จังหวัดที่ได้ค่าแรงน้อยที่สุด 7 อันดับแรกของประเทศไทย

7 อันดับ จังหวัดของไทยที่ได้ค่าแรงขั้นต่ำน้อยที่สุด
** ตามตาราง “อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ ปี 2568
มีผลใช้บังคับวันที่ 1 กรกฎาคม 2568 เป็นต้นไป

> หมายเหตุ: จังหวัดที่ต่ำสุดจริงมี 3 จังหวัดที่ 337 บาท/วัน
และถัดมาคือ 4 จังหวัดที่ 345 บาท/วัน

นราธิวาส — 337 บาท/วัน
จังหวัดชายแดนใต้ติดมาเลเซีย มีโครงสร้างเศรษฐกิจที่พึ่งพางานภาคเกษตร/
ประมง และการค้าชายแดนค่อนข้างมาก ค่าแรงขั้นต่ำของจังหวัด
ถูกกำหนดอยู่ใน “กลุ่มต่ำสุด” คือ 337 บาทต่อวัน (มีผล 1 ก.ค. 2568)

ปัตตานี — 337 บาท/วัน
จังหวัดชายฝั่งอ่าวไทยในกลุ่มชายแดนใต้ ภาคเศรษฐกิจพื้นฐาน
พบได้บ่อยในงานเกษตร ประมง และค้าปลีก/บริการในท้องถิ่น
โดยอัตราค่าแรงขั้นต่ำตามประกาศล่าสุดอยู่ที่ 337 บาทต่อวัน (มีผล 1 ก.ค. 2568)

ยะลา — 337 บาท/วัน
เป็นจังหวัดชายแดนใต้ที่อยู่ตอนใน (ไม่ติดทะเล) งานจ้างงานจำนวนมาก
มักกระจุกในภาคเกษตรและบริการในเมือง/ชุมชน
อัตราค่าแรงขั้นต่ำที่ประกาศใช้คือ 337 บาทต่อวัน (มีผล 1 ก.ค. 2568)

ตรัง — 345 บาท/วัน
จังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามัน มีทั้งเกษตรและกิจกรรมบริการ/
ท่องเที่ยวในบางพื้นที่ ค่าแรงขั้นต่ำถูกจัดอยู่ “กลุ่มถัดจากต่ำสุด”
คือ 345 บาทต่อวัน (มีผล 1 ก.ค. 2568)

น่าน — 345 บาท/วัน
จังหวัดภาคเหนือพื้นที่ภูเขา เมืองและชุมชนกระจายตัว
เศรษฐกิจท้องถิ่นพบงานภาคเกษตรและบริการเป็นหลัก
อัตราค่าแรงขั้นต่ำตามประกาศคือ 345 บาทต่อวัน (มีผล 1 ก.ค. 2568)

พะเยา — 345 บาท/วัน
จังหวัดภาคเหนือขนาดไม่ใหญ่มาก โครงสร้างงานจ้างงานในพื้นที่
มักเป็นภาคเกษตร ค้าปลีก และบริการในเมือง/ชุมชน
อัตราค่าแรงขั้นต่ำกำหนดไว้ที่ 345 บาทต่อวัน (มีผล 1 ก.ค. 2568)

แพร่ — 345 บาท/วัน
จังหวัดภาคเหนือที่มีทั้งงานภาคเกษตรและงานบริการ/
การค้าภายในจังหวัด ค่าแรงขั้นต่ำอยู่ที่ 345 บาทต่อวัน
(มีผล 1 ก.ค. 2568) ซึ่งเป็นระดับถัดจากกลุ่มต่ำสุด