จังหวัดที่มีร้านเซเว่นอีเลฟเว่น ไม่ถึง 30 สาขา

จังหวัดในประเทศไทย
ที่มีร้านเซเว่นน้อยกว่า 30 สาขา

แม้ว่าร้าน 7-Eleven จะเป็นเครือข่ายร้านสะดวกซื้อที่มีจำนวนสาขา
มากที่สุดในประเทศไทย โดยมีสาขากระจายอยู่แทบทุกจังหวัด แต่ยังมีบางจังหวัด
ที่มีจำนวนสาขาค่อนข้างน้อย เนื่องจากมีประชากรไม่มาก ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นภูเขาหรือเกาะ การขยายตัวของเมืองอยู่ในระดับจำกัด และกำลังซื้อของประชาชน
ไม่สูงเท่าจังหวัดขนาดใหญ่ ข้อมูลต่อไปนี้อ้างอิงจากการรวบรวมจำนวนสาขา
ที่มีการเผยแพร่ในช่วงปี 2567–2568
ซึ่งอาจมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยจากการเปิดสาขาใหม่ในแต่ละปี

จังหวัดแม่ฮ่องสอน — ประมาณ 21 สาขา
แม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดที่มีร้าน 7-Eleven น้อยที่สุดของประเทศไทย
โดยมีเพียงประมาณ 21 สาขา เท่านั้น สาเหตุสำคัญมาจากลักษณะภูมิประเทศ
ที่เป็นเทือกเขาสูงและป่าไม้จำนวนมาก ทำให้การคมนาคมระหว่างอำเภอค่อนข้างยาก
เมื่อเทียบกับจังหวัดอื่น อีกทั้งยังมีประชากรเพียงราว 280,000 คน
ซึ่งถือว่าน้อยที่สุดกลุ่มหนึ่งของประเทศ ส่งผลให้ความต้องการใช้บริการร้านสะดวกซื้อไม่ได้สูงมากนัก

ร้านส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน อำเภอปาย
และอำเภอแม่สะเรียง ซึ่งเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวของจังหวัด
ขณะที่อำเภอห่างไกลหลายแห่งยังไม่มีร้าน 7-Eleven ให้บริการ
แม้จังหวัดจะได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติ
โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว แต่ประชากรประจำที่มีจำนวนไม่มาก
ทำให้การลงทุนเปิดสาขาใหม่ยังเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป

จังหวัดบึงกาฬ — ประมาณ 22 สาขา
บึงกาฬเป็นจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2554 และมีร้าน 7-Eleven
ประมาณ 22 สาขา แม้จะเป็นจังหวัดชายแดนที่มีการค้ากับ สปป.ลาว อย่างต่อเนื่อง
แต่จำนวนประชากรของจังหวัดยังอยู่ในระดับไม่สูง ประกอบกับการขยายตัวของเขตเมือง
ยังไม่มากเท่าจังหวัดใหญ่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

สาขาส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองบึงกาฬ อำเภอเซกา อำเภอบุ่งคล้า
และพื้นที่ใกล้ด่านชายแดน เพื่อรองรับประชาชนและนักเดินทาง
ขณะที่พื้นที่ชนบทจำนวนมากยังคงอาศัยร้านค้าท้องถิ่นเป็นหลัก
ในอนาคต หากโครงการพัฒนาเศรษฐกิจชายแดนและการค้าระหว่างไทย–ลาว
เติบโตมากขึ้น ก็มีแนวโน้มที่จำนวนร้านสะดวกซื้อในจังหวัดจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

จังหวัดหนองบัวลำภู — ประมาณ 24 สาขา
จังหวัดหนองบัวลำภูมีร้าน 7-Eleven ประมาณ 24 สาขา
แม้ว่าจะตั้งอยู่ใกล้จังหวัดเศรษฐกิจสำคัญอย่างอุดรธานีและขอนแก่น
แต่ตัวจังหวัดเองยังมีขนาดเศรษฐกิจและจำนวนประชากรค่อนข้างจำกัด
ทำให้การขยายสาขาของร้านสะดวกซื้อเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป

