รีวิว TOXIC สูดมรณะ เรื่องจริงสุดสะพรึงคร่าชีวิตแม่และเด็กเกาหลีไปแล้วกว่า 2 หมื่นคนจากภัยร้ายที่มองไม่เห็น

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในประเทศเกาหลี(ใต้) ตั้งแต่ช่วงปี 1994-2011 ที่มีผู้เสียชีวิตปริศนากว่า 2 หมื่นคนซึ่งส่วนใหญ่เป็นแม่และเด็ก กว่าจะพิสูจน์และเปิดเผยได้ว่าเกิดจากอะไร ความเสียหายก็เกิดขึ้นไปแล้วหลายร้อยครอบครัวจนเกินที่จะเยียวยา ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงเปรียบเหมือนเป็นอุทาหรณ์ ไม่มีใครอยากให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำอีก

หนังจัดอยู่ในประเภทดราม่า ความยาว 1 ชั่วโมง 48 นาที คะแนน IMDb คนดูเกือบสองร้อยคนเฉลี่ยให้ที่ 6.5 ซึ่งถือว่าดีพอสมควรกับหนังที่เนื้อหาที่สร้างจากเรื่องจริงและเครียดขนาดนี้ กำกับภาพยนตร์โดย โจยองซุน นำแสดงโดย คิมซังคยอน อีซอนบิน ยุนคยองโฮ และซอยองฮี

เนื่องจากเกาหลีเป็นประเทศหนาว บางฤดูอากาศแห้งจนไม่สบายตัว จึงมีเครื่องทำความชื้นติดตั้งในบ้านโดยเฉพาะห้องนอนของเด็กๆ (ประเทศไทยไม่มีและไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องนี้เนื่องจากบ้านเรามีอากาศร้อนชื้นเป็นปกติอยู่แล้ว) แต่เครื่องทำความชื้นนานไปอาจมีเชื้อโรค จึงมีการใส่น้ำยาฆ่าเชื้อหรือน้ำยาทำความสะอาดลงไปในเครื่องทำความชื้น และน้ำยาที่ใส่ลงไปนี้ ประกอบด้วยสารพิษที่มนุษย์สูดดมเข้าไปเป็นเวลาต่อเนื่องระยะหนึ่งจะส่งผลต่อปอดให้จับตัวแข็งเป็นผังผืดและเสียชีวิตในเวลาต่อมาได้

เมื่อเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับครอบครัวของคุณหมอพระเอกในเรื่อง เขาและน้องภรรยาซึ่งเป็นทนาย จึงพยายามสอบสวนหาสาเหตุรวบรวมพยานหลักฐานและผู้เสียหายให้มากที่สุดเพื่อเอาผิดเจ้าของกิจการน้ำยาสูดมรณะนี้ให้ได้ ซึ่งการดำเนินการนี้เต็มไปด้วยความยากลำบากเนื่องจากผู้เสียหายโดยมากล้วนแต่เป็นชาวบ้านจนๆ ในขณะที่บริษัทผู้ตกเป็นจำเลยมีอิทธิพลเส้นสายทั่วทั้งรัฐบาลและสื่อมวลชน

ส่วนตัวผู้โพสท์เห็นว่า หนังทำดี เห็นที่มาที่ไปชัดเจน ดูแล้วเอาใจช่วย สงสารชาวบ้าน และสาปส่งนายทุนเห็นแก่ตัวรวมทั้งรัฐบาลที่เห็นแต่ประโยชน์พวกพ้อง เช่นเดียวกับหนัง ERIN BROCKOVICH ที่จูเลีย โรเบิร์ตส ได้รางวัลออสการ์ และเช่นเดียวกับ มินามาตะ ที่จอห์นนี่ เด็ปแสดงเป็นช่างภาพ ที่เพิ่งได้เข้าฉายเมืองไทยช่วงต้นปี ให้ได้ 8/10 ครับ แถมมีการเดินเรื่่องซับซ้อนหักมุมให้ดูเป็นหนังสนุกๆ มากกว่าเป็นสารคดีด้วย (จุดนี้อาจทำให้คนไม่ชอบ) ส่วนที่ดีคือฉากดราม่าจำนวนมากในเรื่อง และการตีแผ่พฤติกรรมเห็นแก่ตัวของมนุษย์