จังหวัดที่ใช้ไฟฟ้าน้อยที่สุด 5 อันดับแรกของประเทศไทย

จังหวัดที่มีอัตราการใช้ไฟฟ้าต่อหัวต่ำที่สุดในประเทศไทย

การใช้ไฟฟ้าต่อหัวประชากร (กิโลวัตต์-ชั่วโมงต่อคนต่อปี หรือ kWh/คน/ปี)
เป็นหนึ่งในตัวชี้วัดที่สะท้อนระดับกิจกรรมทางเศรษฐกิจ การพัฒนาอุตสาหกรรม
และรูปแบบการใช้ชีวิตของประชาชนในแต่ละจังหวัดได้เป็นอย่างดี
จังหวัดที่มีการใช้ไฟฟ้าต่อหัวต่ำไม่ได้หมายความว่าประชาชนไม่มีไฟฟ้าใช้
แต่ส่วนใหญ่เป็นจังหวัดที่พึ่งพาเกษตรกรรม มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่น้อย
และมีการใช้พลังงานในภาคการผลิตต่ำกว่าค่าเฉลี่ยประเทศอย่างมาก

ข้อมูลจากการวิเคราะห์การใช้ไฟฟ้ารายจังหวัดของประเทศไทย
พบว่าค่าเฉลี่ยการใช้ไฟฟ้าของคนไทยอยู่ที่ประมาณ 2,540 หน่วยต่อคนต่อปี
ขณะที่ 5 จังหวัดที่ใช้ไฟฟ้าต่อหัวต่ำที่สุด มีการใช้ไฟฟ้า
เพียงประมาณ 21–25% ของค่าเฉลี่ยประเทศเท่านั้น

อันดับ 1 อำนาจเจริญ – 534 หน่วยต่อคนต่อปี
จังหวัดอำนาจเจริญมีอัตราการใช้ไฟฟ้าต่อหัวต่ำที่สุดในประเทศไทย
อยู่ที่ 534 หน่วยต่อคนต่อปี หรือคิดเป็นเพียงประมาณ 21%
ของค่าเฉลี่ยประเทศ เท่านั้น

สาเหตุสำคัญมาจากโครงสร้างเศรษฐกิจที่พึ่งพาภาคเกษตรกรรมเป็นหลัก
จังหวัดไม่มีนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ไม่มีโรงงานใช้พลังงานเข้มข้น
และมีความเป็นเมืองค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับจังหวัดอุตสาหกรรมของภาคกลางและภาคตะวันออก

นอกจากนี้ อำนาจเจริญยังเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีประชากรไม่มากนัก
เมื่อเทียบกับพื้นที่ ทำให้ความต้องการใช้ไฟฟ้าในภาคธุรกิจและภาคบริการอยู่ในระดับต่ำ
ส่งผลให้ตัวเลขการใช้ไฟฟ้าต่อหัวต่ำที่สุดของประเทศอย่างต่อเนื่อง

อันดับ 2 หนองบัวลำภู – 576 หน่วยต่อคนต่อปี
หนองบัวลำภูมีการใช้ไฟฟ้าต่อหัว 576 หน่วยต่อคนต่อปี
สูงกว่าอำนาจเจริญเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาการเกษตรเป็นหลัก โดยเฉพาะการปลูกข้าว อ้อย
และมันสำปะหลัง ขณะที่ภาคอุตสาหกรรมมีขนาดเล็กและกระจุกตัวอยู่เพียงบางพื้นที่
ส่งผลให้ความต้องการใช้ไฟฟ้าของโรงงานและภาคธุรกิจไม่สูงมาก

เมื่อเปรียบเทียบกับจังหวัดอุตสาหกรรมอย่างระยอง ซึ่งใช้ไฟฟ้าต่อหัว
มากกว่า 10,000 หน่วยต่อปี จะเห็นได้ว่าหนองบัวลำภูมีการใช้ไฟฟ้าต่อหัว
ต่ำกว่าหลายสิบเท่า สะท้อนถึงความแตกต่างของโครงสร้างเศรษฐกิจอย่างชัดเจน

อันดับ 3 นราธิวาส – 605 หน่วยต่อคนต่อปี
นราธิวาสมีการใช้ไฟฟ้าต่อหัวเฉลี่ย 605 หน่วยต่อคนต่อปี
เป็นจังหวัดเดียวในภาคใต้ที่ติดอยู่ในกลุ่มต่ำสุดของประเทศ

แม้จังหวัดจะมีประชากรจำนวนมาก แต่กิจกรรมทางเศรษฐกิจส่วนใหญ่
ยังอยู่ในภาคเกษตรกรรม การประมง และการค้าชายแดน ขณะที่ภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
ยังมีสัดส่วนไม่มาก ส่งผลให้ปริมาณการใช้ไฟฟ้าโดยรวมต่อประชากรอยู่ในระดับต่ำ

อีกปัจจัยหนึ่งคือจังหวัดไม่มีฐานการผลิตอุตสาหกรรมหนัก เช่น ปิโตรเคมี
เหล็ก หรือชิ้นส่วนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
ซึ่งเป็นกลุ่มที่ใช้ไฟฟ้าปริมาณมหาศาลเมื่อเทียบกับภาคครัวเรือน

อันดับ 4 แม่ฮ่องสอน – 620 หน่วยต่อคนต่อปี
แม่ฮ่องสอนมีการใช้ไฟฟ้าต่อหัว 620 หน่วยต่อคนต่อปี
ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยประเทศถึงประมาณ 76%

จังหวัดนี้มีลักษณะพิเศษคือกว่า 80% ของพื้นที่เป็นภูเขาและป่าไม้
ทำให้การพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เกิดขึ้นได้ยาก ประชากรส่วนใหญ่
อาศัยอยู่ในชุมชนขนาดเล็กกระจายตัวตามหุบเขาและพื้นที่สูง

นอกจากนี้ แม่ฮ่องสอนยังเป็นจังหวัดที่มีรายงานด้านการเข้าถึงไฟฟ้า
ต่ำกว่าหลายจังหวัดในประเทศ ทำให้การใช้ไฟฟ้าต่อหัวโดยรวมอยู่ในระดับต่ำตามไปด้วย
ทั้งจากข้อจำกัดด้านภูมิประเทศและโครงสร้างเศรษฐกิจ
ที่เน้นเกษตรกรรมและการท่องเที่ยวเป็นหลัก

อันดับ 5 น่าน – 631 หน่วยต่อคนต่อปี
น่านมีการใช้ไฟฟ้าต่อหัวเฉลี่ย 631 หน่วยต่อคนต่อปี
อยู่ในอันดับ 5 ของประเทศ

แม้ว่าจังหวัดจะมีการเติบโตด้านการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
แต่ภาพรวมเศรษฐกิจยังคงพึ่งพาเกษตรกรรมเป็นหลัก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา
ทำให้มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่น้อยมาก

เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยประเทศที่ 2,540 หน่วยต่อคนต่อปี
ชาวน่านใช้ไฟฟ้าเพียงประมาณ 25% ของค่าเฉลี่ยประเทศเท่านั้น
ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงลักษณะเศรษฐกิจที่ยังคงเน้นภาคเกษตร
และชุมชนท้องถิ่นมากกว่าภาคอุตสาหกรรมขนาดใหญ่