จังหวัดที่เคยใหญ่ที่สุด มีขนาดพื้นที่มากที่สุดในประเทศไทย

จังหวัดอุบลราชธานี

เป็นจังหวัดขนาดใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
และใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย มีลักษณะโดดเด่นด้านภูมิศาสตร์
เพราะตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงโคราชตอนล่าง ติดกับประเทศลาวและกัมพูชา
ทำให้เป็นเมืองสำคัญด้านเศรษฐกิจ การค้า การคมนาคม และวัฒนธรรม
ของภูมิภาคอีสานตอนล่าง เมืองอุบลฯ มีความหลากหลายทางธรรมชาติ ทั้งลุ่มน้ำโขง
ลำน้ำมูล ลำน้ำโขงตอนล่าง และพื้นที่ภูเขาหินทราย ทำให้เกิดแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ
เช่น ผาแต้ม สามพันโบก แก่งสะพือ และอุทยานแห่งชาติผาแต้ม
ที่มีภาพเขียนสีโบราณอายุกว่าหลายพันปี รวมถึงดอกไม้ป่าฤดูฝน
ในทุ่งดอกไม้แบบเฉพาะถิ่นซึ่งพบได้ตามภูหลวงและพื้นที่ป่าอนุรักษ์ต่าง ๆ

ด้านเศรษฐกิจ จังหวัดอุบลราชธานีเป็นศูนย์กลางการค้า การบริการ
และการเกษตรของพื้นที่อีสานใต้ โดยประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม
เช่น ปลูกข้าว มันสำปะหลัง อ้อย ยางพารา และพืชเศรษฐกิจอื่น ๆ ขณะเดียวกัน
ตัวเมืองอุบลฯ ยังเป็นศูนย์กลางทางการแพทย์ การศึกษา และคมนาคม
มีท่าอากาศยานนานาชาติอุบลราชธานีและโครงข่ายถนนหลักเชื่อมต่อจังหวัดต่าง ๆ
และด่านพรมแดนสำคัญ เช่น ช่องเม็ก ทำให้เกิดการค้าชายแดนค่อนข้างคึกคัก

หลังเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี 2475
ที่มีการเปลี่ยนแปลงกฏหมายเกี่ยวกับการแบ่งเขตการปกครอง
อุบลกลายเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศ (23,096 ตารางกิโลเมตร)
ก่อนที่จะมีการแยกเป็นจังหวัดยโสธร ในปี 2515
และจังหวัดอำนาจเจริญ ในปี 2536 
และถึงแม้ว่าจะมีการแบ่งจังหวัดออกไปแล้ว อุบลฯก็ยังเป็นจังหวัดที่ใหญ่มาก
ปัจจุบันอุบลราชธานีคือจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ
และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศไทย