เสือโคร่งที่หาได้ยากที่สุด และเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ที่สุดในธรรมชาติ

เสือที่หายากที่สุด
เหลืออยู่น้อยที่สุดในธรรมชาติ

เสือโคร่งจีนใต้
(South China tiger)
— แทบไม่เหลือในธรรมชาติ (เชื่อว่าใกล้ศูนย์/ไม่พบยืนยันมานาน)
เสือโคร่งจีนใต้ถูกมองว่า “หายไปจากธรรมชาติแล้วในทางปฏิบัติ”
เพราะไม่มีการยืนยันการพบในป่ามาเป็นเวลานาน และหลายแหล่งระบุว่า
“เชื่อว่าใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ/functional extinction” เหลือหลัก ๆ ในการเพาะเลี้ยงเท่านั้น
โดย WWF ระบุชัดว่าเสือโคร่งจีนใต้ “เชื่อว่าสูญพันธุ์ในธรรมชาติในทางปฏิบัติ”
ทำให้เมื่อจัดอันดับตาม “จำนวนในธรรมชาติ” สายพันธุ์นี้จึงน้อยที่สุดอย่างชัดเจน

เสือมลายู
(Malayan tiger)
— น้อยกว่า 150 ตัวในธรรมชาติ
สถานการณ์ของเสือมลายูใน Malaysia อยู่ในภาวะวิกฤตมาก
โดยผลสำรวจระดับประเทศ (National Tiger Survey) ที่ WWF-Malaysia
สรุประบุว่าจำนวนเสือในธรรมชาติลดลงเหลือน้อยกว่า 150 ตัว ปัจจัยหลัก
คือกับดักลวดสลิง/บ่วงแร้ว การล่าเอาชิ้นส่วน การลดลงของเหยื่อ และการสูญเสียถิ่นอาศัย
ซึ่งทำให้โอกาสฟื้นตัวในระยะสั้นยากมากหากไม่หยุดการล่าได้จริง

เสืออินโดจีน
(Indochinese tiger)
— ราว 200–250 ตัว (เหลือแหล่งผสมพันธุ์หลักในไทยและเมียนมา)
เสืออินโดจีนหายไปจากหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
และเหลือ “ประชากรที่มีนัยสำคัญ” มากที่สุดใน Thailand และ Myanmar
โดยข้อมูลอ้างอิงด้านชีววิทยา/อนุรักษ์จำนวนมากสรุปว่าเหลือเพียงประมาณ 250 ตัว ในธรรมชาติ
(บางแหล่งให้ตัวเลขใกล้เคียง ราว 221 ตัว ในสองประเทศนี้)
ความเสี่ยงสำคัญคือการกระจายตัวเป็นหย่อม ๆ (fragmented)
ทำให้เกิดปัญหาเลือดชิดและเปราะบางต่อการล่า/กับดัก
แม้ Royal Thai Government จะรายงานแนวโน้มเพิ่มขึ้นของเสือในไทยช่วงหลัง
แต่ในภาพรวมภูมิภาคนี้ยังจัดว่า “น้อยมาก”

เสือสุมาตรา
(Sumatran tiger)
— ราว 400–500 ตัวในธรรมชาติ
เสือสุมาตราเป็นเสือโคร่งที่เหลืออยู่เฉพาะบนเกาะสุมาตราใน Indonesia
และถูกจัดว่าเสี่ยงสูญพันธุ์สูงมาก โดย WWF ระบุว่าเหลือในธรรมชาติราว 400–500 ตัว
ภัยหลักคือการล่า การค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมาย
และการสูญเสียป่าฝน/ถิ่นอาศัย (รวมถึงแรงกดดันจากการใช้ที่ดิน)
ทำให้การเพิ่มประชากรทำได้ยาก แม้จะมีพื้นที่คุ้มครองหลายแห่งก็ตาม

เสืออามูร์/ไซบีเรีย
(Amur/Siberian tiger)
— ราว 480–540 ตัว (อ้างอิงสำรวจรัสเซีย 2015)
เสืออามูร์ใน Russia (แถบรัสเซียตะวันออกไกล) เป็นประชากรที่มีการสำรวจ
ค่อนข้างเป็นระบบ และผลสำรวจปี 2015 ถูกอ้างถึงอย่างกว้างขวางว่า
มีราว 480–540 ตัว (รวมลูกเสือ) แม้จะมีบางแหล่งรายงานตัวเลขต่างกันตามช่วงเวลา/
วิธีสำรวจ แต่กรอบ 480–540 นี้เป็น “หลักหมุด” ที่ใช้สื่อสารสถานะประชากรอามูร์
ในทศวรรษล่าสุดได้ดี และยังถือว่า “น้อย”
เมื่อเทียบกับเสือเบงกอลที่มีจำนวนหลายพันตัว