ทำไมคนไทยถึงยังไม่เคยได้ไปอวกาศ ?

เหตุผลสำคัญ
ที่ยังไม่มีคนไทยหรือนักบินอวกาศชาวไทยได้ไปอวกาศ

เรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการขาดความสามารถของคนไทย
แต่เกิดจากโครงสร้างของโครงการอวกาศมากกว่า เพราะการส่งมนุษย์ขึ้นสู่อวกาศ
เป็นภารกิจที่ใช้เงินสูงมาก ต้องมีระบบฝึกคัดเลือก บุคลากรแพทย์การบิน
ความร่วมมือระหว่างประเทศ ยานอวกาศ มาตรฐานความปลอดภัย และแผนงานระยะยาวระดับชาติ
ประเทศไทยมีความก้าวหน้าในด้านดาวเทียมและเทคโนโลยีอวกาศ
เช่น THEOS-2 และงานวิจัยไทยที่ถูกนำขึ้นไปทดลองบนสถานีอวกาศนานาชาติแล้ว
แต่ยังไม่ได้พัฒนา “โครงการมนุษย์อวกาศ” ของตนเองในระดับเดียว
กับประเทศที่ส่งนักบินอวกาศขึ้นบินเป็นประจำ

อีกเหตุผลหนึ่งคือ การจะมีนักบินอวกาศสักคนไม่ได้จบแค่การมีผู้สมัครเก่ง
แต่ต้องมี “ระบบรองรับทั้งประเทศ” ตั้งแต่การคัดเลือก การฝึกขั้นพื้นฐาน
การฝึกเอาตัวรอด การทำงานกับระบบยานและสถานีอวกาศ ตลอดจนการสนับสนุนหลังภารกิจ
หน่วยงานอวกาศชั้นนำอย่าง NASA และ ESA ใช้มาตรฐานเข้มมาก
ทั้งด้านการศึกษา STEM ประสบการณ์ทำงาน ทักษะภาษา สุขภาพกายและใจ
และยังต้องฝึกอีกยาวนานก่อนจะมีสิทธิ์ได้รับมอบหมายภารกิจจริง NASA
ระบุว่าผู้สมัครต้องมีคุณสมบัติเฉพาะทางสูง และผู้ที่ผ่านคัดเลือกยังต้องฝึกต่ออีกราว 2 ปี
ก่อนมีสิทธิ์รับภารกิจบิน ขณะที่ ESA ก็มีการฝึกพื้นฐานอย่างเป็นระบบตั้งแต่ปีแรกเช่นกัน

ในกรณีของไทย เคยมีความหวังใกล้ความจริงมาแล้วจาก “พิรดา เตชะวิจิตร์”
ซึ่งได้รับการคัดเลือกเพื่อเตรียมขึ้นบินแบบกึ่งอวกาศกับโครงการของ XCOR ในปี 2014
แต่โครงการนั้นไม่เกิดขึ้นจริง เพราะบริษัทผู้พัฒนายานอวกาศประสบปัญหา
และล้มละลายในเวลาต่อมา จึงทำให้ไทยพลาดโอกาสมีบุคคลแรกที่ได้แตะอวกาศ
แม้กรณีนี้สะท้อนว่าคนไทยมีศักยภาพและได้รับการยอมรับ แต่ก็ชี้ให้เห็นด้วยว่า
การไปอวกาศไม่ได้ขึ้นกับความพร้อมของบุคคลเพียงอย่างเดียว
หากยังผูกกับความพร้อมของบริษัทผู้ให้บริการ เทคโนโลยี ยานบิน เงินทุน
ประกันความเสี่ยง และจังหวะของโครงการระดับนานาชาติด้วย

ดังนั้น เหตุผลหลักที่ยังไม่มีนักบินอวกาศชาวไทยได้ไปอวกาศ
จึงสรุปได้ว่าไทยยังอยู่ในช่วงสร้างฐานความสามารถด้านอวกาศ
มากกว่าจะอยู่ในช่วงส่งมนุษย์ขึ้นบินจริง อย่างไรก็ตาม ทิศทางล่าสุดถือว่าน่าสนใจ
เพราะไทยเริ่มมีบทบาทมากขึ้นผ่านงานวิจัยที่ไปถึงสถานีอวกาศนานาชาติ
และการพูดถึงโอกาสเข้าร่วมโครงการอวกาศระดับนานาชาติบ่อยขึ้น นั่นหมายความว่า
“ไทยไม่ได้ไกลจากอวกาศ” แต่ยังต้องใช้เวลา สร้างงบประมาณ บุคลากร
และพันธมิตรระยะยาวอีกมาก กว่าที่ความฝันเรื่องนักบินอวกาศไทยคนแรก
จะกลายเป็นความจริงอย่างเป็นทางการ