อำเภอที่เสี่ยงพบทุ่นระเบิดมากที่สุด อันดับที่หนึ่งของประเทศไทย

5 อำเภอของไทย
ที่มีพื้นที่ปนเปื้อนทุ่นระเบิดตกค้างมากที่สุด

การจัดอันดับนี้ใช้เกณฑ์ “พื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิด
(Suspected Hazardous Areas: SHA)” ตามรายงานอย่างเป็นทางการของประเทศไทย
ภายใต้อนุสัญญาห้ามทุ่นระเบิดสังหารบุคคล โดยเป็นข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน 2561
ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแผนปฏิบัติการเก็บกู้ทุ่นระเบิด พ.ศ. 2561–2566 ข้อมูลชุดนี้
ครอบคลุม 25 อำเภอใน 10 จังหวัด รวมพื้นที่ 360.00 ล้านตารางเมตร
และเป็นข้อมูลระดับอำเภอที่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้อย่างเป็นระบบ

อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี
— 74.25 ตารางกิโลเมตร
อำเภอน้ำยืน มีพื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิดถึง 74,245,258 ตารางเมตร
หรือประมาณ 74.25 ตารางกิโลเมตร จากจำนวนพื้นที่ต้องสงสัย 41 แห่ง
ถือเป็นตัวเลขสูงที่สุดในตารางระดับอำเภอของรายงานชุดดังกล่าว
และมากกว่าพื้นที่ของอันดับรองลงมาอย่างชัดเจน พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณ
แนวชายแดนไทย–กัมพูชา ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้ง
และการวางทุ่นระเบิดในอดีต รายงานระบุว่าพื้นที่ชายแดนเหล่านี้เป็นหนึ่งในความท้าทายสำคัญ
ของภารกิจเก็บกู้ทุ่นระเบิดของไทย นอกจากนี้ น้ำยืนยังเป็นพื้นที่
ที่มีการดำเนินงานเก็บกู้มาอย่างต่อเนื่อง โดยข้อมูลในเวลาต่อมาระบุว่าพื้นที่อันตรายขนาดใหญ่
บริเวณ Hill 500 ถูกทยอยเก็บกู้ไปแล้วหลายสิบตารางกิโลเมตร

อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ
— 29.66 ตารางกิโลเมตร
อำเภอภูสิงห์ มีพื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิด 29,660,000 ตารางเมตร
หรือประมาณ 29.66 ตารางกิโลเมตร จาก 12 พื้นที่ต้องสงสัย ตัวเลขดังกล่าว
ทำให้ภูสิงห์อยู่ในอันดับที่ 2 ของประเทศตามฐานข้อมูลระดับอำเภอชุดนี้
พื้นที่สำคัญของอำเภออยู่ตามแนวชายแดนไทย–กัมพูชา ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีประวัติ
ความขัดแย้งทางทหารและมีการใช้ทุ่นระเบิดในอดีต จึงต้องใช้กระบวนการสำรวจพื้นที่
การกำหนดขอบเขต และการเก็บกู้โดยหน่วยงานด้านปฏิบัติการทุ่นระเบิดโดยเฉพาะ
ทั้งนี้ ตัวเลข 29.66 ตารางกิโลเมตรเป็น พื้นที่ปนเปื้อนที่ขึ้นทะเบียน
ไม่ได้หมายความว่ามีทุ่นระเบิดกระจายอยู่เต็มพื้นที่ทุกตารางเมตร

อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด
— 28.97 ตารางกิโลเมตร
อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด มีพื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิด 28,966,761 ตารางเมตร
หรือประมาณ 28.97 ตารางกิโลเมตร จาก 20 พื้นที่ต้องสงสัย ถือเป็นพื้นที่
ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของภาคตะวันออก พื้นที่ดังกล่าวเกี่ยวข้อง
กับแนวชายแดนไทย–กัมพูชา ซึ่งมีประวัติความขัดแย้งและการสู้รบในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
ทำให้เกิดวัตถุระเบิดตกค้างและพื้นที่เสี่ยงจำนวนมาก การที่บ่อไร่มีพื้นที่ต้องสงสัย
ถึงเกือบ 29 ตารางกิโลเมตร แสดงให้เห็นว่าปัญหาทุ่นระเบิดของไทย
ไม่ได้กระจุกตัวอยู่เฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
แต่ยังมีพื้นที่สำคัญตามแนวชายแดนด้านจังหวัดตราดด้วย

อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด
— 28.56 ตารางกิโลเมตร
อำเภอเมืองตราด มีพื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิด 28,562,207 ตารางเมตร
หรือประมาณ 28.56 ตารางกิโลเมตร จาก 18 พื้นที่ต้องสงสัย ทำให้เป็นอำเภอ
ที่มีพื้นที่ปนเปื้อนมากเป็นอันดับ 4 ในฐานข้อมูลดังกล่าว และมีขนาดใกล้เคียงกับอำเภอบ่อไร่มาก
ความสำคัญของพื้นที่นี้มาจากตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดตราดที่ติดกับกัมพูชา
และพื้นที่ตามแนวชายแดนเคยได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งในภูมิภาคเป็นเวลานาน
อย่างไรก็ตาม การจัดอันดับนี้เป็นการเปรียบเทียบ พื้นที่ต้องสงสัยที่บันทึกไว้
ณ ปี 2561 ไม่ใช่การระบุว่าปัจจุบันเมืองตราดยังมีพื้นที่ปนเปื้อน 28.56 ตารางกิโลเมตร
เพราะหลังจากนั้นประเทศไทยได้ดำเนินการสำรวจและเก็บกู้เพิ่มเติมอย่างต่อเนื่อง

อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
— 24.01 ตารางกิโลเมตร
อำเภอกันทรลักษ์ มีพื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิด 24,013,551 ตารางเมตร
หรือประมาณ 24.01 ตารางกิโลเมตร จาก 21 พื้นที่ต้องสงสัย ซึ่งเป็นจำนวนพื้นที่ต้องสงสัย
มากที่สุดในบรรดาอำเภอที่ติดอันดับนี้ในแง่จำนวนจุด/พื้นที่ย่อย แม้พื้นที่รวม
จะน้อยกว่า 4 อันดับแรกก็ตาม กันทรลักษ์ตั้งอยู่บริเวณชายแดนไทย–กัมพูชา
และมีพื้นที่ติดแนวเทือกเขาพนมดงรัก จึงเป็นอีกพื้นที่สำคัญของภารกิจเก็บกู้ทุ่นระเบิดของไทย
พื้นที่บริเวณชายแดนของกันทรลักษ์ยังมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และความมั่นคง
ทำให้การสำรวจและเก็บกู้ต้องดำเนินการอย่างระมัดระวัง

** หมายเหตุสำคัญ:
อันดับนี้เป็นการจัดอันดับจากพื้นที่ต้องสงสัยว่าปนเปื้อนทุ่นระเบิด
ณ เดือนพฤศจิกายน 2561 ไม่ใช่จำนวนทุ่นระเบิดที่พบจริง และไม่ควรนำตัวเลขดังกล่าว
ไปกล่าวว่าเป็นสถานการณ์ปัจจุบันปี 2569 โดยตรง เพราะประเทศไทยมีการสำรวจ
และเก็บกู้พื้นที่อย่างต่อเนื่อง และกำหนดเส้นตายตามพันธกรณี
Article 5 ฉบับปัจจุบันไว้ที่ 31 ธันวาคม 2569