ไอ้อ่ำ

ไอ้อ่ำ

โดย อักษราลัย

ไอ้อ่ำถูกหวย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตอันซมเซาขมขื่นของมันที่ได้ชุ่มชื่นในหัวจิตหัวใจกับเขาบ้าง มันบรรจงพับโพยหวยด้วยมือสั่นระริก ใจเต้นโครมครามแทบจะทะลุออกมานอกอก สายตาสอดส่ายมองหาซอกมุมที่พอจะซุกซ่อนโพยหวยนี้จากอีนวลเมียรักอย่างสุดความสามารถ

ตู้เสื้อผ้า? ไม่ดี ไม่ดี อีนวลมันใช้เวลาอยู่หน้าตู้นานยิ่งกว่าอาบน้ำเสียอีก ไม่รู้มันจะเลือกชุดอะไรของมันนักหนา ทั้งที่เสื้อผ้าในตู้รึก็เดิม ๆ ผ้าถุงกับเสื้อคอกระเช้าเจ็ดสีเจ็ดแสงของมันที่ใส่ตามวัน จนใครเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าวันนี้คือวันอะไร

ในกระปุกออมสิน? ข้างใต้มันมีช่องเปิดสำหรับเอาเงินออกมาได้โดยไม่ต้องทุบกระปุก แล้วอีนวลก็ไม่เคยหยอดเงินใส่ลงไปแม้แต่บาทเดียว มันไม่น่าจะ ... ความคิดพลันสะดุดวูบเมื่อมีเสียงแทรกเข้ามา

“แคร๊ก ๆ” เสียงที่ได้ยินดึงสายตาไอ้อ่ำให้หันไปมองตาม อีนวลนั่นเองที่กำลังแกะแคะใต้กระปุกอย่างเอาเป็นเอาตาย

“อีนวล มึงทำอะไรของมึงน่ะ” ไอ้อ่ำตะคอกไปสุดเสียง อีนวลสะดุ้งโหยงก่อนจะยิ้มแห้ง ๆ กลับมา

“ขอเอาไปจ่ายค่าหวยหน่อยนะไอ้อ่ำ งวดนี้ไม่เข้าเลยสักตัว”

“เอ้าอีนี่ แล้วเงินที่มึงเอาผักไปขายที่ตลาดไปไหนหมดวะ”

“ก็ข้าวปลาอาหารแห้งและเหล้าที่มึงแดกอยู่ทุกวันนี่เงินใครละ แคะกระปุกแค่นี้มึงมีปัญหาเหรอวะ” อีนวลตวาดกลับมาจนไอ้อ่ำหลบตา อดบ่นพึมพำเบา ๆ ไม่ได้

“ดีนะนี่ที่กูยังไม่ได้เอาโพยไปใส่ไว้ แม่งเหมือนนกรู้จริง ๆ อีนี่”

“มึงบ่นอะไรของมึงพึมพำ มีปัญหาอะไรก็พูดมา” ไม่พูดเปล่าอีนวลลุกขึ้นยืนถกผ้าถุงเอามือเท้าสะเอวข้างหนึ่งอีกข้างชี้มาทางไอ้อ่ำ อย่างจะเอาเรื่อง

“เปล่า ๆ กูก็แค่บ่นเรื่องหวยเหมือนมึงนั่นแหละ”

นวลเดินลงจากบ้านไปแล้วทิ้งไอ้อ่ำไว้คนเดียวกับปัญหาที่คิดไม่ตก เรื่องซ่อนโพยหวย เขาคิดถึงที่ซ่อนต่าง ๆ นานาต่อไปจนความคิดหนึ่งสว่างวาบขึ้นมา ก็ซ่อนในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของเขานั่นไง เสื้อตัวนั้นร้อยวันพันปีเขาจะหยิบเอามาใส่สักครั้ง นอกจากงานใหญ่จริง ๆ และก็ไม่มีใครสนใจจะไปยุ่งอะไรกับมัน คิดได้ตามนั้นแล้วไอ้อ่ำก็รีบลุกเอาโพยหวยไปใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อก่อนจะออกมานอนกินลมเล่นบนแคร่ไม้ไผ่หน้าบ้านอย่างอารมณ์ดี ฝันถึงเงินที่ได้มาว่าจะเอาไปทำอะไรดี เสื้อใหม่? รองเท้าดี ๆ สักคู่? ใส่แต่แตะหูคีบจนขาบานหมดแล้ว เผื่อขาจะได้รูปสวยแบบพวกในอำเภอที่ใส่รองเท้าสีดำมันปลาบแบบที่เขานึกอยากได้มานาน ลมพัดโชยเอื่อย ๆ ทำเอาเขาเริ่มเคลิ้มและหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ตัว สะดุ้งอีกทีเมื่อได้ยินเสียงอีนวลเดินร้องเพลงเสียงดังเข้าบ้านมาอย่างคนอารมณ์ดี

หันไปมองตามเสียงก็เห็นอีนวลเดินแอ่นหน้าแอ่นหลังเข้าบ้านมา ใต้รักแร้มีขวดเหล้าหนีบมาด้วย ไม่ต้องมีใครบอกก็รู้ว่าอาการแบบนี้อีนวลมันเมาขนาดไหน เหล้าที่หนีบมาคงไม่ใช่ขวดแรกที่มันกิน

“ไอ้อ่ำ ... มึงถูกหวย...” เสียงอีนวลพูดขึ้นเมื่อเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้า มันหรี่ตามองไอ้อ่ำนิดหนึ่งก่อนจะพูดว่า

“เงินที่มึงถูกหวย เจ้ามือเขาให้กูมาหมดแล้ว ตอนกูเอาเงินไปจ่ายเขา กูเอาไปจ่ายเงินไอ้แก้วร้านชำที่เซ็นเขาไว้ เหลือนิดหน่อยกูซื้อเหล้ามาฝากมึง” พูดจบอีนวลก็ทรุดตัวลงแผ่นอนลงบนแคร่โดยไม่ได้สนใจสีหน้าของไอ้อ่ำที่แทบจะเป็นลมล้มพับลงตรงนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

“กรรมของกู” ไอ้อ่ำครางออกมาเบา ๆ ก่อนจะหันไปหยิบเหล้าขวดนั้นมาเทลงลำคออั๊ก ๆ