ร้านส่วนใหญ่ตั้งอยู่ใน อำเภอเมืองหนองบัวลำภู รวมถึงบริเวณถนนสายหลัก
และชุมชนขนาดใหญ่ ส่วนอำเภอขนาดเล็กหลายแห่งยังมีร้านไม่มาก
เนื่องจากประชาชนยังนิยมจับจ่ายผ่านตลาดสด ร้านโชห่วย และร้านค้าชุมชน
ส่งผลให้จำนวนสาขาของ 7-Eleven ยังต่ำกว่า 30 สาขา แม้ว่าจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นทุกปี

จังหวัดระนอง — ประมาณ 25 สาขา
ระนองเป็นจังหวัดที่มีร้าน 7-Eleven ประมาณ 25 สาขา
และถือเป็นจังหวัดที่มีจำนวนสาขาน้อยที่สุดในภาคใต้ แม้จะเป็นเมืองท่องเที่ยว
ที่มีชื่อเสียงด้านน้ำพุร้อน เกาะพยาม และเป็นประตูการค้าทางทะเลฝั่งอันดามัน
แต่จังหวัดมีประชากรเพียงประมาณ 200,000 คน ซึ่งน้อยที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้

นอกจากนี้ พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดยังเป็นภูเขาและป่าไม้
ทำให้ชุมชนกระจายตัวไม่หนาแน่น ร้าน 7-Eleven จึงกระจุกตัวอยู่ในอำเภอเมืองระนอง
และตามเส้นทางหลวงสายหลักเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่พื้นที่ชนบทและชุมชนขนาดเล็ก
ยังมีร้านค้าท้องถิ่นเป็นผู้ให้บริการหลัก ส่งผลให้การขยายสาขาเกิดขึ้นในอัตราที่ไม่รวดเร็ว

จังหวัดสตูล — ประมาณ 26 สาขา
สตูลมีร้าน 7-Eleven ประมาณ 26 สาขา แม้จังหวัดจะมีแหล่งท่องเที่ยวระดับโลก
อย่าง เกาะหลีเป๊ะ อุทยานแห่งชาติตะรุเตา และอุทยานธรณีโลกสตูล
(UNESCO Global Geopark) แต่จำนวนประชากรของจังหวัดยังไม่มากนัก
และแหล่งท่องเที่ยวสำคัญหลายแห่งอยู่บนเกาะ ซึ่งมีข้อจำกัด
ด้านการขนส่งสินค้าและต้นทุนการดำเนินธุรกิจ

ร้านส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองสตูล อำเภอละงู อำเภอควนกาหลง
และพื้นที่ชุมชนหลัก มากกว่าการกระจายไปยังทุกอำเภอ นักท่องเที่ยว
ที่เดินทางไปยังเกาะต่าง ๆ มักซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคจากตัวเมืองก่อนออกเดินทาง
ทำให้ยังไม่มีความจำเป็นในการเปิดสาขาจำนวนมากบนเกาะ ส่งผลให้จังหวัดสตูล
ยังคงอยู่ในกลุ่มจังหวัดที่มีร้าน 7-Eleven ไม่ถึง 30 สาขา

ปัจจัยสำคัญที่ทำให้จังหวัดเหล่านี้มีจำนวนสาขาค่อนข้างน้อย
ได้แก่ จำนวนประชากรที่ไม่สูง การขยายตัวของเมืองที่จำกัด ลักษณะภูมิประเทศ
ที่เป็นภูเขาหรือเกาะ และความหนาแน่นของชุมชนที่ต่ำกว่าจังหวัดศูนย์กลางเศรษฐกิจ
อย่างไรก็ตาม จำนวนสาขาของ 7-Eleven มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
จากการเปิดสาขาใหม่ จึงอาจแตกต่างจากข้อมูลล่าสุดของบริษัทผู้ดำเนินกิจการในอนาคต