ระเบิดลูกที่มีอานุภาพร้ายแรงที่สุด เท่าที่เคยถูกใช้งานจริงบนพื้นโลก

Little Boy

เป็นชื่อของระเบิดปรมาณูลูกแรกที่ถูกใช้ในสงครามจริง
ระเบิดนี้ถูกทิ้งโดยเครื่องบิน B-29 ชื่อ Enola Gay ของสหรัฐอเมริกา
ลงบนเมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 1945
Little Boy ระเบิดดังกล่าวได้รับการพัฒนาโดยเป็นส่วนหนึ่ง
ของโครงการลับสุดยอดที่ชื่อว่า 'แมนฮัตตัน' ซึ่งเป็นโครงการวิจัยและพัฒนา
ในช่วงสงครามที่มีเป้าหมายเพื่อสร้างอาวุธนิวเคลียร์ ระเบิดดังกล่าว
เป็นอาวุธฟิชชันประเภทปืน ซึ่งใช้วัตถุระเบิดธรรมดาในการยิงยูเรเนียม-235
จำนวนหนึ่งไปยังอีกก้อนหนึ่ง ทำให้เกิดมวลวิกฤตยิ่งยวด
และเริ่มปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ขนาดมหาศาล
ปล่อยพลังงานเทียบเท่าระเบิด TNT ประมาณ 15 กิโลตัน

การระเบิดทำให้เมืองฮิโรชิมะถูกทำลายอย่างราบคาบ
อาคารหลายหมื่นหลังพังทลายทันที และมีผู้เสียชีวิตประมาณ 70,000–80,000 คนในวันแรก
อีกหลายหมื่นคนเสียชีวิตภายหลังจากรังสีและบาดเจ็บจากเหตุการณ์นี้
ผลกระทบทางรังสีทำให้เกิดโรคและมะเร็งในผู้รอดชีวิตเป็นเวลาหลายปี

Little Boy เป็นสัญลักษณ์ของความโหดร้ายและอำนาจทำลายล้างของอาวุธนิวเคลียร์
จนกลายเป็นเหตุผลสำคัญในการเร่งให้โลกเข้าสู่ยุคสันติภาพนิวเคลียร์
และกฎหมายควบคุมอาวุธนิวเคลียร์ในภายหลัง ระเบิดลูกนี้ยังคงเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ถูกจดจำมากที่สุด
ในประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 และในประวัติศาสตร์มนุษยชาติทั้งหมด