จังหวัดในเขตภาคกลางของไทย ที่ปลูกทุเรียนมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่ง

ทุเรียน (Durian)

เป็นผลไม้เมืองร้อนที่มีลักษณะเฉพาะ มีขนาดใหญ่
เปลือกมีหนามปกคลุม มีกลิ่นฉุน มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
บางครั้งถูกเรียกว่า "ราชาแห่งผลไม้" ผลไม้ชนิดนี้สามารถเติบโตได้ค่อนข้างใหญ่
โดยมักจะมีความยาวได้ถึง 30 เซนติเมตร (12 นิ้ว)
และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว)
เปลือกนอกของทุเรียนมีหนามแหลมคมปกคลุมอยู่ ซึ่งสามารถป้องกัน
ไม่ให้ผู้ล่ากินมันได้ ภายในผลแบ่งออกเป็นส่วนเนื้อมีสีเหลืองครีมหลายส่วน
แต่ละส่วนมีเมล็ดขนาดใหญ่ รสชาติของทุเรียนมักถูกอธิบายว่า
เป็นการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างรสชาติหวานและเผ็ด พร้อมด้วย
กลิ่นอัลมอนด์และคัสตาร์ด บางคนพบว่ากลิ่นหอมนั้นซับซ้อนและน่ารังเกียจ
โดยอธิบายว่ามันเป็นส่วนผสมของกลิ่นหัวหอมเน่า น้ำมันสน และน้ำเน่า
เนื่องจากกลิ่นที่รุนแรง ทุเรียนจึงถูกห้ามในโรงแรมและระบบขนส่งสาธารณะหลายแห่งทั่วเอเชีย
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่ชื่นชอบรสชาติของมัน
ผลไม้นี้มีคุณค่าสูงและนำไปใช้ในการประกอบอาหารได้หลากหลาย
มันถูกรับประทานสด เติมลงในของหวาน รวมอยู่ในอาหารคาว
และใช้ในการปรุงแต่งผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น ไอศกรีม ลูกอม และขนมอบ

ในประเทศไทยมีการปลูกทุเรียนอย่างแพร่หลายในทุกภูมิภาค
โดยให้ปริมาณผลผลิตและคุณภาพที่แตกต่างกันออกไป

จังหวัดในภาคกลางของไทย
ที่มีปริมาณผลผลิตทุเรียนมากที่สุด ในปี 2565
(ข้อมูลจากสำนักเศรษฐกิจการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)

จังหวัดสุโขทัย
ผลผลิตรวม 6,364 ตัน
ผลผลิตคิดเป็นสัดส่วน 0.51% ของผลผลิตทุเรียนทั่วประเทศ
จากพื้นที่เก็บเกี่ยวผลิต 12,967 ไร่

จังหวัดเพชรบูรณ์
ผลผลิตรวม 970 ตัน ผลผลิตคิดเป็นสัดส่วน 0.08%
ของผลผลิตทุเรียนทั่วประเทศ จากพื้นที่เก็บเกี่ยวผลิต 1,686 ไร่

จังหวัดนครนายก
ผลผลิตรวม 850 ตัน ผลผลิตคิดเป็นสัดส่วน 0.07%
ของผลผลิตทุเรียนทั่วประเทศ จากพื้นที่เก็บเกี่ยวผลิต 836 ไร่

จังหวัดพิษณุโลก
ผลผลิตรวม 781 ตัน ผลผลิตคิดเป็นสัดส่วน 0.06%
ของผลผลิตทุเรียนทั่วประเทศ จากพื้นที่เก็บเกี่ยวผลิต 1,334 ไร่

จังหวัดอุทัยธานี
ผลผลิตรวม 441 ตัน ผลผลิตคิดเป็นสัดส่วน 0.04%
ของผลผลิตทุเรียนทั่วประเทศ จากพื้นที่เก็บเกี่ยวผลิต 748 ไร่