ท่าเรือที่ทันสมัยที่สุด และมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

ท่าเรือแหลมฉบัง
(Laem Chabang Port)

คือท่าเรือน้ำลึกหลักของไทย สำหรับการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ
และเป็น “ประตูการค้า” ที่สำคัญมากของประเทศ เพราะรองรับทั้งการนำเข้า–ส่งออก
ของภาคอุตสาหกรรมและโลจิสติกส์ในพื้นที่เศรษฐกิจภาคตะวันออก
รวมถึงการกระจายสินค้าไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ของไทยได้สะดวก

ในเชิงโครงสร้าง ท่าเรือแหลมฉบังมีพื้นที่ประมาณ 6,340 ไร่
มีท่าเทียบเรือหลายประเภทเพื่อรองรับสินค้าหลากหลายรูปแบบ
เช่น ท่าเทียบเรือตู้คอนเทนเนอร์ 7 ท่า, ท่าเอนกประสงค์, ท่า Ro/Ro (รถยนต์),
ท่าโดยสาร/เรือ Ro/Ro และท่าเทกอง เป็นต้น นอกจากนี้ การท่าเรือฯ
ระบุว่าท่าเรือแหลมฉบังดำเนินงานแบบ Landlord Port คือรัฐทำหน้าที่บริหารท่าเรือโดยรวม
ส่วนงานปฏิบัติการจำนวนมากเป็นของผู้ประกอบการเอกชนที่เช่าพื้นที่ดำเนินงาน
ทำให้เกิดการลงทุนและการแข่งขันด้านประสิทธิภาพการให้บริการ

เพื่อรองรับปริมาณงานที่เพิ่มขึ้น ไทยเดินหน้าโครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง
ระยะที่ 3 (ท่าเทียบเรือ F) ซึ่งเป็นโครงการสำคัญในแผน EEC
โดยมีเป้าหมายขยายความจุท่าเรือตู้สินค้า จาก 11 ล้านตู้/ปี เป็น 18 ล้านตู้/ปี (ทั้งระยะที่ 3)
ใช้พื้นที่โครงการราว 3,600 ไร่ และมูลค่าลงทุนทั้งโครงการราว 1.09 แสนล้านบาท
พร้อมยกระดับความสามารถรองรับเรือรุ่นใหม่ที่ใหญ่ขึ้นด้วยการเพิ่มขนาด/
ความลึกของแอ่งจอดเรือ (ระบุ ความลึก 18.5 เมตร และ ความยาวหน้าท่า 2 กิโลเมตร)
รวมถึงการใช้เทคโนโลยีอัตโนมัติและการเชื่อมต่อรางรถไฟ
เข้าไปถึงหลังท่าเทียบเรือเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการขนส่ง