จะทำบุญให้ทานทั้งที ควรเลือกทำกับคนที่ควรทำ หรือทำกับใครก็ได้ ?

     การให้ทาน หมายถึงการให้สิ่งของแก่คนอื่น ซึ่งมีทั้งหวังผล และไม่หวังผล  ที่หวังผล คือ อยากให้ทานที่ทำลงไป มีอานิสงส์แก่ตนเองในทางที่ดี เช่น ให้โชคดี ทำมาค้าขายเจริญรุ่งเรือง หายเจ็บ หายจน รวมทั้งหากตายไป ขอให้ไปสู่ภพภูมิที่ดี ส่วนที่ไม่หวังผล คือ ไม่หวังผลกลับมาสู่ตนเอง เช่นให้ทานแก่คนจน คนอนาถา คนเร่ร่อน หรือที่สถานสงเคราะห์ผู้ยากไร้ เป็นต้น

     ถามว่า จะทำบุญให้ทานทั้งที  ควรเลือกทำกับคนที่ควรทำ  หรือทำกับใครก็ได้ ?  ตอบ  ต้องถามใจผู้ให้ทานว่า อยากได้อานิสงส์ตอบแทนไหม ?  ถ้าเขาไม่อยากได้ " ฉันทำทานเพื่อช่วยเหลือคน สงเคราะห์คนเท่านั้น ไม่ต้องการอะไรตอบแทน " ถ้าเขาคิดอย่างนี้ ก็ไม่ต้องเลือกคน ทำได้ ทำเลย ทำกับใครก็ได้ ซึ่งคนที่คิดอย่างนี้มีน้อย  คนส่วนใหญ่ทำความดี ทำบุญให้ทาน ก็หวังผลดีให้เกิดแก่ตนเองทั้งนั้น 

     คนให้ทานที่หวังผลตอบกลับมาสู่ตนเอง ควรเลือกให้ หมายถึงการเลือกให้สิ่งของ ของเราแก่ผู้รับที่เหมาะสม  เช่น ผู้มีศีล มีธรรม ถ้าเป็นพระ ก็เป็นพระอริยสงฆ์ หรือผู้ปฏิบัติดี  ปฏิบัติตรง  ปฏิบัติควร  ปฏิบัติชอบ  เพราะคนดีเป็นบุญเขต คือเป็นเนื้อนาบุญที่ยอดเยี่ยม   การให้ทานแก่คนดี  แก่พระอริยสงฆ์ หรือพระอริยบุคคลผู้ทรงศีล ย่อมมีผลมากกว่าการให้แก่บุคคลทั่วไป ดังศาสนภาษิตว่า  วิเจยยะทานัง  สุคะตัปปะสัตถัง

แปลว่า  การเลือกให้ อันพระสุคต (พระพุทธเจ้า) ทรงสรรเสริญ การเลือกให้ในที่นี้  หมายถึงการเลือกให้สิ่งของที่เหมาะสม และเลือกบุคคลผู้รับที่เหมาะสม   ท่านว่าเหมือนการปลูกพืช  เมื่อเรามีพืชพันธุ์ดี แต่ถ้าเราปลูกพืชนั้นลงในดินที่ไม่ดี  พืชนั้นก็ให้ผลที่ไม่สมบูรณ์  แต่ถ้าเราปลูกพืชนั้นในดินที่ดี  พืชนั้นก็ย่อมให้ผลที่ดีสมบูรณ์   การให้ทานก็เช่นเดียวกัน  ผู้ฉลาดย่อมเลือกก่อนว่าจะให้ทานแก่ใคร เพื่อผลอันสูงสุดที่จะเกิดขึ้นจากทานนั้น