นกที่เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่กลับถูกค้นพบอีกครั้งในภายหลัง

นกเบอร์มิวดาเพทรัล (Bermuda petrel)

หรือที่ชาวเบอร์มิวดาเรียกว่า “คาโฮว์” (Cahow) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า
Pterodroma cahow เป็นนกทะเลที่หากินกลางทะเล
และกลับมาทำรังตามโพรงบนเกาะหินเล็ก ๆ รอบเบอร์มิวดา จุดเด่นของมันคือ
เป็นนกที่หายากมาก และถูกยกให้เป็นสัญลักษณ์สำคัญของธรรมชาติในเบอร์มิวดา

คาโฮว์โด่งดังระดับโลกเพราะเป็นตัวอย่างคลาสสิกของสัตว์ที่
“ถูกค้นพบอีกครั้ง” (Lazarus species) ในอดีตมันถูกกดดันจากการล่า
และสัตว์รุกรานจนจำนวนลดลงมาก จนกระทั่งถูกเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
ตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ต่อมาเกิดเหตุการณ์สำคัญในวันที่ 28 มกราคม 1951
เมื่อทีมสำรวจพบคาโฮว์ที่ยังเหลือรอดอยู่จริง โดยมีรายงานว่าเจอ 18 คู่ทำรัง
นี่เป็นข่าวใหญ่เพราะเหมือน “นกที่หายไปเกือบ 300 ปี” กลับมาให้โลกเห็นอีกครั้ง

หลังการค้นพบ เบอร์มิวดาเริ่มทำงานอนุรักษ์อย่างจริงจังและต่อเนื่อง
เช่น ปกป้องโพรงทำรัง ทำรังเทียม และบริหารพื้นที่ทำรังให้ปลอดภัยมากขึ้น
ต่อมามีโครงการสำคัญคือการ “ย้ายลูกนก” ไปตั้งอาณานิคมใหม่บนเกาะ Nonsuch
เพื่อกระจายความเสี่ยงจากการทำรังในพื้นที่เดิมเพียงไม่กี่จุด
งานวิชาการระบุว่า มีไข่คาโฮว์ฟองแรกบน Nonsuch ในรอบกว่า 300 ปี
ในเดือนมกราคม 2009 ซึ่งเป็นหมุดหมายสำคัญของการฟื้นฟูประชากร

นกคาโฮว์พิสูจน์ว่า “การอนุรักษ์ที่ถูกทางช่วยพลิกชะตาสัตว์ที่ใกล้หายไปได้จริง”
จาก 18 คู่ทำรังในปี 1951 ปัจจุบันข้อมูลปี 2024 ระบุว่ามี คู่ทำรัง 165 คู่
และประชากรรวมราว 425–450 ตัว แต่ถึงจะฟื้นตัว คาโฮว์ยังเปราะบางมาก
เพราะทำรังบนเกาะเล็ก ๆ ที่เสี่ยงต่อพายุและสภาพอากาศสุดขั้ว
จึงยังต้องอาศัยการดูแลระยะยาวเพื่อไม่ให้ “การกลับมา” ครั้งนี้
กลายเป็นเพียงช่วงสั้น ๆ ก่อนหายไปอีกครั้ง