เปรตมีมากมายขนาดนี้เลยหรือ?

สำหรับชาวพุทธที่พอจะคุ้นเคยกับการเข้าวัดสวดมนต์ ก็น่าจะพอได้ยินหรือคุ้นเคยกับคำว่า 'เปรต' ซึ่งถือเป็นสิ้งมีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง ตามคติความเชื่อของศาสนาพุทธ ซึ่งมีรายละเอียดปลีกย่อยอยู่มากมาย

ว่าด้วยเรื่องของ "เปรต" ซึ่งใครที่เคยดูละครสมัยก่อนกับเรื่อง "เปรตวัดสุทัศ" ก็คงจะคุ้นหูกับเพลงประกอบละครในท่อนที่ร้องว่า "ปากจู๋เท่ารูเข็ม มือโตเต็มเท่าใบตาล" ซึ่งเนื้อเพลงท่อนนี้ ซึ่งก็เป็นการบอกถึงลักษณะของเปรต ตามความเชื่อที่ว่าคนที่ทำปาบกรรมเมื่อตายไป ก็จะต้องกลายเป็นผีที่อยู่ในรูปลักษณ์นี้

ซึ่งในคัมภีร์โลกบัญญัติปกรณ์ และคัมภีร์ฉคติทีปนีปกรณ์ ได้อธิบายถึงเรื่องราวเกี่ยวกับเปรต โดยแบ่งเป็น 12 ตระกูล ดังนี้

- วันตาสาเปรต : กินน้ำลาย และอาเจียนเป็นอาหาร / กรรมคือ ชาติก่อนเป็นคนตระหนี่ ใครมาขออาหารก็ไล่ด้วยวิธีการถ่มน้ำลายใส่ หรือไปถ่มน้ำลายในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

- กุณปาสทาเปรต : กินซากศพ หรือสัตว์เป็นอาหาร / กรรมคือ เป็นคนตระหนี่ ไม่เคยทำทาน หรือให้ของที่ไม่ควรให้

- คูถขาทกเปรต : กินอุจจาระเป็นอาหาร / กรรมคือ เป็นคนตระหนี่ ไม่เคยให้ความช่วยเหลือใคร

- อัคคิชาลมุขเปรต : เป็นเปรตที่มีเปลวไฟลุกในปากตลอดเวลา / กรรมคือ ใครมาขออะไรก็จะแกล้งให้ของร้อนๆ เพราะอยากกลั่นแกล้งให้ไม่ต้องมาขออีก

- สุจิมุขเปรต : เป็นเปรตที่มีเท้าใหญ่โต คอยาวมาก ปากเท่ารูเข็ม /กรรมคือ ใครมาขออาหารก็ไม่อยาก และไม่เคยถวายทาน

- ตัณหัฏฏิตเปรต : เป็นเปรตที่หิวข้าว หิวน้ำตลอดเวลา แม้จะเห็นแหล่งน้ำก็กลายเป็นสิ่งที่กินไม่ได้ /กรรมคือ เป็นคนหวงข้าว หวงน้ำ ขัดขวางไม่ให้คนอื่นกิน

- นิชฌามกเปรต : เป็นเปรตที่มีตัวดำเหมือนตอไม้ที่ถูกเผา ตัวสูงชะลูด มือเท้าเป็นง่อย ปากเหม็น / กรรมคือ เป็นคนใจหยาบ คิดว่าสมณพราหมณ์จะมาขอของจึงขับไล่ หรือเห็นพ่อแม่เกิดเจ็บป่วย ก็แกล้งให้ท่านตายไว จะได้ครองสมบัติ

- สัพพังคเปรต : เป็นเปรตที่มีเล็บมือ เล็บเท้าคมเหมือนมีด และงอเหมือนตะขอ ได้แต่ก้มหน้าก้มตาข่วนร่างกายเป็นแผล และกินเลือดเนื้อตัวเองเป็นอาหาร / กรรมคือ ชอบขูดรีดหรือเอาเปรียบชาวบ้าน หรือชอบรังแกพ่อแม่

- ปัพพตังคเปรต : เป็นเปรตที่มีร่างกายใหญ่โตเหมือนภูเขา แต่ต้องถูกไฟเผาคลอกอยู่ตลอดเวลา / กรรมคือ เมื่อตอนเป็นมนุษย์ได้เอาไฟไปเผาบ้านผู้อื่น

- อชครเปรต : เป็นเปรตที่มีรูปร่างคล้ายสัตว์เดียรัจฉาน จะถูกเผาไหม้ทั้งวันทั้งคืน / กรรมคือ เป็นคนตระหนี่ เห็นผู้มีศีลมาเยือนก็ด่าเปรียบเปรยว่าเป็นสัตว์ เหตุเพราะไม่อยากทำทาน

- มหิทธิกเปรต : เป็นเปรตที่มีฤทธิ์มาก และรูปงามเหมือนเทวดา แต่อดอยากหิวโหยตลอดเวลา เมื่อเจอของสกปรกก็จะดูดกินเป็นอาหาร / กรรมคือ ตอนเป็นมนุษย์เคยบวชเรียน และพยายามรักษาศีล จึงมีรูปงาม แต่เกียจคร้านต่อการบำเพ็ญธรรม จิตใจจึงยังเต็มไปด้วยความโลภ โกรธ หลง

- เวมานิกเปรต : เป็นเปรตที่มีวิมานคล้ายเทวดา แต่จะเสวยสุขได้เฉพาะกลางวัน พอกลางคือก็จะเสวยทุกข์ / กรรมคือ เมื่อเป็นมนุษย์มีศรัทธาทำบุญกุศลไว้มาก แต่ไม่รักษาศีลให้บริสุทธิ์