สีที่หาได้ยากมากที่สุด ที่สามารถพบเจอได้ในธรรมชาติ

สีที่หายากมากที่สุด
ที่สามารถพบได้ในธรรมชาติของโลก

*ในธรรมชาติ “ความหายากของสี” มักไม่ได้เกิดจากการที่ตามองไม่เห็นสีนั้น
แต่เกิดจากกลไกที่ทำให้เกิดสี ซึ่งบางสีต้องอาศัยเคมีหรือโครงสร้างระดับจุลภาค
ที่ซับซ้อนมาก จึงพบได้ในสิ่งมีชีวิต/แร่ธาตุเพียงบางกลุ่ม
และบางสีมี “แหล่งกำเนิด” จำกัดมากจนกลายเป็นของหายากระดับโลก

สีน้ำเงินแท้จากเม็ดสี (Pigmentary blue)
— หายากในสิ่งมีชีวิต
แม้โลกเราจะดู “สีฟ้า” เยอะ (ท้องฟ้า/ทะเล) แต่ในสิ่งมีชีวิต
สีน้ำเงินแบบที่เกิดจาก “เม็ดสี” พบค่อนข้างน้อย เพราะธรรมชาติไม่ได้มี “เม็ดสีสีน้ำเงินแท้”
ที่พบได้ทั่วไปเหมือนสีอื่น ๆ หลายครั้งที่สิ่งมีชีวิตดูเหมือนสีน้ำเงิน จริง ๆ แล้วเกิดจาก
สีเชิงโครงสร้าง (structural color) คือพื้นผิวระดับจุลภาคหักเห/กระเจิงแสงให้ตาเราเห็นเป็นน้ำเงิน
ไม่ใช่เม็ดสี เช่นกรณีแมลงปีกแข็ง/ผีเสื้อบางชนิด หรือดอกไม้บางชนิดที่ต้องใช้ “กลเม็ด”
เช่นการปรับความเป็นกรด-ด่างหรือผสมเม็ดสีให้ค่อนไปทางน้ำเงิน
ซึ่งยังคงพบไม่บ่อยเมื่อเทียบกับสีแดง–เหลืองในพืช

สีดำสนิทระดับ “ซูเปอร์แบล็ก” (Superblack)
— ดำแบบดูดกลืนแสงเกือบหมด
สีดำในธรรมชาติมีอยู่มาก (เช่นเมลานิน) แต่ “ดำแบบดำจัดผิดปกติ”
ที่ทำให้ดูเหมือนเป็นหลุมมืดนั้นหายากมาก ตัวอย่างที่โด่งดังที่สุดคือ
นกสวรรค์ (birds-of-paradise) บางชนิดที่มีขน “ซูเปอร์แบล็ก” ซึ่งงานวิจัย
และบทความวิทยาศาสตร์รายงานว่าโครงสร้างผิวขนสามารถ ดูดกลืนแสงได้สูงมาก
(อ้างตัวเลขได้ถึง ~99.95% ของแสงที่ตกกระทบโดยตรง) ทำให้สีดำดู “ลึก”
และยิ่งขับให้สีสันข้าง ๆ (เช่นฟ้า/เขียว) โดดเด่นขึ้นในการเกี้ยวพาราสี
ความดำระดับนี้ไม่ได้มาจากเม็ดสีอย่างเดียว แต่เกิดจาก
“สถาปัตยกรรมจุลภาค” ที่ดักจับแสงซ้ำ ๆ จึงพบได้ในสัตว์เพียงไม่กี่กลุ่ม

สีม่วงไทเรียน (Tyrian purple)
— ม่วงที่เคยแพงกว่าทอง เพราะแหล่งกำเนิดจำกัดมาก
ถ้าพูดถึง “สีที่หายากเพราะผลิตยาก” ในธรรมชาติ ชื่อที่มักถูกยกขึ้นมาคือ
Tyrian purple สีม่วงอมแดงจากสารสำคัญ 6,6’-dibromoindigo
ซึ่งได้จากสารคัดหลั่งของหอยทะเลวงศ์ Muricidae (กลุ่มที่คนโบราณเรียก Murex)
ในอดีตต้องใช้หอยจำนวนมหาศาลและแรงงานมาก ทำให้สีนี้มีมูลค่าสูงมาก
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ แหล่งข้อมูลด้านเคมีของ American Chemical Society
ยังยกตัวอย่างว่าอาจต้องใช้หอยจำนวนมากถึงระดับ “หลักหมื่น”
เพื่อให้ได้สีย้อมเพียง “ปริมาณเล็กมาก” (เช่นระดับกรัม)
จึงกลายเป็นสีแห่งอำนาจ/ชนชั้นสูงในโลกยุคโบราณ

สีนีออนฟ้า-เขียว (Neon blue-green) ของ “ทัวร์มาลีนพาราอีบา”
— สีจัดที่เกิดจากธาตุทองแดง (Copper) ซึ่งพบจำกัด
ในโลกแร่/อัญมณี “สี” บางเฉดหายากเพราะต้องอาศัยธาตุเจือปนที่พบยาก
ในสภาพที่เหมาะสม ตัวอย่างคลาสสิกคือ Paraíba tourmaline ซึ่งโดดเด่นด้วยสี
ฟ้าไปเขียวแบบนีออน และได้รับการยอมรับในวงการว่าเป็น “copper-bearing tourmaline”
(ทัวร์มาลีนที่มีทองแดงเป็นตัวสร้างสี) โดยเอกสารของ GIA
ระบุว่าแหล่งค้นพบแรกอยู่ที่รัฐ Paraíba บราซิลช่วงปลายทศวรรษ 1980
และต่อมาพบในบางพื้นที่ของบราซิล รวมถึงแหล่งในแอฟริกาบางประเทศ
แต่ในภาพรวมยังถือว่าเป็นอัญมณีที่ “หายากและเป็นที่ต้องการสูง”
เพราะคุณภาพสีแบบนีออนจัด ๆ ไม่ได้เกิดง่ายและไม่ได้พบทั่วไป

สีแดงสดของ “เรดเบริล” (Red beryl)
— แดงที่หายากระดับแหล่งแทบมีที่เดียว
สีแดงพบได้ในธรรมชาติ แต่ “แดงแบบอัญมณีที่เกิดจากเงื่อนไขเฉพาะมาก”
กลับหายากสุด ๆ ตัวอย่างคือ red beryl ที่ GIA ระบุชัดว่า มีแหล่งเกิดเชิงพาณิชย์
ของเรดเบริลคุณภาพอัญมณีที่รู้จักเพียงแห่งเดียว คือบริเวณเทือกเขา Wah Wah
ในรัฐยูทาห์ สหรัฐอเมริกา (Ruby Violet/Red Beryl mine)
และบทความวิชาการของ GIA อธิบายสภาพธรณีวิทยาที่เฉพาะเจาะจงมากของการเกิดผลึก
ทำให้ “สีแดงจัด” ในชนิดแร่นี้กลายเป็นสีที่พบได้จำกัดมากในธรรมชาติ
เมื่อรวมกับความต้องการของตลาด
จึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มอัญมณีที่หายากมากระดับโลก