ความรักเด็กบ้านนอก9/10 ความสุขที่เรียบง่าย
ตอนที่ 9: ความสุขที่เรียบง่าย
หลังจากวันที่อิ้งยอมเปิดใจ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพลก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น ทุกคนในหมู่บ้านเริ่มสังเกตเห็นว่า ทั้งคู่ดูสนิทกันมากขึ้นกว่าก่อน แม้ว่าจะไม่มีใครออกปากถามตรงๆ แต่สายตาและรอยยิ้มที่พวกผู้เฒ่าผู้แก่ส่งมาให้ ก็บอกเป็นนัยๆ ว่า "อิ้งกับพลเป็นแฟนกันแล้วแน่ๆ"
—
"เช้าอันสดใสกับความเปลี่ยนแปลงเล็กๆ"
เช้านี้พลตื่นแต่เช้าเหมือนทุกวัน ออกไปช่วยที่นา ให้อาหารวัว ก่อนจะกลับมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปตลาด
พอขี่มอเตอร์ไซค์ไปถึงร้านลุงเจ๊ก อิ้งก็กำลังช่วยลุงยกของอยู่ พลจอดรถแล้วเดินเข้าไปช่วยโดยไม่ต้องมีใครบอก
“ขยันจังนะพล” ลุงเจ๊กเอ่ยแซว พร้อมหัวเราะ
อิ้งเหล่มองพลนิดๆ “สงสัยอยากได้แต้มคะแนนมั้งลุง”
พลหัวเราะ “ก็อาจจะจริง”
หลังจากช่วยยกของเสร็จ พลกับอิ้งก็เดินไปที่ร้านน้ำหวานข้างตลาด อิ้งสั่งน้ำมะนาวเย็นๆ ส่วนพลกินน้ำอ้อย ทั้งคู่คุยกันไปเรื่อยๆ อย่างสบายใจ
“ข้าชอบแบบนี้นะ” อิ้งพูดขึ้นมาลอยๆ ขณะมองผู้คนเดินไปมา
“แบบไหน?”
“ก็… แบบที่เราสองคนเป็นอยู่ตอนนี้”
พลยิ้ม “ข้าก็เหมือนกัน”
—
"วันว่างที่ไม่เคยเหงา"
วันหยุดของอิ้งกับพลไม่ได้มีอะไรหวือหวา ไม่มีการไปเที่ยวห้าง ไม่มีของขวัญราคาแพง มีเพียงช่วงเวลาง่ายๆ ที่ทั้งคู่ใช้ร่วมกัน
บางวันอิ้งมาช่วยพลให้อาหารวัว บางวันพลก็มานั่งรออิ้งเลิกงานเพื่อเดินกลับบ้านด้วยกัน บางวันก็นัดกันไปหาของกินอร่อยๆ ในตลาดนัด
มันเป็นความสุขที่ไม่ได้ต้องการอะไรพิเศษ แค่ได้อยู่ด้วยกันก็เพียงพอแล้ว
—
"สัญญาในเย็นวันหนึ่ง"
เย็นวันหนึ่ง หลังจากที่ช่วยกันเก็บฟางที่นา พลกับอิ้งนั่งพักใต้ต้นไม้ มองพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า
“อิ้ง” พลเรียกเสียงเบา
“หืม?”
“เอ็งคิดว่า… เราจะอยู่แบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน?”
อิ้งหันมามองพล แล้วก็ยิ้ม “ข้าก็หวังว่าจะเป็นแบบนี้ไปตลอดนะ”
พลพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าอิ้ง “งั้นสัญญากันมั้ย ว่าเราจะอยู่ข้างกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ”
อิ้งมองนิ้วก้อยของพล ก่อนจะหัวเราะ “แกดูเหมือนเด็กไปเลยนะพล”
“ข้าก็แค่… อยากให้เอ็งรู้ว่าข้าจริงจัง”
อิ้งยิ้ม ก่อนจะเกี่ยวก้อยกับพลเบาๆ “ข้าก็จริงจังเหมือนกัน”
ลมเย็นพัดผ่านต้นหญ้า เสียงจักจั่นเริ่มร้องดังขึ้นทั่วทุ่งนา พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า
แต่สำหรับพลกับอิ้ง… นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ยังคงดำเนินต่อไป
โปรดติดตามตอนต่อไป:https://board.postjung.com/1606111
—