ประเทศที่มีรายได้สูงที่สุด 10 อันดับแรกในทวีปเอเชีย

10 ประเทศในเอเชีย
ที่มีรายได้เฉลี่ยต่อปีสูงที่สุด

* GDP ต่อหัว (nominal / current prices) ปี 2025 (ประมาณการ)
จาก กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF)
ชุดข้อมูล World Economic Outlook

สิงคโปร์
— 94,480 ดอลลาร์/คน/ปี
(2,966,105 บาท)
โดดเด่นจากการเป็นศูนย์กลางการเงิน–การค้า–โลจิสติกส์ระดับโลก
โครงสร้างพื้นฐานและระบบกำกับดูแลเอื้อต่อธุรกิจ
มูลค่าเพิ่มสูงในบริการสมัยใหม่ (การเงิน เทคโนโลยี ชีวการแพทย์)
ทำให้ “รายได้เฉลี่ยต่อหัว” สูงมากเมื่อเทียบกับขนาดประชากร

กาตาร์
— 71,440 ดอลลาร์/คน/ปี
(2,242,787 บาท)
รายได้เฉลี่ยสูงมากจากทรัพยากรก๊าซธรรมชาติและพลังงานที่สร้างมูลค่าต่อคนสูง
(ประชากรไม่มากเมื่อเทียบกับรายได้จากภาคพลังงาน)
พร้อมการลงทุนต่อเนื่องในโครงสร้างพื้นฐานและบริการเพื่อกระจายเศรษฐกิจ

อิสราเอล
— 60,010 ดอลลาร์/คน/ปี
(1,883,954 บาท)
จุดแข็งคือเศรษฐกิจฐานนวัตกรรม โดยเฉพาะเทคโนโลยี ซอฟต์แวร์
ความปลอดภัยไซเบอร์ และอุตสาหกรรมมูลค่าสูงอื่น ๆ ที่ช่วยยกระดับผลิตภาพ
และรายได้ต่อหัว แม้ทรัพยากรธรรมชาติไม่เด่นเท่ากลุ่มประเทศพลังงาน

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
— 51,350 ดอลลาร์/คน/ปี
(1,612,082 บาท)
รายได้สูงจากฐานพลังงานควบคู่กับการกระจายเศรษฐกิจจริงจัง
(การบิน โลจิสติกส์ การเงิน อสังหา การท่องเที่ยว) โดยเฉพาะบทบาท
การเป็นศูนย์กลางธุรกิจของดูไบ–อาบูดาบี ทำให้มูลค่าเพิ่มต่อคนสูง

เกาหลีใต้
— 35,960 ดอลลาร์/คน/ปี
(1,128,928 บาท)
ความได้เปรียบมาจากอุตสาหกรรมส่งออกเทคโนโลยีขั้นสูง
(เซมิคอนดักเตอร์ อิเล็กทรอนิกส์ รถยนต์ เคมีภัณฑ์)
และห่วงโซ่อุปทานที่เข้มแข็ง ผสานการลงทุนด้าน R&D สูงต่อเนื่อง
ทำให้รายได้เฉลี่ยต่อหัวอยู่ระดับแนวหน้าของเอเชีย

ซาอุดีอาระเบีย
— 35,230 ดอลลาร์/คน/ปี
(1,106,011 บาท)
เศรษฐกิจยังพึ่งพาพลังงานเป็นหลัก (รายได้ภาครัฐและการส่งออก)
แต่มีการเร่งลงทุนโครงการขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มสัดส่วนภาคนอกน้ำมัน
เช่น เมืองใหม่ ท่องเที่ยว โลจิสติกส์ และอุตสาหกรรมต่อเนื่อง
ช่วยพยุงระดับรายได้ต่อหัวให้สูง

ญี่ปุ่น
— 34,710 ดอลลาร์/คน/ปี
(1,089,686 บาท)
รายได้เฉลี่ยต่อหัวสูงจากฐานอุตสาหกรรมและบริการมูลค่าสูง
(ยานยนต์ เครื่องจักร อิเล็กทรอนิกส์ วัสดุขั้นสูง และบริการคุณภาพสูง)
แม้เผชิญโจทย์ประชากรสูงวัยและการเติบโตระยะยาวที่ชะลอ
แต่ผลิตภาพและความซับซ้อนของเศรษฐกิจยังหนุนรายได้ต่อหัว

บรูไนดารุสซาลาม
— 33,860 ดอลลาร์/คน/ปี
(1,063,001 บาท)
เป็นประเทศประชากรน้อยที่ได้รายได้หลักจากน้ำมันและก๊าซ
ทำให้รายได้เฉลี่ยต่อคนสูง แต่ความท้าทายคือการกระจายความเสี่ยง
จากราคาพลังงาน และการสร้างฐานเศรษฐกิจใหม่ ๆ นอกภาคทรัพยากร

คูเวต
— 30,810 ดอลลาร์/คน/ปี
(967,249 บาท)
รายได้เฉลี่ยสูงจากน้ำมันเป็นหลักเช่นกัน โครงสร้างเศรษฐกิจ
ที่รัฐมีบทบาทมากทำให้รายได้ประชาชาติต่อหัวสูง แต่การเติบโต
และความยั่งยืนระยะยาวขึ้นอยู่กับความสามารถในการเพิ่มกิจกรรมเศรษฐกิจ
นอกจากผลิตภัณฑ์จากน้ำมันและการยกระดับผลิตภาพ

บาห์เรน
— 29,250 ดอลลาร์/คน/ปี
(918,275 บาท)
แม้ทรัพยากรพลังงานน้อยกว่าบางประเทศในอ่าว แต่มีจุดเด่นด้านบริการ
โดยเฉพาะการเงิน การค้า และการเป็นฐานธุรกิจระดับภูมิภาค ขณะเดียวกัน
ยังต้องบริหารความผันผวนเศรษฐกิจโลกและสร้างการเติบโตคุณภาพสูงให้ต่อเนื่อง