นายกของไทยเพียงหนึ่งเดียว ที่อยู่ในตำแหน่งยาวนานเกิน 10 ปี

จอมพล ป. พิบูลสงคราม
(แปลก พิบูลสงคราม)
เป็นผู้นำทหารและนักการเมืองคนสำคัญของไทยในครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20
เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศไทย โดยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
2 ช่วงใหญ่ คือ 16 ธันวาคม 2481 – 1 สิงหาคม 2487
และ 8 เมษายน 2491 – 16 กันยายน 2500 (รวมแล้วครอบคลุมทั้งก่อน
–ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 และช่วงหลังสงคราม)

ช่วงแรกของการเป็นนายกรัฐมนตรี (2481–2487) มักถูกอธิบายว่า
เป็นยุคที่รัฐใช้นโยบายชาตินิยมและการบริหารแบบอำนาจนิยมเข้มข้น
และเกิดเหตุการณ์สำคัญระดับโลกอย่างสงครามโลกครั้งที่ 2
ซึ่งส่งผลต่อทิศทางประเทศอย่างมาก ส่วนช่วงที่สอง (2491–2500)
เป็นยุคฟื้นตัวและจัดระเบียบอำนาจรัฐหลังสงคราม โดยจอมพล ป.
กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งและบริหารประเทศต่อเนื่องยาวนานจนสิ้นสุดอำนาจในปี 2500

หากนับตามวิธีการเรียก “สมัย” ในประวัติศาสตร์การเมืองไทย
ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพล ป. มักถูกแบ่งย่อยเป็น 8 สมัย
(ตามการเปลี่ยนแปลงรัฐบาล/คณะรัฐมนตรีหรือสถานะทางการเมืองในแต่ละช่วง)
โดยมีกรอบวันเริ่ม–สิ้นสุดตรงกับที่ระบุไว้ในเอกสารสรุปทำเนียบรัฐบาล
และฐานข้อมูลรายชื่อนายกรัฐมนตรีไทย

ใจความสำคัญที่สุดคือ จอมพล ป. พิบูลสงคราม
ถูกจัดว่าเป็นนายกรัฐมนตรีไทยที่ดำรงตำแหน่งรวม “ยาวนานที่สุด”
และเป็นคนเดียวที่เกิน 10 ปี โดยมีระยะเวลารวม 15 ปี 25 วัน
ตามการจัดอันดับระยะเวลาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย
ที่เผยแพร่ในฐานข้อมูลสาธารณะ ส่วนนายกรัฐมนตรีไทย
ที่ครองตำแหน่งยาวนานลำดับถัดมา คือ จอมพล ถนอม กิตติขจร
(9 ปี 6 เดือน 23 วัน) และ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา (8 ปี 11 เดือน 29 วัน)