินเวลานานกว่าสองพันปี
และเปิดทางให้กับสาธารณรัฐจีน ราชวงศ์ชิงทิ้งมรดกอันยั่งยืนไว้
ในวัฒนธรรม การเมือง และเขตแดนของจีนยาวนานมาจนถึงปัจจุบัน

ตลอดช่วงเวลาของราชวงศ์ชิง มีจักรพรรดิปกครองรวมทั้งหมด 12 พระองค์
โดยจักรพรรดิพระองค์สุดท้าย คือ จักรพรรดิผู่อี๋ ที่ครองราชย์
ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1909 ถึงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1912