จังหวัดในประเทศไทย ที่เคยได้ชื่อว่าเป็นจังหวัดที่ยากจนมากที่สุด

จังหวัดศรีสะเกษ
(Sisaket Province)

เป็นจังหวัดขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ของประเทศไทย มีพรมแดนติดกับกัมพูชาและจังหวัดอื่น ๆ ของภาคอีสาน
เช่น ยโสธร อุบลราชธานี และสุรินทร์ ในอดีต ศรีสะเกษถูกจัดว่า
เป็นหนึ่งในจังหวัดที่ยากจนที่สุดของประเทศไทย เนื่องจากปัจจัยหลายประการ
ทั้งด้านภูมิศาสตร์ เศรษฐกิจ สังคม และโครงสร้างพื้นฐาน

ด้านภูมิศาสตร์ จังหวัดส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงและดินมีความอุดมสมบูรณ์ต่ำ
ทำให้การเกษตรมีผลผลิตไม่สูงนัก ประชากรส่วนใหญ่จึงพึ่งพาการทำเกษตร
แบบเล็ก ๆ หรือ subsistence farming เพื่อเลี้ยงชีพ การปลูกข้าวและพืชไร่
เช่น ข้าวโพด มันสำปะหลัง และอ้อย มักให้รายได้ต่ำและขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ
นอกจากนี้ ความแห้งแล้งและภัยธรรมชาติ เช่น น้ำท่วมและภัยแล้งบางช่วง
ยังสร้างความไม่แน่นอนในการประกอบอาชีพ

ด้านเศรษฐกิจ ในอดีต ศรีสะเกษมีรายได้ประชากรต่อหัวต่ำที่สุด
เมื่อเทียบกับจังหวัดอื่น ๆ ของประเทศ ส่วนใหญ่ประชาชนต้องพึ่งพาแรงงานนอกจังหวัด
เช่น การไปทำงานในกรุงเทพมหานครหรือจังหวัดอุตสาหกรรมอื่น ๆ
เพื่อหารายได้เสริม การขาดโอกาสด้านอุตสาหกรรม
และการลงทุนทำให้เศรษฐกิจท้องถิ่นเติบโตช้า

ด้านสังคมและการศึกษา การเข้าถึงการศึกษาและสาธารณูปโภคในอดีตยังมีจำกัด
โรงเรียนและสถานพยาบาลมีจำนวนไม่เพียงพอ ประชากรจึงมีโอกาสพัฒนาทักษะ
และอาชีพต่ำ อีกทั้งการขาดความเชื่อมโยงกับตลาดภายนอก
ทำให้การค้าและการลงทุนจากภายนอกไม่สามารถขยายตัวได้อย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา ศรีสะเกษเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ
การพัฒนาโครงการชลประทานและระบบน้ำช่วยเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร
รวมถึงการปลูกข้าวหอมมะลิที่มีชื่อเสียงไปสู่ตลาดทั้งในและต่างประเทศ
การส่งเสริมอ้อยเป็นพืชเศรษฐกิจหลักและการจัดตั้งโรงงานน้ำตาลในพื้นที่
ทำให้ประชาชนมีรายได้เพิ่มขึ้น นอกจากนี้ การส่งเสริมอุตสาหกรรมท้องถิ่น
การท่องเที่ยวชุมชน และการสร้างโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน
สะพาน และไฟฟ้า ช่วยเชื่อมโยงจังหวัดเข้ากับเศรษฐกิจภายนอกได้ดีขึ้น

ปัจจุบัน ศรีสะเกษไม่ใช่จังหวัดยากจนที่สุดของประเทศไทยอีกต่อไป
แม้จะยังมีความท้าทายด้านรายได้และโอกาส แต่จังหวัดได้พัฒนาเศรษฐกิจ
แบบผสมผสาน ทั้งเกษตร อุตสาหกรรม และการบริการ รวมถึงรักษา
และส่งเสริมวัฒนธรรมอีสาน เช่น งานบุญบั้งไฟ และแหล่งท่องเที่ยว
ทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติ ทำให้ศรีสะเกษกลายเป็นจังหวัด
ที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม เป็นตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลง
จากอดีตที่ยากจน สู่ความมั่นคงและโอกาสทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน