เมืองปาโร (Paro) เมืองที่เก่าแก่และสวยที่สุดในภูฏาน

**ปาโร** (ภาษาซองคา: སྤ་རོ་) เป็นเมืองหนึ่งและเป็นที่ตั้งของอำเภอปาโร (Paro District) ซึ่งตั้งอยู่ในหุบเขาปาโรของประเทศภูฏาน ปาโรเป็นเมืองเก่าแก่ ที่มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ และอาคารประวัติศาสตร์จำนวนมากกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของสนามบินนานาชาติปาโร (Paro International Airport) ซึ่งเป็นสนามบินระหว่างประเทศเพียงแห่งเดียวของประเทศภูฏาน สนามบินแห่งนี้ให้บริการโดยสายการบิน Bhutan Airlines และ Drukair

สถาปัตยกรรม

วัดดังเซ ลาคัง (Dungtse Lhakhang) ซึ่งเป็นวัดที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และพระราชวังอูเกียน เปอร์ลี (Ugyen Perli Palace) ตั้งอยู่ใกล้สะพานใหม่ โดยพระราชวงศ์ของภูฏาน จะใช้พระราชวังแห่งนี้เป็นที่พำนัก เมื่อเสด็จมายังปาโร ใกล้กันนั้นยังมีสะพานเก่าและป้อมรินปุง ซอง (Rinpung Dzong) โรงแรมที่มีชื่อเสียงในพื้นที่นี้ได้แก่ โรงแรมโอลาทัง (Olathang Hotel) ซึ่งสร้างขึ้นอย่างวิจิตรตามศิลปะแบบภูฏาน

ห่างจากเมืองปาโรประมาณ 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) คือวัดทักซัง หรือ “ถ้ำพยัคฆ์เหิน” (Paro Taktsang / Tiger’s Nest) ซึ่งเป็นวัดในพุทธศาสนาและที่ปฏิบัติธรรมบนหน้าผา ชาวภูฏานบางคนเชื่อกันว่า พระปัทมสัมภวะ (คุรุรินโปเช หรือ Guru Rinpoche) เคยเหาะหลังเสือมาจากทิเบตมายังสถานที่แห่งนี้ การเดินป่าขึ้นไปยังวัดทักซังใช้เวลาประมาณ 3 ชั่วโมงต่อเที่ยว และสามารถมองเห็นทิวทัศน์อันสวยงามของเมืองปาโร จากที่นั่นได้

ถนนที่มีระยะทาง 16 กิโลเมตร (9.9 ไมล์) จากตัวเมืองจะพาขึ้นไปสู่ซากของป้อมปราการ-วัดที่ชื่อว่า ดรุคเยล ซอง (Drukyel Dzong) ซึ่งถูกไฟไหม้เสียหายบางส่วนในปี ค.ศ. 1951

ปาโรยังเป็นที่ตั้งของอาคารที่สูงที่สุดของภูฏาน ชื่อว่า **ทา-ซอง (Ta-Dzhong)** ซึ่งมีความสูง 22 เมตร (72 ฟุต) และมีทั้งหมด 6 ชั้น สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1649

สนามบิน

สนามบินปาโรได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "สนามบินเชิงพาณิชย์ที่ยากที่สุดในโลก" สนามบินแห่งนี้มีรันเวย์เพียงรันเวย์เดียว เครื่องบินที่จะลงจอดต้องบินผ่านเทือกเขาหิมาลัยที่สูงถึง 5,500 เมตร (18,044 ฟุต 7 นิ้ว) และรันเวย์มีความยาวเพียง 1,980 เมตร (6,496 ฟุต 1 นิ้ว) ซึ่งเป็นอุปสรรคสองชั้นเพราะอากาศเบาบาง ด้วยเหตุนี้จึงมีนักบินเชิงพาณิชย์เพียงไม่กี่คนเท่านั้น (เพียง 8 คน ณ เดือนธันวาคม ปี 2014) ที่ได้รับการรับรองให้สามารถบินลงจอดที่นี่ได้ แต่ละปีมีผู้โดยสารประมาณ 30,000 คนที่เดินทางมาถึงสนามบินแห่งนี้

กีลา กอนปา (Kila Gonpa)

