สัตว์ป่าสงวนของไทย ที่สูญพันธุ์ไปจากประเทศไทยเรียบร้อยแล้ว

สัตว์ป่าสงวนของไทย (ตาม พ.ร.บ. สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2562)
มีบางชนิดที่สูญพันธุ์แล้ว หรือคาดว่าสูญพันธุ์แล้ว (รวมถึงสูญพันธุ์จากประเทศไทย
แม้ยังเหลือที่อื่น) โดยกลุ่มที่เข้าเกณฑ์ชัดที่สุดมี 4 ชนิดนี้

สมัน (Schomburgk’s deer — Rucervus schomburgki)
— สูญพันธุ์แล้ว (จากโลก)
สมันเป็นสัตว์ป่าสงวนที่ “ยืนยันแล้วว่า EX (Extinct)” ตามบัญชีของ IUCN
และถูกระบุสถานะสูญพันธุ์ในแหล่งข้อมูลสากลอย่างชัดเจน
ทั้งยังถูกบรรจุอยู่ในรายชื่อสัตว์ป่าสงวนของไทยตามกฎหมายปัจจุบัน

กูปรี / โคไพร (Kouprey — Bos sauveli)
— คาดว่าสูญพันธุ์แล้ว (Possibly Extinct)
กูปรีถูกจัดอยู่ในกลุ่ม “CR(PE)” คือ ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง และอาจสูญพันธุ์แล้ว
ในเอกสารสถิติของ IUCN ที่รวบรวมชนิด “Possibly Extinct”
และยังเป็นสัตว์ป่าสงวนตามบัญชีของไทย (หมายความว่า ยังไม่ประกาศว่า EX แบบสมัน
แต่หลักฐานภาคสนามยืนยันการพบเห็นแน่ชัดได้น้อยมาก
จนถูกจัดเป็น “อาจสูญพันธุ์แล้ว”)

กระซู่ / แรดสุมาตรา
(Sumatran rhinoceros — Dicerorhinus sumatrensis)
— สูญพันธุ์จากประเทศไทยแล้ว
แม้ในระดับโลกยังไม่ประกาศสูญพันธุ์ (ยังจัดอยู่ในกลุ่มวิกฤต)
แต่ในไทยมีการสื่อสารชัดว่า “สูญพันธุ์ไปแล้วจากประเทศไทย”
และยังคงอยู่ในบัญชีสัตว์ป่าสงวนตามกฎหมาย (เพื่อคุ้มครองซาก/นอ/การครอบครอง)
โดย มูลนิธิสืบนาคะเสถียร อธิบายตรงประเด็นนี้ไว้

แรด (แรดชวา / Javan rhinoceros — Rhinoceros sondaicus)
— สูญพันธุ์จากประเทศไทยแล้ว
แรดชวาเป็นสัตว์ป่าสงวนของไทยเช่นกัน และมีงานวิชาการระบุว่า
แรดชวา “สูญพันธุ์จากหลายประเทศในเอเชีย รวมถึงประเทศไทย”
(คือ สูญพันธุ์จากไทย แม้ยังเหลือประชากรเล็กมากในบางพื้นที่นอกไทย)