ผู้ป่วยโรคฝีดาษคนสุดท้าย ก่อนที่โรคนี้จะถูกกำจัดจนหมดสิ้นไปจากโลก

อาลี มาว มาลิน (Ali Maow Maalin)

คือบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ทางการแพทย์ของโลก
เนื่องจากเขาเป็นผู้ติดเชื้อโรคฝีดาษตามธรรมชาติรายสุดท้ายของโลก
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1977 ที่เมืองเมอร์กา ประเทศโซมาเลีย
ขณะนั้นอาลีอายุ 23 ปี ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่สาธารณสุขท้องถิ่น
เขาได้รับเชื้อฝีดาษขณะช่วยนำทางและดูแลทีมฉีดวัคซีน
จากองค์การอนามัยโลก (WHO) ที่กำลังทำงานควบคุมโรคในพื้นที่ห่างไกล

แม้ว่าเขาจะมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับสาธารณสุขโดยตรง
แต่อาลีกลับไม่เคยได้รับวัคซีนป้องกันฃ เนื่องจากกลัวการฉีดยา
ทำให้เขาติดเชื้อและแสดงอาการคล้ายไข้หวัดในระยะแรก ก่อนจะลุกลาม
เป็นผื่นหนองที่ใบหน้าและลำตัว แต่โชคดีที่อาการของเขาไม่รุนแรงนัก
และสามารถฟื้นตัวได้โดยไม่มีภาวะแทรกซ้อนร้ายแรง
เขากลายเป็นผู้ป่วยฝีดาษจากธรรมชาติรายสุดท้ายที่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ
และไม่มีการแพร่เชื้อไปยังบุคคลอื่น

การติดเชื้อของอาลีถือเป็นหมุดหมายสุดท้ายในการแพร่ระบาดตามธรรมชาติ
ของโรคฝีดาษ หลังจากนั้น องค์การอนามัยโลกใช้เวลาอีกสองปี
ในการเฝ้าระวังทั่วโลกอย่างเข้มงวด กระทั่งในปี ค.ศ. 1980
WHO ได้ประกาศว่าโรคฝีดาษถูก “กำจัดสิ้น” (eradicated)
จากโลกอย่างเป็นทางการ นับเป็นโรคติดเชื้อชนิดแรกของมนุษย์ที่ถูกควบคุมได้จนหมดสิ้น
ซึ่งถือเป็นชัยชนะยิ่งใหญ่ของวงการแพทย์และสาธารณสุขโลก

หลังจากหายป่วย อาลี มาว มาลินได้อุทิศตนทำงานด้านสาธารณสุขอย่างจริงจัง
โดยเฉพาะในการรณรงค์ฉีดวัคซีนโปลิโอให้กับเด็ก ๆ ในโซมาเลีย
เขาใช้ประสบการณ์ส่วนตัวเป็นแรงบันดาลใจในการโน้มน้าวผู้คน
ให้ยอมรับวัคซีน เขากลายเป็นบุคคลต้นแบบของเจ้าหน้าที่สาธารณสุข
ที่ทำงานแนวหน้าในการควบคุมโรคระบาด

อาลีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2013 จากโรคมาลาเรีย ขณะมีอายุ 59 ปี
แม้เขาจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่ชื่อของเขายังคงถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์โลก
ในฐานะ "ผู้ป่วยโรคฝีดาษรายสุดท้ายของโลก"
และเป็นสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จในการต่อสู้กับโรคร้ายของมนุษยชาติ