**กีลา กอนปา** หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า **กีลา เตเชน ยังเซ (Kila Dechen Yangtse)** ก่อตั้งโดย **โชเกียล นอร์บุ** ผู้สืบเชื้อสายรุ่นที่ 70 ของท่าน **ดรุบธอบ ชิลการ์วา** และ **เตนปา กูเช** ประมาณช่วง **รัปจุงที่ 9** (Rabjung = ระบบนับยุคของทิเบต ยุคหนึ่งกินเวลา 60 ปี) วัดแห่งนี้เป็นที่ปฏิบัติธรรมของแม่ชีมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

ดรังเก กอนปา (Dranggye Gonpa)

วัดดรังเก กอนปา (Dranggye Gonpa) ก่อตั้งโดยท่าน **บาราวาปา เกียลเชน เพลซัง (Barawapa Gyaltshen Pelzang)** ผู้เป็นปรมาจารย์พุทธศาสนาอันเลื่องชื่อในคริสต์ศตวรรษที่ 16 วัดแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นบนยอดเขา ซึ่งมีลักษณะคล้าย "ดรัง-เก" (คำที่สื่อถึงพื้นที่สูง) จึงได้รับชื่อว่า "ดรังเก กอนปา"

วัดนี้ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของ **พระแม่ทาชี เชอริงมา (Tashi Tsheringma)** ซึ่งเป็นเทพประจำอายุยืนองค์สำคัญในหมู่เทพสตรีห้าองค์ (Five Long-life Sisters) โดยเทพีอีก 4 พระองค์เชื่อกันว่าอาศัยอยู่ใน **ซองดราคา (Dzongdrakha)**, **กังเตน กอนปา (Gangten Gonpa)**, **ดูปชารี (Dup Shari)** และ **เตงเชน กอนปา (Tengchen Gonpa)**

ในช่วงยุครัปจุงที่ 9 มีพระอวตารจากทิเบตชื่อว่า **ตรุลกู เกียลเชน เพล (Trulku Gyeltshen Pel)** ผู้เป็นศิษย์ของท่าน **เกียลวา เกียลเชน** ได้เดินทางออกจาก **แปยูล (Baeyul)** ในทิเบตมายังภูฏานตามคำพยากรณ์ของพระพุทธเจ้า โดยท่านได้เยี่ยมชมสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หลายแห่งในภูฏานและสุดท้ายได้เลือกพำนักบนยอดเขาในเมืองปาโร

ในปี ค.ศ. 1510 ท่านได้สร้างวัดดรังเก โกมปา (Dranggye Goemba) และสถาปนาโรงเรียนพุทธขนาดเล็กขึ้นเพื่อสืบทอดคำสอนของ “บารา กาจู” (Bara Kajyud – นิกายกาจูแบบบารา) ท่านยังได้สร้างวัดอื่น ๆ อีกหลายแห่ง เช่น วัดซองดราคา ลาคัง (Dzongdrakha Lhakhang)

หลังจากท่านเกียลเชน เพล มรณภาพ วัดแห่งนี้ถูกยึดโดยกลุ่มลามะ “คา งา” (Lam Kha Nga – คณะนักบวชห้าคนที่มีอิทธิพล) ต่อมา “ตรุลกู นัมคา เกียลเชน” ได้เข้าควบคุมวัด และสายอวตารของท่านก็ยังคงมีอิทธิพลต่อเนื่อง

เมื่อท่าน **ซับดรุง งาวัง นัมเกล (Zhabdrung Ngawang Namgyel)** มาถึงภูฏาน ท่านได้ฟื้นฟูวัดแห่งนี้จากลามะคา งา และแต่งตั้ง “ดรุบเชน จิมบา เกียลเชน” (Drubchen Jimba Gyeltshen) ให้รับผิดชอบดูแลวัดนี้ อีกทั้งยังแต่งตั้งลามะจากวัดทักซังเข้าร่วมด้วย

ท่าน **บาราวา เกียลเชน** ถือเป็นหนึ่งในลามะคา งา และเป็นผู้สร้างวัดอีกแห่งหนึ่งคือ **เตนเชง โชเอลิง กัดเชล กอนปา (Tencheng Choeling Gatshel Gonpa)**